صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

جنبش اجتماعی در ايران در گفتگو با دكتر پرويز پيران

سعید مدنی-19 دی 1387

<:voir_en_ligne:> : مجله چشم انداز ايران

تحلیل تحولات اجتماعی جامعه ایران و چشم انداز تغییرات اجتماعی در آن بدون ارزیابی صحیح و واقعی از ماهیت جنبش های اجتماعی و ویژگی های آن ممكن نیست. دكتر پرویز پیران كه هم اكنون كتاب وی درباره "جنبش اجتماعی" آخرین مراحل بازبینی و چاپ را می گذراند و به زودی در دسترس علاقه مندان قرار خواهد گرفت، مدت هاست دغدغه تحلیل جنبش و تحولات اجتماعی جامعه ایران را دارد. در این گفت وگو تلاش شده تا ابعاد جنبش های اجتماعی روشن و مورد بحث قرار گیرد. از دكترپیران كه دعوت برای این گفت وگو را پذیرفتند، سپاسگزاریم.

سعيد مدني: بسیاری با تأكید بر حجم نارضایتی عمومی كه در كوچه و خیابان اظهار می شود، معتقدند در حال حاضر جنبش اجتماعی قوی اما سرخورده ای در ایران وجود دارد كه در صورت ایجاد زمینه های لازم می تواند تغییرات مهمی را در جهت دمكراتیزه كردن جامعه ایران به وجود آورد، گروهی نیز این ارزیابی را خوشبینانه تلقی می كنند و بر این باورند كه در حال حاضر چشم انداز روشنی از تغییر به كمك یك جنبش اجتماعی فعال وجود ندارد، درواقع اساساً بر سر مفهوم "جنبش اجتماعی" نیز توافق مشخصی وجود ندارد، شما وضعیت را چگونه ارزیابی می كنید؟

پرويز پيران: خارج از همه بحث ها و شرایط حاكم بر جامعه، ما به عنوان كسانی كه دغدغه شناخت مسائل جامعه را داریم، با مسئولیت های زمین مانده ای روبه رو هستیم و متأسفانه این مسئولیت های بر زمین مانده تا حدودی با بی توجهی هم همراه است. وقتی یك انسجام فكری در جامعه وجود ندارد و مطالعات و تحقیقات كسانی كه دغدغه كار علمی را دارند به هم پیوند نمی خورد و مثل صنعت رابطه قبل و بعد وجود ندارد و انباشتی صورت نمی گیرد، در كنار شرایطی نقد آگاهانه و علمی هم نه نهادینه است و نه رواج دارد. خطری كه وجود دارد این است كه دوغ و دوشاب با هم قاطی می شود. امتزاج این سره و ناسره طیفی را دربرمی گیرد. كسانی كه با سرقت كار دیگران آثاری را آماده می كنند، میداندار می شوند و تازه در بین كسانیكه شرافتمندانه كار می كنند، عناصر اخلاقی منفی به چشم می خورد. برای نمونه دیده میشود كسانی مثل ما كه كار تحقیقاتی میكنیم، وقتی به موضوعی می پردازیم، یكی از ویژگی های روشنفكر جهان سومی این است كه كار دیگرانی كه در آن زمینه انجام شده ـ اگر نخواهیم از آن برداشت نادرست بكنیم ـ نادیده می گیریم و به سكوت برگزار می كنیم. یكی از نتایج منفی این جریان این است كه روی مباحث و موضوعات گفت وگو، چالش و دیالوگی شكل نمی گیرد و هركس در انزوای خودش یك پروژه تحقیقاتی را به پیش می برد و تصور می كند كه اگر به كار دیگران رجوع كند یا كار دیگران را به حساب بیاورد، این شیوه سطح كارش را پایین می آورد، حال این كه شما می دانید اگر برای مجامع و نشریات معتبر دنیا یك كار تحقیقاتی بی نظیر انجام دهید، اما نگاهی به پیشینه پژوهش نكنید، تحت هیچ شرایطی چاپ نمی شود. ارزنده ترین مسئله این است كه ما در هر كار تحقیقاتی، داشته های خودمان در زمینه آن بحث را مطرح كنیم و بعد بررسی كنیم كه چگونه دیگران به موضوع نگریسته اند و چگونه باید با كار دیگران برخورد كرد. آیا موضوع را به پیش ببریم؟ آیا تعدیل اش كنیم؟ آیا نقد و اصلاحش كنیم؟ زیبایی كار تحقیقاتی این است. وقتی این كار شكل نمی گیرد، طیفی از شارلاتانیزم تا سكوت و بی توجهی به كار دیگران و جزیره های پر




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان