صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

پاسداشت مقام کدام زن؟ / فخر السادات محتشمی پور

13 خرداد 1389

کلمه: روز ولادت حضرت زهرا (س) که در تقویم ما، سال هاست به عنوان روز زن و روز مادر شناخته شده است، طی بیش از دو دهه مناسبتی برای پرداختن به مسائل زنان است و از آنجا که روز، روز فرخنده و مبارکی است، مهربانی ها، نرم خویی ها و گشاده دستی ها نسبت به زنان می شود و همه از خوبی ها و ارجمندی و جایگاه والای زن و مادر، در اسلام و ایران از دیروز تا امروز می گویند و می سرایند و می نویسند و تکرار می کنند. امروز قبل از این که به دیدار رئیس جمهور محبوب اصلاحات، خاتمی عزیز برویم و در پیاده روی صبحگاهی خود، مروری کوتاه داشتم بر این مناسبت طی ۸ سال اصلاحات. یادم آمد که ارتقاء دفتر امور زنان ریاست جمهوری به مرکز امور مشارکت زنان در سال ۷۶ در همان آغازین روزهای شور و شعور بیست میلیونی، درست در چنین روزی یعنی ولادت فرخنده اسوه عالمیان و نمونه کامل انسان، دردانه رسول اکرم (ص) فاطمه یگانه (س)، مقرر شد و حکم ریاستش برای هم نام مولود این روز، زهرای شجاعی نوشته شد و آن روز من در معیت ایشان در مراسم روز زن در استان گیلان به سر می بردم.
مجموعه مراسمی که از شرکت در همایش بزرگ زنان استان و سخنرانی و اهداء هدایا، تا حضور در نشست های تخصصی کوچک و بزرگ و بالاخره کلنگ زنی مجموعه های چند منظوره ویژه زنان را شامل می شد و ما در طول مسیر بازگشت در اتومبیلی که ما را به مقصد می رساند به این موضوع فکر می کردیم “حالا که زنان و جوانان بیشترین نقش و سهم را در ریاست جمهوری کاندیدای محبوب خود داشته اند، باید این حضور و این نقش آفرینی دیده شود، قدر دانسته شود و برای بهره گیری از توان صاحبان این آراء تأثیرگذار و نیز رشد اجتماعی شان برنامه ریزی شود.” آن روز برای من روز خاطره انگیزی بود و در عین حال تأمل برانگیز. سال های بعد در مرکز امور مشارکت زنان، هر سال روز زن برگزار می شد و هر سال تلاش می شد تا هیچ قشر و دسته و گروهی از زنان در برنامه ریزی ها نادیده گرفته نشوند از زنان دانشگاهی و متخصص و فرهنگیان و کارمندان و کارگران تا جوانان و سالمندان و روستائیان و زنان خانه دار و در این میان زنان آسیب دیده و در معرض آسیب نیز مورد توجه قرار می گرفتند و در مجموعه بازدیدهایی که صورت می گرفت بازدید از زندان ها و بند زنان نیز جای داشت که برای آنان که از بد حادثه گذارشان به ندامتگاه ها افتاده بود، حتی برای آنان که متهم به قتل و انواع بزه بودند، دل می سوزاندیم و ریشه یابی می کردیم و براساس آن برنامه ریزی های بعدی صورت می گرفت. درست چهار سال بعد، وقتی که من پست مشاور معاونت اجتماعی وزارت کشور را ناخواسته به سوی موقعیتی جدید، مشاور وزیر و مدیر کل امور زنان آن وزراتخانه ترک کردم تا بر کرسی پیشین معاونت اجتماعی جدید قرار گیرم، خاطره آن سفر استانی و تجربیات تازه ای که با شرکت در جمع زنانی که رشد اجتماعی را در حضور در جامعه تمرین می کردند با خود همراه آوردم، هنوز خوب در یاد داشتم و اولین چیزی که ذهنم را به خود مشغول داشت، شکستن کلیشه های رایج در حوزه زنان از بدو پیروزی انقلاب اسلامی و چه بسا سال هایی پس از آن تا آن روز بود و شکستن سقف های شیشه ای خودساخته و دیگر ساخته. من طی این سال ها آموخته بودم که بیشترین تبعیض نسبت به زنان به دلیل محرومیت آنان از چهار عنصر گرانبهای قدرت، ثروت، منزلت و اطلاعات است و




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان