صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

استفاده از فضای انتخابات برای تقویت جامعه مدنی (پاسخی به پری سکوتی)

فاطمه یزدی زاده-1 اردیبهشت 1388

هدف یکی است، مسیرها مختلف اند

« هر قدر که هدف، والاتر، بزرگتر و پربارتر ، راههای رسیدن به آن، متنوع تر.»

این گفته ای آشنا است که رسیدن به خدا، از راههای گوناگون میسر است. فرمولهای قدیمی مثل «یک هدف ـ یک راه» فرمولی است که دیگر در علوم آزمایشگاهی هم منتفی شده است. اهداف بشری و اجتماعی که با نیّات اخلاقی و صلاح و فلاح عمومی مردم دنبال می گردد چونکه اجتماعی هستند و با سرنوشت متغیر اشرف مخلوقات عالم سر و کار پیدا می کنند، عموما از طریق هزاران مسیر و با انواع مختلف وسایل، می توان به آنها رسید. امروزه روز در آزمایشگاهها هم می توان از چندین راه و آزمایش، به یک منظور و نتیجه واحد رسید. در علم ریاضیات هم چنین است. حالا چه رسد به علوم انسانی و هدف های متغیر اجتماعی در زندگی بشر.

خانم «پری سکوتی» در مقاله ای تحت عنوان «از حق طلاق تا رابطه با آمریکا» که در تارنمای مدرسه فمینیستی به چاپ رسیده (و بعضی از سایت های دیگر منجمله «سایت گویا» آن را مجددا چاپ نموده اند)، با نفی تنوع مسیرهای موجود، نسبت به بیانیه اخیر انتخاباتی که توسط فعالان مدنی با رویکرد مطالبه محوری عرضه شد، واکنش نشان داده اند و اساس برنامه و سیاست مطالبه محوری ملی مذهبی ها را به مهمیز نقد و انتقاد کشیده اند و از منطق نگاهی خاص، این جریان سیاسی ریشه دار و بومی مملکت را به حداکثرخواهی در عمل، متهم نموده اند. ایشان در بخشی از مقاله خودشان مرقوم فرموده اند:

« شیوه و منش بیانیه آشکار است: شیوه و برخوردی جامع، حداکثری و مرسوم. در پهنه گفتار اما سخن از حداقل گرایی و مطالبه محوری به میان می گذارند! چه باید کرد با این تناقض غیر قابل استتار؟ تناقضی ساختاری، عمیق و پر ناشدنی. نتیجه اش لهذا گم شدن مقصد است و سرگردانی متولیان بیانیه! رفتاری چنین مغشوش و متضاد در آوردگاه سیاست که مملو است از محکمات و خطوط قرمز، جواب نخواهد داد، .. زورمندی واقعیات زمخت میدان سیاست، متولیان سیاست ورز بیانیه [ملی مذهبی ها] را نیز به تسلیم و تمکین وا داشته، به رغم نیت و انگیزه شان ـ که می دانیم حداقل گرایی است ـ در عمل اما به وادی حداکثر خواهی در غلطیده اند: از حق طلاق زن خانه دار تا رابطه با ایالات متحد !!» (مقاله «از حق طلاق تا رابطه با آمریکا»، پری سکوتی، تارنمای مدرسه فمینیستی)

کسانی که از نزدیک دستی بر آتش دارند ملی مذهبی ها را تا اندازه ای می شناسند و مبارزه پیگیرانه آنان را در طول نیم قرن گذشته دنبال نموده اند. این اشخاص می توانند با نظرخواهی از مبارزین با سابقه و یا با استناد به مدارک و دلایل متیقن به سرکار خانم سکوتی و هم نظران ایشان ثابت نمایند که ملی مذهبی ها در قبل و بعد از انقلاب، هیچگاه در جبهه حداکثر خواهان قرار نداشته اند. من هم به اندازه وظیفه و ادای دین خود، سعی خواهم نمود در این یاد داشت کوتاه، خانم پری سکوتی را به چند نکته اثباتی، ارجاع دهم:

1. در طول دو دهه گذشته، ماهنامه « ایران فردا» و بعد از توقیف آن، مجله « نامه» که آن هم توقیف شد، دو رسانه تحلیلی، مربوط به جریانات ملی مذهبی بوده است. کسی اگر متمایل باشد که فعالیت اجتماعی سیاسی و طرز بینش ملی مذهبی ها را واقعا بسنجد، که حداکثرخواه هستند یا نیستند، کافی است که به مطالب موجود این دو رسانه مراجعه نماید. کلیه مجلدهای این نشریات به صورتی آر




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان