صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

«جنبش سبز» و حرکت های بی خشونت : دموکراسی و فضیلت‌های شهروندی

گفتگوی جواد موسوی خوزستانی با دکتر علی میرسپاسی-22 شهریور 1388

مدرسه فمینیستی: خشونت های کم سابقه در برخورد به تظاهرات مسالمت آمیز شهروندان معترض به نتایج انتخابات و فجایعی که در زندان ها بر مردم به خصوص بر زنان و جوانان روا شد اکثر شهروندان را بیش از وحشت، به حیرت و شگفتی وا داشته است. در شرایط حاضر، افکار و عواطف عمومی جامعه ما، در حالتی گیج و بهت زده قرار گرفته که به نظر می رسد آمیزه ای است از تنفر و پرسش نسبت به خشونت های اعمال شده. در نتیجه به تکاپوی کشف ریشه این خشونت ها برآمده است. در همین جهت و نیز در جستجوی کشف روش های صلح جویانه به منظور نفی خشونت ، «مدرسه فمینیستی» با تکیه بر تجارب بی بدیل مبارزات بی خشونت جنبش زنان طی سالهای اخیر، از همان روزهای آغاز خشونت ها، با انتشار گزارش ها، مقالات و متن های تحلیلی، به سهم خود سعی در همکاری فعال تر در زمینه نقد این فجایع و یافتن راه حل های ممکن، داشته است. انتشار گفتگوی حاضر نیز در امتداد پاسخ به این تعهد اجتماعی است.

مسایل قابل تأملی که در خلال بحث های دکتر علی میرسپاسی خواهید خواند در واقع شمه ای کوتاه و موجز از بحث های گسترده تری است که ایشان در تازه ترین کتاب خود «اخلاق در حوزه عمومی» مطرح کرده اند. این کتاب که در حال چاپ و صحافی است به زودی توسط نشر ثالث روانه بازار کتاب خواهد شد.

موسوی خوزستانی: جناب دکتر میرسپاسی، در کشور ما ایران جنبشی تحت نام «جنبش سبز» در حال نضج است که شاید بتوان آن را با تسامح «جنبش حقوق مدنی و شهروندی» نامگذاری کرد. بخش غالب این جنبش عمومی، سعی فراوانی به خرج داده تا به رغم صدمات وارده ناشی از خشونت ها، تا آنجا که امکان دارد روش های مسالمت آمیز و بی خشونت را پیشه کند. اما به نظر می رسد این جنبش و رهبران آن هنوز از پشتوانه های فکری و ارزشی قوی و مطمئن برای نهادینه کردن مقاومت بی خشونت ـ شبیه فرآیندی که در هند به وجود آمد ـ بی بهره است. این جنبش همچنین فاقد تجربه عملی و قابل لمس از این نوع مبارزه صلح آمیز است در نتیجه محتمل است که در نبود سنت مقاومت بی خشونت در فرهنگ ایران و نیز به واسطه ی کمبودهای معرفتی و تجربی رهبران جنبش سبز در مواجهه با خشونت های بی مهار دولتی، به تدریج باعث تغییر گرایش این جنبش از مسالمت به سوی خشونت شود. به نظر شما آیا احتمال بروز چنین وضعیتی وجود دارد؟

دکترعلی میرسپاسی : می دانید که من معمولاَ به نهاد های اجتماعی و سیاسی و نهادسازی در جامعه بیشتر تاکید دارم تا قدرت تفکر رهبران و تاثبر فکری و یا سیاسی آنان. در نتیجه در کلیه آثارم بر نهادینه کردن سنت صلح طلبانه، بی خشونت و مسیرگرایانه تاکید و پافشاری کرده ام. اما شکی نیست که متفکران و رهبران سیاسی و فرهنگی یک جامعه زمانی که این بصیرت را داشته باشند که قرائتی جدی و مسئولانه از تاریخ و سنت های جامعه خودشان ارائه دهند و از این طریق یعنی با برجسته کردن برخی سنت های فرهنگی، تاریخی، و ارزش های صلح طلبانه جامعه خود، پایه های نظری اصلاح و آبادانی کشور را بنیاد نهند و بر اساس ارزش های مسالمت آمیز و بی خشونت ـ و تاکید بر فضائل اجتماعی نیک ـ مسیر تحول را مشخص نمایند طبیعتاَ فرایند گذار و تحول اجتماعی با ضایعات کمتر، اما با آگاهی و مشارکت عمومی بیشتری طی می شود. به نظر من این مسیر خردمندانه ای بود که جنبش استقلال هند به رهبری «مهاتما گاندی» طی کرد و برخی از رهبر




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان