صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

آغاز پرواز یک پرنده: همگرایی زنان و انتخابات ایران

دکتر هایده مغیثی / ترجمه سحر مفخم-9 خرداد 1388

مدرسه فمینیستی: رای دهندگان ایرانی به زودی برگه های رای خود را به نفع یکی از چهار کاندیدایی که شورای نگهبان برگزیده است به صندوقهای رای خواهند ریخت. تعداد کمی از مردم داخل و حتی تعداد کمتری در خارج از ایران بر این باورند که انتخابات ریاست جمهوری تغییرات معنا داری در استراتژی های رژیم اسلامی به وجود خواهد آورد چرا که سیستم سیاسی کشور که به طرز ماهرانه ای طراحی شده با زور محافظت و کنترل می شود و عملا ورود چالش های اثر گذار از خارج از سیستم را غیر ممکن می سازد.

حکمرانی با استفاده از ایجاد ارعاب، فساد سرطان وار [...]، شکاف طبقاتی میان اقشار ثروتمند و فقیر، و نشانه های دلهره آور و بسیار محسوس از جوانان سر خورده که با نگاهی به رشد فزاینده اعتیاد به مواد مخدر و خود فروشی، خود را نشان میدهد, امید به آنکه نظام سیاسی بتواند خودش را اصلاح و بازسازی کند به یأس تبدیل کرده است. پس به چه دلایلی در انتخابات پیش رو مناظره ها و گفتمان عمومی و جوانه زدن فعالیت هاو هیجانات زیاد از سر گرفته شده است ؟ در حالی که در مبارزات انتخاباتی و تبلیغات نامزدها معمولا افشای سوء استفاده های انجام شده از سوی مقامات دولت حاکم , ناکارایی و عدم صلاحیت آنان, و فساد آشکار و جز آن را در بر می گیرد. طبیعتا مردم محرم اسرار اینگونه مناظرات و مباحثات نیستند چرا که رسانه های آزاد وجود ندارد و دولت نیز فاقد شفافیت است.

فضاهای انتخاباتی، تنش های روزانه زندگی را در ایران به واسطه کمتر کردن کنترل، کاهش میدهد و همچنین باز شدن فضای باز سیاسی که طی دوران انتخابات پیش می اید به مخالفان و منتقدان، فرصت و انرژی میدهد تا ناخشنودی خود را نشان دهند و بر لزوم اصلاحات پا فشاری کنند .

بسیج چشمگیر زنان و جوانان در انتخابات سال 1376 به نفع محمد خاتمی به طرز گسترده ای به معنای «نه» گفتن به نامزد محافظه کار، و با امید به متوقف کردن فشار اسلام گراها در حرکت های بعدی شان بر ضد حقوق اجتماعی و سیاسی زنان تلقی شد. اما هشت سال ریاست جمهوری محمد خاتمی که چیزی جز همرنگی با جماعت و سستی در بر نداشت با چهار سال مدیریت نظامی ـ امنیتی محموداحمدی نژاد دنبال شد و به روشنی نشان داد که امید داشتن به هر کاندیدایی در سیستم فرهنگی و سیاسی جمهوری اسلامی کاریست بس عبث. این حقیقت باعث نا امیدی و پذیرش شکست از جانب بسیاری از هواداران محمد خاتمی شد. اما فعالان فمینیست ایرانی از این قاعده مستثنا هستند .

در حقیقت این مرحله از سیاست های پیش از انتخابات ایران حاکی از آن است که جنبش زنان ایران تمام عیار به صحنه سیاست وارد شده است و با یک استراتژی بسیار سنجیده و حساب شده، گروهها و شخصیت های فعال خواهان تغییر را از درون جامعه مدنی بسیج کرده است. و بدون حمایت از هیچ کاندیدایی تحت عنوان «جنبش همگرایی زنان برای طرح مطالبات» علناَ درخواست دو موضوع اصلی را اظهار داشته است، یکم: پیوستن به کنوانسیون سازمان ملل متحد در رابطه با رفع هرگونه تبعیض علیه زنان (CEDAW. و دوم: اصلاح قانون اساسی در جهت رفع مواد تبعیض آمیزی که زنان را از داشتن حقوق برابر با مردان محروم می کند .

این استراتژی مبتکرانه توانست حمایت بیش از 35 گروه فعال اجتماعی و حدود 600 تن از فعالان و روشنفکران را به دنبال داشته باشد. تعدادی از آنها ممکن است که در جهت حمایت از هیچ کاندی




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان