صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

توصیه های یک روانشناس: نقش خانواده ها در بهبود وضعیت روحی زندانیان پس از آزادی

گفتگوی مینا ربیعی با دکتر شیوا دولت آبادی-21 مرداد 1388

مدرسه فمینیستی: انسان ها می توانند در موقعیت ها و مناسبت های خاص رفتارهایی متفاوت از رفتارهای طبیعی و روزمره خود بروز دهند . هر چه این موقعیت ها دشوار تر و پیچیده تر باشد رفتارها نیز دستخوش تغییر می شوند .
بحران ها اعم از طبیعی و یا غیر طبیعی ابعاد مختلفی دارند و بسیاری از تبعات و آسیب های آن بعد از گذشت شاید سال ها رخ بنماید . وقایعی که از خرداد ماه 88 با انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری در کشورمان شروع و تا کنون در شکل و فرم های مختلفی ادامه یافته نیز از این قاعده مستثنا نیست. یکی از این وقایع تلخ و دردناک ضرب وشتم ، بازداشت و بازجویی از افرادی است که هرگز قرار گرفتن در چنین موقعیت دشواری، در تصورشان هم نبوده است. از این رو برای درک بهتر چنین شرایطی و موقعیت افراد آزاد شده، با دکتر شیوا دولت آبادی به گفتگو نشسته ایم با امید به این که خانواده هایی که عزیزان شان برای مدتی با زندان و موقعیت های خشن و دردناکی مواجه شده اند بتوانند با درک شرایط آنان، راه های کاهش رنج و آلام فرزندان شان را بیابند و بتوانند به آنان یاری رسانند.

مینا ربیعی: در ابتدا راجع به این تفاوت رفتاری و رویارویی انسان ها با موقعیت های غیر قابل پیش بینی توضیح فرمایید .

شیوا دولت آبادی: در تایید نظر شما باید بگویم که هرگونه غافلگیر شدن و مواجهه با عواملی که روال کمابیش عادی زندگی را تغییر می دهند ، نوعی فشار بر سیستم عصبی و درونی ما است وحتی کوچکترین فشار می تواند تحمیلی بر تجهیزات زیستی و روانی ما باشد . در سطوح خرد و روزمره ما با سازو کارهای روانی که در اختیار داریم به اشکال گوناگون برای برگرداندن خود به تعادل حیاتی می کوشیم . این سازو کارها که مکانیزم های رویارویی ما هستند بنا بر ساختار شخصیت ، سن و سال ، تجارب پیشین ، علایق و انتخاب های ما بسیار متفاوتند . نمونه های روزمره این مقابله ها ، توجیه ها ، خودگویی ها و تبیین هایی هستند که ما برای تجربه احساس ناکامی به کار می گیریم . از آنجا که روند زندگی به هر حال پر از تنش های بزرگ و کوچک است ، فرد به تدریج می آموزد تا با فهمیدن و ادغام ناهمسازی ها در درک خود از جهان و موقعیت خود، به خودش کمک کند تا به طور ضمنی و بدیهی به تعادل نسبی بازگردد . بحث رودرروشدن بافشارهای غیرقابل تحمل و تصور و تجربه غیر ممکن ها را در روان شناسی «ضربه روانی»ً تلقی می کنیم .

نمونه هایی از این ضربه های روانی تجارب انسان ها در مقابله با سوانح طبیعی و یا تجربه قصاوت های جنگی است و یا در سطح نه کم اهمیت تر (ولی خصوصی تر) تجربه کودک آزاری و یا خشونت های خانگی هم هست . بدیهی است تجارب شهروندان ما در تحمل ضربه های روانی ، جسمانی و شکسته شدن حرمت تن و جان انسان ها از نوع ضربه های شدید روانی بوده است که در پایان عرایضم وقتی به مرحله ای پردازش ذهنی و هیجانی آن می پردازم و در نهایت به آنچه روان شناسی برای چاره جویی پیشنهاد می کند خواهیم دید که فرد با ضربه ها چه می کند و ضربه ها با فرد، و چه راه کارهایی هستند .

مینا ربیعی: با روندی که از 23 خرداد تا کنون شاهد آن هستیم شاید بسیاری از فعالان اجتماعی انتظار بازداشت داشته باشند . بسیاری از زندانیان سیاسی رژیم قبلی خاطراتی نوشته و در آن تجربیات خود را در حفظ روحیه و تعادل و سلامت روان گفته اند که شاید در زمان حال کاربرد




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان