لی لی فرهادپور در لندن

لی لی فرهاد با حضور در کنفرانسی در لندن درباره صلح و جمع مادران صلح سخنرانی کرد. او سخنان اش را این گونه آغاز کرد: «اول اينکه به نظر من بحث جنگ عليه ايران فقط به اقدام نظامي‎ ‎‏ خلاصه نمي شود. از نظر من تحريم هاي مختلفي که عليه ‏ايران آغاز شده و هر روز هم ابعاد گسترده تري مي يابد نيز در مقوله جنگ عليه ايران جاي مي گيرد. ‏

و دوم آنکه تحليل هاي من مبني بر تجارب شخصي ام به عنوان روزنامه نگاري است که سال هاست سعي دارد مساله جنگ ‏و تهديد عليه ايران را در رسانه ها منعکس کند و هر بار با مشکلات عديده اي مواجه شده است.‏

من بحثم را به دو بخش تقسيم مي کنم ‏‎:‎ ‏ نخست تحليل ام در مورد عملکرد رسانه هاي داخلي ايران در خصوص جنگ عليه ايران است و سپس تحليل کلي ام را از ‏عملکرد رسانه هاي خارجي با تکيه بر رسانه هاي فارسي زبان خارجي خواهد بود.‏» (متن کامل سخنرانی فرهادپور را می توانید در سایتروزآنلاین بخوانید)

کنفرانس مشابهی نیز در سال گذشته در لندن در رابطه با موضوع صلح برگزار شد که در آن مینو مرتاضی به عنوان یکی از موسسان مادران صلح در آن کنفرانس شرکت کرد. الهه رستمی (مادر لی لی فرهادپور) در مورد این کنفرانس و حضور مینو مرتاضی به رادیو زمانه گفته است:

«این کنفرانس دومین کنفرانسی است که در لندن برقرار شده است و جنبش ضد جنگ انگلیس، که بخشی از جنبش ضد جنگ اروپاست، این کنفرانس‌ها را برقرار کرده است. کنفرانس قبلی سه سال پیش بود که ما از خانم الهه کولایی دعوت کردیم و آمدند. این بار هم از خانم مرضیه مرتاضی لنگرودی دعوت کردیم.» (ادامه این مصاحبه را می توانید در رادیو زمانه بخوانید)

محبوبه عباسقلی زاده در کانادا

بر اساس گزارش خبرگذاری مهر قرار است مرداماه امسال 250 استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه‌های ایران‌شناسی از ایران و سراسر جهان برای شرکت در همایش دو سالانه مطالعات ایرانی و ارائه آخرین پژوهشهای خود گرد هم آیند. از ایران محبوبه عباسقلی زاده (از اعضای سایت میدان) در این کنفرانس شرکت می کند.از افراد دیگری که در این کنفرانس شرکت دارند می توان از مهشید عبداللهی، مریم ابوالفضلی، ولی احمدی، مهدی آهویی، ژانت الکسانیان، تورج اتابکی، جلال بدخشانی، منیره برادران، محمدرضا باطنی، کامبیز بهی، آلبرتو کانترا، اومبرتو چیچتی، ریچارد فولتز، فیلیپ گرانت، فرانکلین لوئیس، سباستین هین، ماتیاس آندریاس فریتز، پرویز اجلالی، ابوالقاسم اسماعیل پور، جواد فعال علوی، امید قائم مقامی، محمدرضا قانون پرور، فاطمه قاسم زاده و فرشته مولوی نام برد.

نسرین افضلی در اسپانیا

کنفرانس دیگری در مادرید اسپانیا در تیرماه امسال (1387) برگزار شده است که از ایران نسرین افضلی از سایت میدان در این کنفرانس شرکت داشته است. طبق گزارش سایت میدان در مبزگرد آموزش، مقالاتی از تاثیر آموزش و به خصوص آموزش عالی در توانمندسازی زنان و مقاومت انان در برابر نظام مردسالاری ارائه شد. مقاله نسرین افضلی با عنوان "زنانه شدن آموزش عالی در ایران و دولت جمهوری اسلامی ایران" از سیاست سهمیه بندی جنسیتی برای جلوگیری از ورود زنان به دانشگاهها خبر می داد. در میان اسامی شرکت کنندگان تعداد زیادی ایرانی به چشم می خورد که کمتر چهره مستقلی در میان آنان دیده می شد و در کنگره حضور بسیار ناچیزی در بحثها و برنامه ها داشتند. اکثر شرکت کنندگان از ایران از دانشگاه الزهرا بودند. (ادامه گزارش را می توانید درسایت میدان بخوانید)

نسرین افضلی همچنین در هشتم فروردین ماه امسال (1387) نیز در گردهمایی که با عنوان «نقش ورزش در مقاومت، آماده سازی و بازسازی زنان مسلمان» در شهر مونترال کانادا برگزار شد حضور یافت. این گردهمایی با همکاری شبکه بین المللی زنان تحت قوانین اسلامی(WLUML) و دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه کنکوردیا برگزار شد. در این کنفرانس نسرین افضلی در مورد محرومیت زنان از حضور در استادیومهای فوتبال به عنوان تماشاگر صحبت کرد و گفت: کمپین دفاع از آزادی ورود زنان به ورزشگاهها، خواهان نه گفتن به این تبعیض و دفاع از حق شهروندی زنان است تا با به چالش کشیدن سیاست جداسازی جنسیتی "سهم زنان از آزادی" را به انها بازگرداند.

فریده ماشینی، لی لی فرهادپور، فخرالسادات محتشمی پور و فاطمه صادقی در پاریس

به گزارش رادیو زمانه «سی سال جمهوری اسلامی‌، تشکلات صنفی‌، مطالبات اجتماعی و شکل‌گیری جامعه مدنی در ایران» ‌عنوان سمیناری است که در روزهای ۲۶ و ۲۷ ژوئن در شهر پاریس برگزار شد. دفتر مطالعات و تحقیقان بین‌المللی مدرسه علوم سیاسی پاریس برگزار کننده این سمینار بود که طیفی از فعالان و اندیشمندان حوزه و دانشگاه و فعالان سیاسی و اجتماعی در آن شرکت داشتند. در این سمینار که نمایندگانی از نهادهای مدنی و صنفی و انجمن‌های خیریه‌ و همچنین استادان دانشگاه ایرانی و فرانسوی در آن حاضر بودند شکل‌گیری و اوج و فرود نهادهای صنفی ایران در سال‌های پس از انقلاب در ایران مورد بررسی قرار گرفت. فعالیت‌ها و فضای عمل اجتماعی و سیاسی دانشجویان، زنان، معلمان، کارگران و روزنامه‌نگاران به عنوان گروه‌هایی که در سال‌های اخیر تکاپوی اجتماعی بسیاری داشته‌اند در این دو روز محل بحث و گفتگو بود.

در پانل مربوط به زنان خانم محتشمی‌پور در سخنرانی خود به دو نمونه از نهادهای ایجاد شده به دست زنان در سال‌های اخیر اشاره کرد و گفت رویکرد دولت اصلاحات به نهادهای مدنی و توجه به سازمان‌های غیردولتی باعث ایجاد فضائی شد که به شکل‌گیری نهادهای متعددی توسط زنان انجامید.

وی به دو مورد خاص انجمن زنان پژوهشگر تاریخ و انجمن مدیران کارآفرین به عنوان دو نمونه از نهادهایی نام برد که توسط زنان شکل گرفته و رشد کرده‌اند.

فریده ماشینی سخنران دوم این نشست از نگاه دین به بررسی موقعیت زنان در سی سال پس از انقلاب پرداخت. وی گفت نمی‌توان موقعیت کنونی زنان ایران را در نسبت و نقد قدرت سیاسی حاکم دید چرا که زنان ایرانی با شتاب زیادی در حال رشد و پویائی هستند.

به گفته خانم ماشینی گرچه برخی موقعیت‌ها باعث فشار بر زنان شده و برخی موقعیت‌ها به نفع زنان بوده اما حاصل هر دو، عقب ماندگی زنان ایرانی نبوده است.

فاطمه صادقی که از ماه ها پیش با بورسیه ای مطالعاتی در هلند به سر می برد نیز سخنرانی خود را با عنوان " جنبش زنان، تهدیدها، کاستی‌ها و نویدها" مطرح کرد.

این نشست با این بحث پایان گرفت که یک طیف از فمینیست‌های نزدیک به حکومت و علاقه‌مند به ورود به حاکمیت با نادیده گرفتن نیمه خالی لیوان تلاش می‌کنند کاستی‌های را به حاشیه برانند اما فمینیست‌هایی مثل خانم صادقی علاقه‌مند هستند حاشیه‌های کمتر دیده شده را در متن برجسته کنند و سنت‌گرایان و نزدیکان به حاکمیت را در این مورد به چالش بکشند.

کنفرانس بنیاد پژوهش های زنان، بدون حضور زنان فعال ساکن ایران

در کنفرانس سالانه بنیاد پژوهش های زنان امسال نیز مانند سال گذشته از حضور زنان از ایران محروم بود. هرچند اکثر سخنرانان و حاضران زنان ایرانی بودند اما از ایران هیچ زنی موفق به حضور در این کنفرانس نشد.

سال گذشته که قرار بود فرناز سیفی و منصوره شجاعی (دو تن از اعضای مرکز فرهنگی زنان و از اعضای کمپین یک میلیون امضاء) در این کنفرانس شرکت کنند، توسط نیروهای امنیتی از حضور در این کنفرانس منع شدند. و از این رو امسال نیز با توجه به فضای امنیتی ایجاد شده حول این کنفرانس، زنی از ایران نتوانست در این کنفرانس حضور یابد.

به گزارش رادیو زمانه نوزدهمین همایش سالانه «بنیاد پژوهش‌های زنان» امسال از چهارم تا ششم جولای برابر با ۱۳ تا ۱۵ تیردر حالی در شهر برکلی در شمال ایالت کالیفرنیا برگزار می‌شد که جنبش زنان ایران بیش از هر زمان دیگری در کانون توجهات داخلی و خارجی قرار داشته و چنان که در بیانیه افتتاحیه همایش نیز ذکر گردید، بسیاری از زنان معتقدند که دیگر زمان آن رسیده که از جنبش زنان به عنوان جنبشی مستقل و فراسوی یک حرکت محلی تقدیر شود.

بنیاد پژوهش‌های زنان که خود را سازمانی غیردولتی و فارغ از هرگونه وابستگی مذهبی یا سیاسی معرفی می‌کند، در سال ۱۹۹۰ به همت جمعی از زنان اندیشمند ایرانی در شهر بوستون امریکا تاسیس شد و از آن زمان تا کنون سالانه همایشی را در یکی از شهرهای امریکای شمالی یا اروپا برگزار می‌کند و در آن به بررسی وضعیت زنان ایرانی در داخل و یا خارج از ایران می‌پردازد. عنوان همایش امسال «نیازهای اساسی زنان ایرانی در زمان حال» بود.

اولین کنگره بین المللی موزه زنان دنیا، از حضور زنان از ایران محروم ماند

اولین کنگره بین المللی موزه زنان دنیا درشهر «میرانو» واقع در شمال ایتالیا در روز 22 خرداد افتتاح شد. از ایران، منصوره شجاعی فعال جنبش زنان و عضو كمپين يك ميليون امضا؛ برای شرکت در این کنگره دعوت شده بود که به علت ممنوع الخروج بودن موفق به شرکت در مراسم نشد.پاسپورت وی در فرودگاه هنگام سفر توسط نیروهای امنیتی ضبط شده بود.

شیرین عبادی، مادرافتخاری این موزه، با پیامی به تمام زنان دنیا برای همبستگی بیشتر مراسم را که به مدت سه روز ادامه داشت افتتاح کرد.

همزمانی این روز با سالگرد 22 خرداد، روز همبستگی زنان در ایران موجب شد که 20 سازمان شرکت کننده از 15 کشور، همبستگی خود را با فعالان جنبش زنان ایران، 22 خرداد و کمپین یک میلیون امضا رسما اعلام کنند.

سازمان های شرکت کننده از کشورهای ویتنام، سودان، سویس، اسپانیا، سنگال، امریکا، نروژ، مکزیک ایتالیا، آلمان، دانمارک، گینه، اتریش، آرژانتین و چین بودند.

برنامه اهدای جایزه اولاف پالمه بدون حضور پروین اردلان یعنی دریافت کننده آن برگزار شد

به گزارش سایت تغییر برای برابری پروين اردلان كه براي شركت در مراسم اهداي جايزه اولاف پالمه ، عازم استكهلم بود ، پس از انجام تشريفات قانوني خروج از كشور و سوار شدن به هواپيما ، با حكم دادستاني از هواپيما پياده شد و پس از آن نيز گذرنامه وي ضبط شد .

وي در گفتگو با تغيير براي برابري اظهار داشت : من نه ممنوع الخروج بودم و نه هنگام كنترل گذرنامه در اين زمينه صحبتي با من شد ، اما بعد از آن كه سوار هواپيما شدم ، اسمم از بلندگوي هواپيما اعلام شد و با آمدن ماموران فرودگاه ، به كادر پرواز اير فرانس گفته شد كه من ممنوع الخروج هستم و نمي توانم از ايران خارج شوم . وي اضافه كرد ، پس از ضبط گذرنامه ، به من برگه اي داده شد كه طبق آن بايد طي روزهاي آينده ،براي رسيدگي به وضعيت ممنوع الخروجي ام به اداره كل امور گذرنامه نهاد رياست جمهوري مراجعه كنم .

بنياد مستقل و غير دولتي اولاف پالمه ، قرار بود در تاريخ 6 مارس جايزه سال 2007 خود را به پاس تلاشهاي برابري خواهانه در جنبش زنان به پروين اردلان اهدا كند.

نسرین ستوده در مورد ممنوع الخروجی برخی از فعالان جنبش زنان که همگی از اعضای کمپین یک میلیون امضاء هستند گفت: بسياري از فعالان حقوق زنان به موجب چنين احكامي كه اساس و مبناي آنها كاملا نامشخص است تاكنون ممنوع الخروج شده اند. پروين اردلان و طلعت تقي نيا نيز از ديگر كساني هستند كه به همين ترتيب و بدون ارائه حكم قضايي تا كنون ممنوع الخروج شده اند.

در واقع سه تن از کسانی که به طور رسمی ممنوع الخروج هستند یعنی پروین اردلان، منصوره شجاعی و طلعت تقی نیا همگی از اعضای فعال کمپین یک میلیون امضاء هستند. نکته جالب توجه آن است که این اعضای کمپین یک میلیون امضاء نه تنها ممنوع الخروج شده اند و از حق سفر رفتن محروم شده اند، بلکه به خاطر سفرها و کنفرانس هایی که در آن شرکت نکرده اند، به دادگاه احضار و بازجویی می شوند. به طوری که روز 24 تیرماه 1387 برای نسرین ستوده و منصوره شجاعی به جرم سفری که نرفته اند در دادگاه انقلاب پرونده تشکیل شده است. پیشتر نیز طلعت تقی نیا و فرناز سیفی و... هنگام رفتن به هندوستان برای شرکت در کارگاهی آموزشی، دستگیر و زندانی شدند و پس از آن بارها مورد بازجویی قرار گرفتند و هنوز پرونده های آنان در دادگاه انقلاب باز است.

پیشتر نیز پاسپورت سوسن طهماسبی یکی دیگر از اعضای کمپین، هنگام خروج از کشور توسط ماموران امنیتی ضبط شد هرچند پس از مراجعات متعدد وی پاسپورت طهماسبی به وی بازگردانده شد، اما با توجه به فضای به وجود آمده برای فعالان کمپین یک میلیون امضاء عملا از هرگونه ارتباط و حضور آنان در کنفرانس های بین المللی و ارتباط با جنبش جهانی زنان و فمینیست های ایرانی خارج از کشور به شدت جلوگیری به عمل می آید.