صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

در دیدار با نیکی کریمی: من فمینیست هستم

21 فروردین 1387

نيکی کريمی از بازيگران موفق سينمای ايران است .بازيگری که کلوزآپ چهره زيبايش در فيلم عروس بهروز افخمی تابوی ممنوعيت تصوير درشت از چهره زن در سينمای پس از انقلاب ايران را شکست.

نيکی در فيلم‌های خوب و بد بسياری بازی کرده. از ميان فيلم‌های خوبش سارا، پری، عروس، تختی و دو زن را به ياد دارم و فيلم‌های بدی را که بازی کرده اسم نمی‌برم. نيکی فيلمساز هم هست و يک فيلم مستند کوتاه به نام «داشتن و نداشتن» و دو فيلم بلند با عنوان «یک شب» و «چند روز بعد» را ساخته است که فيلم «یک شب» او در فستيوال کن درخشيد و توجه زيادی را به خود جلب کرد.

«یک شب» را نديده‌ام اما «چند روز بعد» نشان داد که کريمی تنها بازيگری مستعد و خوش چهره نيست بلکه فيلمسازی باشعور و آگاه به زيبايی‌شناسی سينما و مجهز به درک هنری است، گرچه حضور او را در فيلم به‌عنوان بازيگر نقش اصلی دوست نداشته و ندارم و معتقدم که اگر بازيگر ديگری جز نيکی اين نقش را بازی می‌کرد نتيجه خيلی بهتر از آن می‌شد که اکنون هست.

نيکی کريمی اين روزها در لندن است. تهران که بودم قرار بود با هم گفت‌وگو کنيم اما به دلايلی نشد. قول داد که وقتی به لندن آمد اين گفت‌وگو را برای زمانه انجام دهيم. عصر روز پنج‌شنبه نهم فروردين با من در کافه استارباکز ايلينگ قرار گذاشت در نزديکی ايلينگ استوديو که روزگاری مکان توليد مشهورترين کمدی‌های انگليسی به نام «ايلينگ کمدی» بود. در محيطی شلوغ و پرسروصدا که صدای حرف زدن همديگر را به زور می‌شنيديم. اما در آن ساعت روز بعيد بود جای ساکت ديگری پيدا کنيم. از اين رو قهوه را که خورديم شروع کرديم.

خانم کریمی من قبل از هرچيز عيد نوروز را به شما تبريک می‌گم. شما در لندن هستید و گویا برای دیدار خانواده‌تان در ایام نوروز به اینجا آمدید و سوال من این است که آیا این سفر جنبه‌ی حرفه‌ای و سینمایی هم برای شما دارد یا نه؟

من هم همينطور؛ سال نو شما مبارک و در جواب سوالتان نه، این سفر تفریحی که چه عرض کنم، یک جورهایی فکر می‌کنم که لندن خانه دوم من است ولی به خاطر اینکه پدر و مادرم و همه خانواده‌ام، اینجا زندگی می‌کنند، بنابراین دیگر آن حسی که بلند شدم رفتم یک کشور دیگر و اینها را ندارم و واقعا سعی می‌کنم که هر موقعی که یک وقتی پیدا می‌کنم، بیایم اینجا.

چه چیز لندن را بیش از همه چیز دوست دارید؟

اینکه از ملیت‌های مختلفی هستند و فرهنگ‌های مختلف. این نزدیکی به خیلی رويدادهای فرهنگی، به روز بودن مردم راجع به اتفاق‌های جهان و همه اینها. به هرحال همه چیز غیر از آب و هوای آن خوب است.

آیا اينجا وقتی در خیابان هستید، احساس آرامش می‌کنید از اینکه کسی شما را نمی‌شناسد؟

خیلی، ولی اینقدر جامعه ایرانی‌های اینجا هم بزرگ است که تقریبا می‌توانم بگویم که امکان ندارد بروم بیرون و کسی من را نبیند و نشناسد. ولی به هرحال واقعا برای ماها که سخت‌تر می‌شناسند، اینجا راحت‌تر است.

ما سال ۸۶ را پشت سر گذاشتیم، سالی که برای سینمای ایران سال چندان خوبی نبود. بسیاری از فیلم‌های جشنواره فجر توقیف یا سانسور شد. سالی که فیلم «سنتوری» اجازه اکران نگرفت و درعوض دی‌وی‌دی آن (به صورت قاچاق) پخش شد. سالی که آقای شورجه سینماگران را تهدید کرد. خب، برای شما سال ۸۶ چطور گذشت؟

من به همه اینها باید اضافه کنم که فیلم «یک شب» م




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان