صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

تمکین، حذف زنانگی و پرده بکارت در سرنوشت زن ایرانی

آزاده دواچی-27 فروردین 1389

مدرسه فمینیستی: زن و زن بودن در همه ی جوامع و سنت ها تعریف مشخصی دارد که محدود به شرایط فیزیولوژیکی و روحی خاصی می شود . از زمان طرح این جمله معروف سیمون دو بوار « هیچ کس زن به دنیا نمی آید بلکه زن می شود» بحث بر سر زن بودن و وظایفی که جامعه ، زن را متعهد به انجام آن می کند و همچنین تغییر شرایط خاص فرودستی زنان در جامعه مطرح شد تا این که در دوران پست مدرن و با ظهور موج سوم فمنیست های آمریکایی و غربی هویت مشخص و تعریف شده ی زن به طور کلی مورد چالش قرار گرفت . در واقع بحث فمنیست های پست مدرن بیشتر از آنکه بر سر برابری زن و مرد باشد مسئله «هویت» ی است که زن از جامعه می گیرد و بسیاری از آنها این مسئله را مطرح کردند که گرچه زن بودن مطابق شرایط خاصی است اما در عین حال هم تعریف دقیقی نمی توان از هویت مشخص زن و مرد در یک جامعه ارائه داد . بحثی که اکنون در آمریکا مطرح می شود بسیار فراتر از آن چیزی است که ما زنان ایرانی در کشورمان تجربه می کنیم .

باید قبول کنیم که زن بودن در جامعه ای مثل ایران محدود به شرایط خاصی نیست ، اما می دانیم که تحت تأ ثیر شرایط خاص، جنسیت به ابزاری برای استثمار و توجیه رفتارها و عکس العمل های مردسالارعلیه زنان تبدیل می شود . آن چیزی که امروزه زنان در ایران تجربه می کنند از لحاظ جنسیتی و هویتی تا حدودی متفاوت با غرب و دیگر کشورهاست. درواقع ایران وسایر کشورهای اسلامی ویژگی های مشترکی را به زنان خود تحمیل می کنند .

حذف زنانگی وتابوی «پرده بکارت»:

یکی از مسائلی که جنسیت زنان را در ایران به شدت تحت تأثیر قرار داده است مسئله ی باکره بودن یا نبودن زنان است . طرح این مسئله وایجاد تابویی چون باکره گی از دیرباز مطرح بوده، هرچند که این مسئله تنها محدود به ایران نیست اما در سایر کشورهای غیر مسلمان و بعضا در کشورهای مسلمان این تابو به تدریج کم رنگ شده است . مطرح شدن این مبحث و در کانون توجه قرار گرفتن آن، به نظر می رسد که رابطه ی مستقیمی با سنت و مذهب دارد . در مذهب و سنت، معیار زن خوب، باکره بودن او است . با توجه به تداوم حضور چنین ترازویی برای سنجش منزلت زنان، پس مسئله معیار شناسی زن به قرنها پیش وزمان برده داری باز می گردد، وقتی که معیار برای فروش برده های زن، «باکره بودن» آنها بوده است (1).

امروزه طرح این مسئله هنوز با گذشت سالها در ایران ادامه دارد . زنان باید از کودکی مراقب خود باشند . در بعضی موارد از زنانگی خود ترسانده می شوند. گسترش این نوع سرکوب برای قبول الگوی نجابت، زنانگی را تحت تأثیر خود قرار داده و در نتیجه زنان در ایران از همان زمانی که دخترکوچکی بیش نیستند با این ترس بزرگ می شوند که هر گونه ارتباطی قبل از ازدواج آنها را در معرض خطر و قبول بدترین اتهامات قرار می دهد . از طرف دیگر طرح باکره گی به عنوان شرط اول نجابت در ازدواج، نوعی توقع ظالمانه و نابرابر جنسیتی را در قبال زنان در جامعه ایجاد کرده است . این توقع، توجیهی است برای حذف ایده آل های زنانه و درنتیجه نوعی استثمار از جنس زن را به همراه دارد . مثلا باکره گی معیاری برای قبول همسر ایده آل است و اگر این خواسته برآورده نشود قوانین به مردان این حق را می دهد که زن را به خاطر باکره نبودن ترک کنند (2).

طرح این مسئله به صورت یک تابو تنها در سنت ودر مذهب نیست ، بلکه این معیار آنچنان در ذ




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان