صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     دردسر جنسیت....  
 

به مناسبت روز جهانی زن: گفت وگوی صمیمانه با دو زن کارگر

مریم زندی-16 اسفند 1386

پیشینبه روز جهانی زن به مبارزات زنان کارگر برای ایجاد شرایط عادلانه تر باز می گردد. این پیشینه مرا بر آن داشت که پای صحبت دو زن شاغل و کارگر ایرانی بنشینم و سهم خود را از روز 8 مارس به انعکاس مشکلات و دادن صدایی برای آنان مبدل سازم. زنان کارگری که به رغم آن که شغلی دارند و «استقلال مالی»، ولی یکی نه «حقی» در خانه دارد و نه «پولی از آن خود» و آن دیگری «کودک اش» را بدون هیچ «حقی» بزرگ می کند.

هنگامی که به صحبت های این دو زن کارگر گوش فرا می دادم به روشنی و صراحت، تاثیر نداشتن حمایت های نیم بند قانونی در مورد زنان، و تبعیض و ناروایی قوانین در زندگی آنان و نیز نقش ویران کننده مجموعه این بی عدالتی ها، را بیشتر لمس کردم. باشد که با مشارکت و آگاهی بتوانیم برای استقرار عدالت و برابری و رفع تبعیض کوشنده باشیم.

گفتگو با زهره

اولین گفتگویم را با زهره آغاز می کنم، زنی چهل ساله و متاهل و دارای سه فرزند. از او در مورد تحصیلات خودش و شوهرش می پرسم، پاسخ می دهد:

 تا مقطع دیپلم درس خوانده ام. همسرم – ابوالفضل – هم چهل ساله است و تا سوم ابتدایی درس خوانده.

_ حقوق ماهیانه تان چقدر است؟

 خودم 200،000 تومان و همسرم 250،000 تومان.

- چطور برای هزینه های جاری خانه تصمیم می گیرید؟

 راستش هر جور که همسرم صلاح بداند خرج می کنیم .

- یعنی تو در تصمیم گیری برای دخل و خرج ها نقشی نداری؟

 نه . ابدا.

- چطور و از چه موقع شروع به کار کردید؟

 هفت سال است کار می کنم. در چند جای مختلف کار کرده ام. جاهایی خیلی بزرگ و متوسط. به دلیل کمبودهای زندگی و نداشتن خرجی روزانه و مخصوصا هزینه تحصیلی بچه ها مجبور به کار شدم. چون شوهرم اعتیاد داشت و برای همین نمی توانستیم مخارج زندگی را تامین کنیم. شوهرم بیشتر پولش را خرج اعتیاد می کرد و باقی مانده آن کفاف زندگی من و بچه ها را نمی داد.

- وقتی تو هم در بیرون از خانه کار می کنی، شوهرت هم در کارهای خانه، مشارکت می کند؟

— نه خیلی، یعنی بعضی اوقات. هر وقت که دلش بخواهد. این سال ها فقط بعضی اوقات که ظرف نشسته خیلی باشد ظرف می شوید.

- شوهرت مشکلی نداشت که بیرون از خانه کار کنی؟

 نه ابدا. می گفت زن که کار کند پرو می شود. هنوز هم راضی به کار کردن من نیست. از روز اول هم با دعوا و مرافعه برای خودم شغلی پیدا کردم. خیلی کتک کاری کرد. دست بزن دارد. حتی بچه ها را علیه من شوراند. ولی خوب رفته رفته راضی شد یعنی وقتی حقوق ام را به او دادم تا او خرج کند، راضی شد و دیگر چیزی نمی گفت . ولی من فقط بخاطر مخارج بچه ها و تحصیل آن ها به سر کار رفتم.

- بچه هایت در چه مقطعی تحصیل می کنند؟

 یکی دانشجوست و دیگری دبیرستانی و آخری هم در مقطع راهنمایی درس می خواند.. انگیزه کار کردنم بخاطر تامین هزینه پسر بزرگم بود که دانشجو است. پدرشان اصلا حاضر به تامین هزینه تحصیلی بچه ها نیست و حتی اگر آنها نمرات ضعیفی داشته باشند خیلی راحت می گوید که درس نخوانید. ولی من همه آرزویم این است که بچه ها درس بخوانند و دانشگاه بروند. برای همین هم زحمت می کشم و کار می کنم.

- در محیط کار شورا دارید؟

 در محبط کاری من شورا نداریم، محیط ما کاملا زنانه است.

- در پست های مدیریتی چی؟ یعنی زنان در مدیریت هستند یا نه؟

 در پست های مدیریتی جایی که من کار می کنم هیچ زنی نیست. در




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان