صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

از حق طلاق تا رابطه با آمریکا : نقدی بر «مطالبه محوری» ملی مذهبی ها

پری سکوتی-7 فروردین 1388

مدرسه فمینیستی: مطلب زیر، نقدی است بر بیانیه ای با عنوان «انتخابات و گفتمان مطالبه محور» که توسط جمعی از فعالان اجتماعی، سیاسی و دانشجویی در اسفندماه سال گذشته منتشر شد. از آن جایی که بحث چگونگی ورود جنبش زنان به فضای انتخاباتی، یکی از مسائل مطرح در جنبش زنان است، ما در مدرسه فمینیستی سعی کرده ایم با طرح دیدگاه های گوناگون و انتشار مطالب مختلف همچون «مطالبه محوری: حركت از مفهوم گرايي به مصداق ‌گرایی» (گفتگوی جواد موسوی خوزستانی با رضا علیجانی)، «زنان ایران و جمهوری اسلامی» (به قلم نیکی کدی) و «زنان ایران، جنبش اجتماعی را در جایگاه واقعی خود قرار خواهند داد» (به قلم دکتر مهرداد مشایخی)، به سهم خود این دغدغه را پاسخ گوییم.

به روزهای پایانی سال 1387 که مصادف بود با خاموشی یکی دیگر از وبلاگنویسان جوان ـ «امیدرضا میرصیافی» ـ به ابتکار گروهی از فعالان جنبش های مدنی و گروه های سیاسی ایران، بیانیه ای با مضمونی متفاوت ـ گشودن «راه سوم» ـ در ارتباط با انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، ذیل عنوان «انتخابات و گفتمان مطالبه محور»، در کشور منتشر شد. بیانیه در بیرون از مرزها و در رسانه های فارسی زبان انعکاس پیدا کرد.

ترکیب امضا گذاران پای بیانیه رنگین کمانی است از حضور شخصیت ها، نامها، و نحله ها. لهذا وزن و حضور نیروی سیاسی نام آشنا موصوف به ملی مذهبی ها (بخش دگراندیش این نیرو) در این بیانیه، از دیگر نیروها شاخص تر می نماید که محتمل است مبین نقش این جریان تاثیرگذار سیاسی، در تدوین بیانیه فوق باشد. مطلب حاضر با چنین فرضیه ای از نقش پررنگ بخش رادیکال ملی مذهبی ها در تدوین بیانیه، و به قصد بررسی و نقد ایشان به نگارش آمده است.

«حداقلی» در گفتار / «حداکثری» در کردار

مولفه های بنیادی سیاست در ایران امروز، برساخته ی تئوری بقاست. تابعی از قانون نانوشته و «ابتدایی» بقاء . لذا عرصه سیاست ایران، عرصه منازعه قدرت برای بقاست: حیات و ممات. از میان چند ابزار محدود و سنتی، (و رسمیت یافته) در این پهنه، یکی، بسیج همگانی با هدف به چنگ آوری کرسی ها و پست ها و اهرم ها است. درگیرشدن در روابطی بدینسان ناهمخواه و زمخت، از آمد و نیامد و ابهام سرشار است. پیکار به این پهنه پر رمز و ریسک، پیکاری بی قاعده البته «سنگر به سنگر» است در کلافی آلوده به خشونت و زندان و چوبه های بردار !

ماهیت خشم و خون اش را نمی توان تغییر داد اما می توان میدان بازی را عوض کرد یا آن را «دور» زد. در بزنگاه هایی شاید بتوان به مدد آگاهی و اجماع ـ نه از سر ناگزیری و اجبار ـ حتی نادیده اش گرفت. می توان از دام اش گریخت؛ گریخته اند بعضی ها، بعضی از جنبش ها.

اما پایمردی در این میدان بزرگ رزم، و رفاقت و دوستی با حوزه سیاست به جهت کامگیری از آن، محتاج ابزار بسیج است: بسیج همگانی. بسیج انبوهی از نفرات و آحاد ملت برای رونق بازار انتخابات هم، مستلزم پاسخ به نیاز آنهاست. پاسخ به نیازهای گوناگون اقشار و طبقات مردم لهذا تصویری جامع و «حداکثری» را تحمیل می کند. نمی توان مجذوب و بسیج شان کرد اما به خواسته های شان بی اعتنا بود. به چنین انگیزه ای شاید که بخش های دگراندیش و تکثرخواه نیروهای ملی مذهبی، به تازگی در همگامی با جنبش های مدنی خواسته محور، منجمله زنان، معلم




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان