صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

در ایران، رسانه‌ها و نشریات، توسط روزنامه‌نگاران مستقل منتشر نمی‌شوند/ مصاحبه با آسیه امینی

13 بهمن 1386

امتیاز ماهنامه “زنان” پس از شانزده سال انتشار، به دلیل آن‌چه که سیاه نمایی وضع زنان در جمهوری اسلامی نامیده می‌شود، لغو شد. توقیف این مجله در حالی صورت گرفت که گفته می‌شود دادستانی تهران‌ طی دستورالعملی، از نشریات خواسته تنها به درج مطالبی بپردازند که نشان دهند اوضاع کشور مساعد است.

آسیه امینی، روزنامه‌نگار و همکار تحریریه “زنان” در گفت‌وگو با دویچه‌وله از کیفیت کار این ماهنامه و دلایل احتمالی توقیف آن می‌گوید.

شما در وبلاگ خود نوشته‌اید در بسیاری نشریه‌ها کار کرده‌اید که بسته شده‌اند، اما توقیف هیچکدام به اندازه توقیف” زنان” دل شما را نسوزانده است؛ چرا؟

آسیه امینی: واقعیت اینست که در ایران، رسانه‌ها و نشریات کتبی، توسط روزنامه‌نگاران مستقل منتشر نمی‌شوند، بلکه عمدتا پشت آنها گروهها و افراد سیاسی قراردارند. حتی گاه اقتصاد این روزنامه‌ها بر اساس کارکرد رسانه‌ای شان نیست. بسیاری از آنها بر اساس وام‌ یا اسپانسرهای اقتصادی و سیاسی گردانده می‌شوند. موضوع این روزنامه‌ها نیز موضوع‌های عام هستند و فضای کشور ما طوری نیست که این‌گونه روزنامه‌ها به مسائل زنان نزدیک شوند. در خیلی روزنامه‌ها که من با آنها کارمی‌کردم، حس همدلی نزدیکی نسبت به مسائل زنان نبود. مجله زنان اگرچه از نظر فکری، نزدیک به اصلاح طلبان بود اما حوزه فعالیت اش تنها مسائل زنان بود. ما نویسندگان آن کاملا استقلال داشتیم در انتخاب سوژه‌هایمان و اینکه در مورد فعالیت‌های داوطلبانه خود در حوزه زنان بنویسیم. این برای من دردآور بود که پس ازسالها نشریه ای چنین تاثیرگذار در طرح مسائل زنان، بسته شود.

به نظر شما، وبسایت‌ها یا وبلاگ‌ها ظرفیت این را دارند که جای خالی مجله زنان را در طرح مسائل حقوق زن پر کنند؟

به نظر من هر رسانه‌‌ای کارکرد خود را دارد. کسانی که می‌گویند وبسایت میتواند جای مجله را بگیرد، بدانند که دانه دانه گزارش‌ها و مقاله‌های مجله، پشت اش یک حمایت اقتصادی داشت. حمایت فکری گروه مشاوران، تحریریه و مسئولان مجله را داشت. وبلاگ یک رسانه فردی است و حتی اگر چند نفره اداره شود، باز در تعریف رسانه به معنایی که مجله زنان داشت، نمی‌گنجد.

گفته می‌‌شود وزارت ارشاد و دادستانی دستورالعمل‌های جداگانه‌ای داده اند که از درج اخبار مربوط به جنبش و حقوق زنان یا بازداشت فعالان مدنی زن پرهیز شود. شما در این زمینه اطلاعی دارید؟

من فعلا در هیچ روزنامه‌ای کار نمی‌کنم که این بخشنامه به من یا آن روزنامه ابلاغ شده باشد. در نتیجه در باره صحت و سقم این خبر نمی‌توانم اظهار نظر کنم. اما چنین چیزی بعید نیست. علیرغم تاکید مکرر فعالان حقوق زن که این مسائل تنها در حوزه‌های اجتماعی طرح شود و جنبه سیاسی و امنیتی پیدا نکند، مرزها محدوش شده‌اند. مخدوش شدن مرزها هم به این ترتیب است که کنش اجتماعی شما، با واکنش های امنیتی سیاسی مواجه می‌شود و واکنشهای سیاسی هم، طبیعتا با مقاومت روزنامه نگاران و کنشگران اجتماعی مواجه می‌شود. من نمیدانم در آینده نزدیک یا دور قرار است چه روی دهد، تنها میدانم که محدود کردن، جز زیاد کردن مقاومت و اعتراض نتیجه دیگری ندارد.

دلایل توقیف مجله زنان، از مسائل فمینیستی گرفته تا مسائل امنیتی مثل تضعیف بسیج یا برهم زدن امنیت روانی جامعه، طرح




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان