صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      اخبار....  
 

«ناموس‌پرستی یعنی فقط کشتن زن»

16 آذر 1387

رادیو زمانه (اردوان روزبه): یکی از مقام‌های ارشد پلیس تهران گفته است در ایران ظرف هفت ماه گذشته، ۵۰ قتل ناموسی رخ داده است. جانشین رییس‌پلیس آگاهی ناجا با اشاره به بالا بودن آمار قتل‌های ناموسی در کشور گفته است، آمار این قتل‌های ضد اخلاقی و ضد ارزشی اگر‌چه نسبت به سال گذشته رشد محسوسی نداشته است اما آمار قابل توجه‌ای را به خود اختصاص داده است.
طی هفت ماه گذشته، ۵۰ فقره قتل در این زمینه اتفاق افتاده و افزایش آن مشابه روند سال گذشته است. پیش از این، بیشترین آمار منتشر شده در مورد قتل‌های ناموسی مربوط به مناطق دور از مرکز و نواحی عشیره‌ای و بومی‌نشین می‌شد‌‌ که این شبهه را به وجود می‌آورد که این پدیده‌ی اجتماعی مسأله‌‌ای مربوط به برخی قومیت‌ها یا مناطق محروم است.
موضوع در این جا پیچیده ‌می‌شود که دیده‌های حاکم که قانون هم به نوعی نشأت گرفته از همین فکر عمومی است، این رفتار خشن را به نوعی باعث حفظ شرافت می‌دانند.

سنگسار کردن‌های خانوادگی، کشتن‌های گروهی در فامیل چیزی است که هنوز از سوی افکار اجتماعی مخصوصاً در مناطق حاشیه‌ای نه تنها تقبیح نمی‌شود بلکه تایید هم می‌شود.

اما اعلام آمار اخیر نشان می‌دهد که این معضل اجتماعی در شهر‌های بزرگ ایران هم وجود دارد. برپایه ماده ۲۲۰ قانون مجازات اسلامی، هرگاه پدر یا جد پدری مرتکب جنایات بشود، قصاص نشده و تنها از جنبه‌ی عمومی جرم محاکمه و به زندان محکوم می‌شود.

در همین رابطه با آرزو اعلمی، کارشناس حقوقی خانواده گفت‌ و گو کرده‌ام.

تفاوت بین قتل ناموسی و قتل معمولی چیست؟

در اصل قتل، قتل است و فرقی نمی‌کند. قتل یا عمدی است یا غیر عمدی. چه می‌خواهد ناموسی و یا ناشی از انتقام باشد چه موارد دیگر.
حتا اگر دادگاه یک نفر را محکوم به اعدام کرده باشد و بدون اجازه‌ی دادگاه یا اجرای احکام، آن شخص را به قتل برسانند، باز هم مستوجب قصاص هستند ولو این‌که مجازات آن شخص قصاص بوده باشد.
اما چیزی که در قتل‌های ناموسی مطرح می‌شود، انگیزه‌ی طرف است که به دنبال انگیزه‌های اجتماعی، مرتکب یک جرم شده است.

ولیکن قاعدتاً با نظر قاضی صادرکننده‌ی رأی، به عنوان مثال اولیای دم، فرد را عفو کنند و بگویند ما دیه می‌خواهیم. از جهت بر هم ریختن نظم عمومی، قانوناً آن شخص با نظر دادگاه به حبس محکوم می‌شود.
این بخشش در مورد قتل‌هایی که توسط پدر بر فرزند و یا جد پدری انجام می‌شود، نیازی نیست، چون در این مورد قاتل محکوم به اعدام نخواهد شد.

فکر می‌کنم، در مورد قتل‌های ناموسی در زمانی که بعد از رضایت اولیای دم، از حیث عمومی جرم، محکومیت را صادر می‌کنند، انگیزه باعث می‌شود که حداکثر مجازات قانونی را تعیین نکنند.

ممکن است برای یک قتل معمولی حداکثر را تعیین کنند، اما در این‌جا به دلیل این‌که مسایل اجتماعی و دفاع از مسایل شرعی و ناموسی مطرح است در آن تخفیف می‌دهند.

اما در خبرها خواندیم مردی که معشوق همسرش را کشته بود، محکوم به پرداخت دیه شد...
این‌که آن روزنامه‌ها به چه دلیل نوشتند که آن فرد محکوم به پرداخت دیه شده، باید باز شود، شاید بحث این بوده که یا آن قتل، عمد شناخته نشد و یا اولیای دم رضایت دادند. یا برای آن‌ها محرز شده که این طرف با فردی ارتباط نامشروع داشته که اثبات آن ب




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان