صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     دردسر جنسیت....  
 

جنبش يک ميليون امضاء: پیشروی در سه گستره ارتباطی

جلوه جواهری-23 اسفند 1386

در آستانه عبور از گذرگاه مناسبتي يکصدساله (روز جهاني زن) قرار داريم. گذشتن از اين دروازه خاطره انگيز مصادف شده با گذر از آستانه يک سال و نيم فعاليت مجدانه کمپين يک ميليون امضاء در ايران. يکسال و نيم از آغاز فعاليت کنشگران کمپين با اهداف حداقلي و محدود (تغيير قوانين تبعيض آميز) مي گذرد، روندي که فراز و فرودهايي گاه بسيار شديد و تکان دهنده براي مان داشته است. بيش از چهل و سه نفرمان دستگير و صاحب پرونده هاي قضايي شده ايم. اما در مقابل، کلي تجربه هاي دست اول و ناب اندوخته ايم.

در خلال ده سال گذشته و به مناسبت ايام 8 مارس، پياپي شاهد برگزاري مراسمي در پارک ها، ميادين شهر، خيابان ها، و مکان هاي سرپوشيده بوده ايم. و هر سال نام شهرستاني گاه کوچک به فهرست شهرهاي برگزارکننده اين مراسم اضافه شده است. هر روزي که براي زنان رقم مي خورد، بهانه اي است تا به خود آييم و بر آنچه در طول سال پشت سر نهاده ايم نظر افکنده، ببينيم چه سرمايه اي توانسته ايم به جهان زنان بيفزاييم. جهاني که سعي دارد روز به روز تعريفي جديد از خود ارائه دهد و خود را به اندازه محدوديتي که بر آن روا داشته شده، تکثير کند. به گذشته نظر مي افکنيم با اميد به پي افکندن آينده اي که قصد داريم آن را صلح آميز و زيباتر بنا کنيم.

سالي که گذشت به حق سال زنان ايران بود. از هر سو مي توانستيم ببينيم که چگونه کساني که تاکنون به مساله اي به نام زنان حتي اعتقاد نداشتند و اصلا نمي پذيرفتند چنين مساله اي وجود خارجي دارد، اکنون با شوق و اميدواري در ادبيات خود به «جنبش زنان» مي پردازند. سالي که گذشت پر از پويايي و نشاط، به همراه دردها و سختي هاي زايش هاي مکرر، براي کل جنبش زنان بود.

ديگر به راحتي نمي توان از «يک» جنبش زنان در ايران حرف زد. اکنون به جرات مي توانيم بگوييم که جنبش هاي زنان در ايرانِ امروز نمايان است. از جمع هم انديشي کوچکي به وسعت 20 تا 30 نفر در تهران ديروز، به جمع هاي بزرگي رسيده ايم با خواسته هاي متنوع اما محکم و منسجم. خواسته هايي که در سال گذشته مداوم تکرار شده و هرگز رو به افول نگراييده است. اين اعتلاي آرام و آهسته (اما پيوسته) در روند مبارزات زنان ايران، تا حدود زيادي به حمايت هاي بي دريغ جنبش هاي فرامليتي زنان از تلاش هاي صلح آميز جنبش زنان ايران مربوط است. اما هم چنان که، خواسته هاي زنان از هر سو و از جانب رسانه هاي متعدد غير رسمي و فراملي مطرح مي شود؛ فشار بر فعالان جنبش زنان با هدف سرکوب صداهاي برخواسته نيز روز به روز فزوني مي يابد.

فراتر رفتن از روش هاي کلاسيک و وارد شدن به شبکه اي جهاني

کنشگران جنبش هاي اجتماعي در طول مبارزه اعتراض آميز خود همچنان که در محيط پيرامون خود به واسطه نقد مداوم آن، تغيير و تحول ايجاد مي کنند؛ شکل هاي متنوع سازماندهي، استراتژي هاي عمل و حتي جهان بيني شان، را نيز بر اساس موقعيت پيش رويشان و با استفاده از تجربيات به دست آمده از فعاليت هاي خود و جنبش هاي ديگر، بازخواني کرده و از نو مي سازند. اين جنبش ها در اثر جهاني شدن روز افزون و به واسطه شبکه هاي فرامليتي جنبش زنان، متاثر از جنبش هاي به خصوص مشابه در فراسوي مرزهاي ملي هستند و بر آنها تاثير نيز مي گذارند.

هر چه شعاع انتشارِ اعتراض در درون مرزها و فراسوي آن گسترده تر باشد، بر قدرت جنبش و در نتيجه استقلال آن افزوده




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان