صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

انتخابات یا سیاست / رخداد

13 اسفند 1386

<:voir_en_ligne:> : رخداد

1- با نزدیک‌شدنِ تاریخ انتخابات مجلس هشتم از هم‌اینک مسألۀ انتخابات و رد صلاحیت‌ها به موضوع اصلیِ به‌اصطلاح ’بحث‌های سیاسی‘ بدل شده است، آن‌هم به‌ویژه در اتاق‌های نشیمن طبقۀ متوسط. اما جیغ‌و‌دادهای اصلاح‌طلبان درمورد احراز صلاحیت و التزام عملی به اسلام و ولایت فقیه اساساً مبتنی بر دو توهم و اسطورۀ سیاسی است: توهم نخست آن است که گویا حذف‌شدن آنان و یکدست‌شدن نهاییِ حکومت دینیْ با قانون اساسی و منطق تحول ’نظام‘، یا دست‌کم یک بال آن، یعنی همان اصل جمهوریت، تعارض دارد ــ تو گویی نفسِ تأکید‌نهادن بر وجود این دو بال به‌معنای درونی و گریز ناپذیربودن چنین تعارضی نیست. اما توهم دوم، که عمدتاً محصول تجربۀ حکومتیِ اصلاح‌طلبان است، چیزی نیست جز این باور که گویا انتخابات پیش‌رو واقعه‌ای حقیقتاً سیاسی است و حضور یا عدم‌حضور ایشان در مجلس هشتم هنوز واجد معنا و اهمیت سیاسی است. اگرچه ترکیب نمایندگان مجلس هشتم احتمالاً بیشتر در گرو بدو‌بستان‌های جناح‌های قدرت است، اما توهم فوق برای بسیاری از افراد هنوز جذابیت دارد. با این حال، برای زدودن آن کافی است از خود بپرسیم اگر همۀ حذف‌شدگان تأیید صلاحیت می‌شدند و اکثریت کرسی‌های مجلس هشتم را نیز تصاحب می‌کردند، آن‌گاه ما با چه شرایطی روبه‌رو می‌شدیم به جز تکرار وضعیت مجلس ششم و پایان اسف‌بارش، آن‌هم بدون پشتوانۀ یک جنبش سیاسیِ سراسری و پویا. چنین تکراری، بنابه همان سخن مشهور، چیزی نمی‌بود مگر تاریخ درمقام مضحکه‌ای مسخره. و در حقیقت نیز بی‌معناییِ انتخابات پیش‌رو روز‌ به روز بر همگان، حتی توهم‌زدگان، آشکارتر می‌شود. اکنون مدت‌هاست که انتخابات نه محل بروز ترک‌ها و تناقضات است و نه عرصۀ تجلیِ یک رخداد سیاسی. این انتخابات ازقبل مرده است و از این رو نه فقط مشارکت در آن بلکه حتی تحریم آن نیز به‌مثابه کنش سیاسی پوچ و بی‌معناست. اما این توهم در میان آن به‌اصطلاح اصلاح‌طلبان تندرو به‌ویژه عمیق‌تر و گسترده‌تر است، زیرا آنان حکمرانی و حضور خود در قوای سه‌گانه را مستقیماً با خود رخداد سیاسی یکی می‌کنند و گه‌گاه نه فقط تفاوت میان پیامد اجتماعی رخداد با توان سیاسی آن را ندیده می‌گیرند، بلکه بر تضاد میان این دو نیز سرپوش می‌گذارند و به‌سادگی نقش این پیامدها در سرکوب توان دموکراتیک و رهایی‌بخش انقلاب 57 و منحرف‌ساختن و به‌هدردادن توان آن را پنهان می‌کنند.

همچون هر رخداد سیاسی حقیقی، انتخابات دوم خرداد نیز در لبۀ شکاف یا تناقض اصلی وضعیت (که در این مورد امری سیاسی‌ـ‌حکومتی است) تحقق یافت. دوم خرداد در ورای هرگونه بحث ایدئولوژیک و بازی‌ها و کشمکش‌های جناح‌های قدرت (یعنی همان ’سیاست بی‌پدرومادر‘ سیاستمداران) تناقض نهفته در ساختار حکومتی را آشکار ساخت و در متن زندگی و کنش عملیِ مردمان یا اعضای این وضعیت نشان داد که حل و فصلِ نهاییِ تقریباً همۀ مسائل جامعه ــ از مسائل روزمره‌ای چون آزادی پوشش گرفته تا امور مهمی چون تنش‌زدایی در سیاست خارجی و توسعۀ آزادی مطبوعات ــ بدون رفع این مانعِ ساختاری ناممکن است. البته این مسائل و تلاش‌های همواره ناموفق و گه‌گاه مذبوحانه در جهت حل نصفه‌و‌نیمۀ آنها ــ به یاری روش‌هایی چون ’کلاه شرعی گذاشتن‘ یا به‌تعویق انداختن دائمی و یا تعلیق




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان