صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

كه خواهد برد تا مجلس پيامم؟* / ثريا عزيزپناه

منتشر شده در نشریه راسان (کردی - فارسی)-12 اسفند 1386

از زماني كه عريضه‌ي آقاي طباطبايي در باب ضرورت تشكيل خانه‌ي ملت به دربار مظفر‌الدين شاه قاجار واصل شد، صد و اندي سال مي‌گذرد. عريضه چنين حكايت دارد:

اعليحضرتا! مملكت خراب، رعيت پريشان و گداست، تعدي حكام و مأمورين بر مال و عرض رعيت دراز، ظلم حكام و مأمورين اندازه ندارد، از مال رعيت هر چقدر ميل‌شان اقتضا كند، مي‌برند، قوه‌ي غضب و شهوت‌شان به هرچه ميل كند به زدن و كشتن و ناقص كردن، اطاعت مي‌كنند. اين عمارت و مبل‌ها و وجوهات و املاك در اندك زمان از كجا تحصيل شده؟ تمام مال رعيت بيچاره است. اين ثروت همان فقراي بي‌مكنت‌اند كه اعليحضرت بر حال‌شان مطلع‌ايد. پارسال دخترهاي قوچاني را در عوض سه‌ري گندم ماليات كه نداشتند بدهند، گرفته، به تركمان‌‌ها و ارمنه‌ي عشق‌آباد به قيمت گزاف فروختند. ده‌هزار رعيت قوچاني از ظلم به خاك روس فرار كردند. هزارها رعيت ايران از ظلم حكام و مأمورين به ممالك خارجه هجرت كرده، به حمالي و فعلگي گذران مي‌كنند و در ذلت و خواري مي‌ميرند... حالت حاليه‌ي اين مملكت اگر اصلاح نشود، عن‌قريب اين مملكت جزء ممالك خارجه خواهد شد. البته اعليحضرت راضي نمي‌شوند در تواريخ نوشته شود: در عهد همايوني ايران به باد رفت. اسلام ضعيف و مسلمين ذليل شدند.

در بخش پاياني دردنامه، سيّد براي برون‌رفت از اين شرايط اسفناك پيشنهاد مي‌كند:

اعليحضرتا؛ تمام اين مفاسد را مجلس عدالت، يعني انجمني مركب از تمام اصناف مردم، كه در آن انجمن به داد عامه‌ي مردم برسند، شاه و گدا در آن مساوي باشند. فوايد اين مجلس را اعليحضرت همايوني بهتر از همه مي‌دانند، اما مجلس اگر باشد اين ظلم‌ها رفع خواهد شد، خرابي‌ها آباد خواهد شد، خارجه طمع به مملكت نخواهد كرد. (ربيع‌الاول 1324 هجري، قمري – 1906 ميلادي)

سلطنت قاجار در اوج ضعف و استيصال تن به امضاي مشروطيت، تشكيل خانه‌ي ملت، تأسيس عدالت‌خانه و... داد، اما رسيدن به داد عامه‌ي مردم، تشكيل انجمن و به ويژه برابري شاه و گدا چيزي نبود كه در ساختار ذهني قبيله‌ي قاجار محلي از اعراب داشته باشد، به همين دليل در اولين فرصت و بعد از فوت مظفر‌الدين شاه به سلطنت رسيدن محمدعلي‌شاه و كسب دوباره‌ي قدرت، مجلس را براي خفه كردن ساز ناموزون مخالف با قدرت مطلقه پادشاه به توپ بست و سخنوران نامي مجلس از جمله ملك‌المتكلمين را به دار آويخت. گفت‌وگوهاي جاري مجلس در ذم قدرت شاه، بازخواست از وزرا، زير سؤال بردن حكام ولايت منصوب از جانب پادشاه و بازتاب وقايع جاري در مطبوعات فارسي‌زبان داخل و خارج ايران آن‌چنان به مذاق دربار ايران تلخ آمد كه ننگ ابدي به توپ بستن مجلس را به جان خريد.

مبارزات مجلس براي سوق‌دادن به سمت تصميم‌گيرهاي مناسب حال جامعه (در چند دوره‌ي كوتاه) محدود به نمايندگان پرآوازه‌اي مثل تقي‌زاده، سليمان ميرزا، مدرس، و ... مي‌شود. هيچ‌وقت مبارزات و سمت‌گيري نمايندگان (به دليل نبود برنامه، عدم وجود حزب و توجه جدي به منافع ملي)، نتيجه‌بخش نبوده است. در سال‌هاي دهه‌ي بيست و بعد از خروج رضاشاه از ايران، مجلس دوباره به سمت مطالبات جامعه در سطح خرد و كلان گرايش پيدا كرد. جايگاه مجلس در آن سال‌ها از چنان وجاهت و قدرتي برخوردار بود كه توانست در مقابله با دربار و ايستادگي در مقابل دول خارجي، نفت ايران را ملي نموده و دربا




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان