صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کافه مونث....  
 

«سنگسار ثريا .م» و نگرانی خانم پارسی پور!

سپيده آزادی-17 دی 1388

مدرسه فمینیستی: فيلم سنگسار ثريا م فيلم جسورانه اي است درباره خشونت عليه زنان در ايران. با آنكه ضعفهايي در فيلمنامه وجود دارد و اشكالاتي كه مشخص نيست چرا از ديد فيلمنامه نويس مخفي مانده است ،اما بدون هيچ تعارف و ملاحظه اي ، خشونت عليه زنان را به تصوير مي كشد. مخاطب را با لحظه هاي دردناك زني ستمديده همراه مي كند كه منتظر مجازات سنگسار است. نكاتي درمورد داستان فيلم و نيز نقد خانم پارسي پور درباره اين فيلم را مي خواهم با خوانندگان در ميان بگذارم:

1- فيلم اگر چه مي كوشد ،خشونت سنگسار را به نمايش بگذارد اما در اين راه چندان موفق هم نيست. تمام داستان حول بي گناهي ثريا مي چرخد و اين كه او در كمال مظلوميت و معصوميت ، آماج سنگهاي مردان روستا قرار مي گيرد. لباس سفيدش كه علامتي از پاكي اوست ،از خون او سرخ مي گردد ، وسرانجام تماشاگر او را مي بيند كه در بهشت قدم مي زند. بي گناهي ثريا براي تماشاگر فيلم كه از ابتدا شاهد داستان است مسجل و مبرهن است اما حتي براي آنكه به كدخداي ده (كه از خدا استمداد كرده است كه اگر سنگسار ثريا ناحق است نشانه اي به او بنماياند ) و ساير اهالي ده ، بي گناهي زن ثابت شود، اولين سنگها به خطا مي رود. اما جنون آدم كشي كه سنگسارچي ها را فرا گرفته ،چشم عقل كدخدا را هم كور كرده است. در پايان فيلم كه كدخدا پي مي برد شهادت هاشم ،دروغ بوده و همسر ثريا هم نتوانسته با دختر شهري ازدواج كند ،دوباره مي خواهد آه تماشاگر را دربياورد كه همه اين هياهو و جنجال و سنگسار ثرياي معصوم و بي گناه براي هيچ بوده است!

به نظر مي رسد نويسنده با نفس مجازات سنگسار مخالفتي ندارد و فقط سنگسار يك بي گناه آن هم يك زن او را برآشفته كرده است.نويسنده فيلمنامه ،داستان را به گونه اي آفريده است كه گويي مجازات سنگسار تنها براي زنان است در حالي كه هم مرد و هم زني كه مرتكب زنا شده اند مستحق سنگسار شناخته مي شوند.

بايد توجه داشت كه آنچه مدافعان حقوق بشر براي آن تلاش مي كنند، لغو مجازات سنگسار و حذف آن از قوانين است . مجازات هايي با اين حجم از خشونت مخصوص جوامع ابتدايي و براي تسكين احساسات جريحه دار شده عموم از وقوع آن جرم است ويقينا با معيارهاي جوامع امروزي نوع مجازات متناسب با جرم نيست. مدافعان حقوق بشر بر خلاف فيلمنامه نويس مي خواهند حتي اگر جرم ثريا محرز شده باشد او به چنين مجازاتي محكوم نشود.

و اي كاش فيلمنامه نويس ، داستان را طوري مي نوشت كه روابط جنسي خارج از چهارچوب خانواده را حتي اگر صورت گرفته و به تاييد هم رسيده باشد ،مستوجب مرگ آنهم از نوع سنگسار نمي دانست.

2- نقد خانم شهرنوش پارسي پور ،به عنوان يك زن نويسنده بر اين فيلم جالب و حيرت انگيز بود! نقد ايشان در سايت راديو زمانه منتشر شده است.

خانم پارسي پور در اين نقد به شدت نگران آبروي ايران است واز اينكه چرا چهره ي بزك كرده اي از كشورش نمايش داده نشده است از دست فيلمساز عصباني است. ولي خانم پارسي پور ظاهرا بعد از مدتها زندگي درخارج از ايران هنوز هم دستش نيامده كه حقوق بشر ،بالاتر و فراتر از مرزهاي حقير ناسيوناليسم و وطن پرستي است.خانم پارسي پور از ياد برده است يا ظاهرا بي خبر است كه مسئله سنگساركه به گفته ايشان "البته شرم آور و بسیار اسباب سرافکندگی و خجالت مردم ایران است "هنوزدر ايران اجرا مي شود و تصميم ص




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان