کمپین یک میلیون امضا چیست؟....     گزارش های کمپین....     گزراش فعالیت های کمپین....  
 

اولين نشست سراسري دست اندركاران كمپين يك ميليون امضا برگزار شد


زير زمين خانه يكي از حاميان كمپين پنج شنبه 23 آذر، ميزبان اولين نشست سراسري دست اندركاران «كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين تبعيض آميز» بود.

در اين نشست كه با حضور اعضاي كمپين، داوطلبان جمع آوري امضا و فعالان اين حركت در شهرهاي كرمانشاه، گرگان، زنجان، مشهد، كرج، تبريز، همدان و کرج برگزار شد، نقاط ضعف و قوت كمپين طي سه ماهي كه از آغاز به كار آن مي گذرد مورد بررسي قرار گرفت.

در ابتدا رضوان مقدم ، يكي از اعضاي كمپين، با صحبت خود در مورد اين كه خواست تغيير قوانين در ايران 100 سال قدمت دارد برنامه را آغاز كرد. وي افزود در ايران جنبش زنان همواره در پي تغيير قوانين تبعيض آميز بوده است و اين خواست سال هاست كه توسط جنبش زنان پيگيري شده است تا اينكه به طرح كمپين يك ميليون امضاء رسيده است. او سپس از مه لقا ملاح دعوت كرد تا سخنان خود را بيان كند.

مه لقاح ملاح، مدير انجمن زنان مبارزه با آلودگي محيط زيست كه به مادر سازمان هاي غيردولتي ايران معروف است، اولين سخنران اين نشست بود.

او با بيان اينكه 60 سال است در زمينه زنان كار مي كند، اتفاقي را كه منجر به حساسيتش به حقوق زنان شده اينگونه تعريف كرد:«11 ساله بودم كه يكي از زن هاي فاميل در يك مهماني گفت ما زنها ضعيفه و توسري خور هستيم. بعد از آن من مدام از خودم مي پرسيدم كه آيا من ضعيفه ام ؟ و هميشه سعي كردم خلاف اين را ثابت كنم.»

نوه بي بي خانم استرآبادي، به فعاليت هايي كه از زمان مشروطه در زمينه احقاق حقوق زنان آغاز شده است اشاره كرد و گفت: « مادربزرگ من، آن موقع در كتاب معايب الرجال نوشته بود اينهايي كه بر خلاف حقوق زن حرف مي زنند، رجال نيستند، دجالند.»

چرا قانون؟

«چرا قانون؟» موضوع پانل اول اين نشست بود كه پريسا كاكائي اين پانل را اداره مي كرد.

در اين پانل «خديجه مقدم»، درباره اهميت تغييرات قانوني سخن گفت. مقدم با اشاره به ديدگاهي كه اعتقاد دارد با وجود شكاف طبقاتي در جامعه، تلاش براي تغيير قوانين در حوزه زنان بي فايده است، گفت: «اتفاقا تغييرات قانوني در درجه اول در زندگي زنان طبقات پايين جامعه تاثير مي گذارد، چرا كه زنان طبقه متوسط با توجه به امكاناتي كه دارد مي تواند قانون را دور بزند و در زندگي شخصي اش تا حدي مشكلات را حل كند.»

او اضافه كرد:« با اين وجود همه زنان فارغ از طبقه اجتماعي شان، در زندگي اجتماعي شان با مشكلات ناشي از نابرابري هاي قانوني درگير هستند.»

به گفته مقدم تغيير قوانين تبعيض آميز قدم اول اين حركت است و پس از آن بايد براي آماده سازي فرهنگي جامعه و اجراي قوانين جديد و برابر تلاش كنيم.

مقايسه تغيير قانون حضانت در ايران و قانون سقط جنين در فرانسه موضوع سخنان «ناهيد كشاورز»، بود.

به گفته او، در اوایل دهه 70 میلادی زنان فزانسوي تلاش های بسیاری را برای تغییر قانون منع سقط جنين كه به نام قانون 1920 معروف بود ،کردند.. ماجرا اينگونه بود كه در آوريل 1971 تعدادي از زنان تصميم گرفتند حركتي را براي محكوم كردن جلوگيري از سقط جنين راه بياندازند و از همين رو 343 نفر از زناني كه بيشتر آنها چهره هاي شناخته شده ادبيات، سينما و تئاتر بودند بياينه اي را در مخالفت با اين قانون امضا كردند.

آزادي وسائل پيشگيري از بارداري و آموزش جنسي، حذف قانون 1920 و دفاع از متهمين سقط جنين از جمله خواسته هاي اين حركت




بازگشت به سایت مدرسه فمینیستی

    تماس با ما    درباره ما    مدرسه فمینیستی    اخبار کمپین    اسناد کمپین    مقالات کمپین    پرونده هاي مدافعان حقوق برابر    کمپین یک میلیون امضا چیست؟