صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

میانسالی شکوهمند زنان / منصوره شجاعی

18 فروردین 1387

(بانوی آبی پوش / نویسنده نوئل شاتله ؛ترجمه نازک افشار.تهران : نشرشهاب ثاقب،1382. 84 ص.)

ویرجینیاوولف ، رمان نویس و منتقد پرآوازه و محبوب ادبیات زنان درکتاب "یادداشت های روزانه" خویش به نقل از "هنری جیمز" ،تاکید می کند: "همواره مشاهده کن . رسیدن پیری را نظاره کن . ولع را نظاره کن . یاس و اندوه خود را نظاره کن . از این طریق می توان آن را به خدمت گرفت " و سپس خود این گونه ادامه می دهد :" یا امیدوارم چنین باشد . اصراردارم از این مدت به بهترین نحو استفاده کنم. در بهترین حالت به سوی مرگ خواهم رفت". (1)

وسرانجام پریشان و پرکار ، میانسالی پربار خویش رادر 58 سالگی با خودکشی آگاهانه اش به زیبایی پایان می دهد.

نوع زندگی ولف و رویکردش به جهان، سرشار از دغدغه های روشنفکرانه وروشنگری های تلخکامانه ، همانی است که همتایان این روزگاری اش با فاصله ای تقریبا صدساله به آن خو کرده اند.

نگاه به جهان و به آنچه که در پیرامون اینگونه زنان می گذرد ، نگاهی است سرشار از تعهد و مسئولیت و لاجرم نگاهی اجتماعی است.

روشنفکرانی از این دست ناخواسته اجتماع اند نه فرد ؛ و آگاهانه در کهنسال ترین ایام زندگی خویش و با تلخترین و فردی ترین نگاه حتی ،در "انتظار سحری هستند که پرندگان عشق و آزادی سرانجام آوازی خوش سر دهند ".
پس چنین است که " ما پیر نمی شویم ".(2)

این مقابله و گاه حتی مبارزه تن به تن با" پیرنمایی" همیشه هم از سر شادمانی و سرخوشی نیست و چه بسا که شادابی و آرامش نیز درپی ندارد اما هست . خوب وبدش دیگر در اختیار ما نیست فقط می دانیم که هست. و این تفاوت زندگی روشنفکرفرهنگ مدارو اجتماع- ناگریزاست حتی در خلوت ترین لحظات خویش با انسان عادی قرن نوزدهم ، بیستم و حتی بیست ویکمی که، معصومانه و به حق نیز، قرار آن دارد که تنها در محدوده خود و دوستان و خانواده خود به سربرد.

و اینک "نوئل شاتله " فرانسوی در کتاب " بانوی آبی پوش " ، با ترجمه " نازک افشار" شخصیت زنی این چنین را به خوانندگان قصه خوان ایرانی معرفی میکند که نه دغدغه ای فراتر از محیط کار ، خانواده و روابط عاشقانه اش دارد و نه کارو مسئولیتی ناتمام اورا از فرارسیدن پیری و کندی هراسناک می کند. و کوبه های طبل پیری نیز برایش ، چه بسا چاووشی خوان فرارسیدن آن آرامش بی انتهایی است که هیچ روشنفکری رابه ویژه در این سرزمین از آن بهره ای نیست.

تمامی ماجرا از لحظه ای آغاز می شود که "سولانژ" با زن مسن آبی پوشی مواجه می شود که گویی خود اوست که در مقابل چشمانش عینیت حقیقتی دوست ناداشتنی را به رخ میکشد ..سولانژ 53 ساله در میانسالی پرشکوهش ، ناگهان خود را در آستانه نزدیکی با این تصویر واقعی می بیند. وآگاهانه پیش از آنکه منتظر حلول پیری در خود شود شکوهمندانه به استقبالش می شتابد.

روزگار مجال این انتخاب را به سولانژ داده است، جواني پر شر و شوري را پشت سر گذاشته، با آهنگ زندگي امروزي دويده و كار كرده، همسري داشته، فرزندي و دست كم يك دوست پسرش را هم مي شناسيم، حالا در آستانه يائسگي آنگاه كه هيجانات جواني تاحدودی فروكش كرده منتظر يك اتفاق است و آن رخ مي دهد: ملاقات با بانوی آبي پوش که قاصد دوران پیری است و به خيابان آمده تا پيامش را برساند، و اين بار سولانژ پيام را ميگیرد. سولانژي كه تا كنون خود را ميانسالي جوان و شاداب مي ديد ناگاه در آستانه ت




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان