صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کافه مونث....  
 

بهناز علی پور، داستان نویسی جسور یا محافظه کار

گزارش زرین مناجاتی از جلسه نقد کتاب «بماند» با حضور منتقدان-15 تیر 1389

مدرسه فمینیستی - زرین مناجاتی : کانون ادبیات ایران عصر روز دوشنبه 14 تیر ماه میزبان علاقه مندان آثار بهنار علی پور گسگری بود. این نشست با داستان خوانی خود نویسنده، بهناز علی پور آغاز شد و در ادامه سه تن از منتقدان ادبی، جواد جزینی، محمد حسینی و محمد رضا گودرزی، در مورد مجموعه داستان نویسنده با عنوان «بماند» به بحث نشستند. دکتر بهناز علی پور گسگری، متولد 1347 در گیلان و مدرس زبان و ادبیات فارسی است. از وی تاکنون مقالات بسیاری در زمینه نقد ادبیات کلاسیک و معاصر به چاپ رسیده و مجموعه داستان «بماند» او، محور این نشست بود.

بهناز علی پور، در ابتدای جلسه، داستان "حاشیه نشین" خود از مجموعه "بماند" را برای حضار قرائت کردند و بعد از ایشان آقای محمد حسینی، ویراستار نشریه "انشاء و نویسندگی"، با مقدمه نسبتا مفصل صحبت های خود را آغاز کردند. او در مقدمه خود با نگاهی اجمالی به تاریخ حضور زنان در عرصه نویسندگی تاریخ ادبیات ایران، به شیوه های کار بزرگان و نامداران زن این تاریخ، اشاره کردند و این تاریخ را به دو دسته تقسیم کردند، اول زنان ادیب پیش از فروغ فرخزاد که البته از لحن و زبان زنانه برخوردار نبودند و با همان زبان مردان روزگار خود می نوشتند و به موضوعات مشابه ی سایر نویسندگان زمانه خود می پرداختند؛ و دسته دوم که با ظهور فروغ فرخ زاد در عرصه شعر ایران شکل گرفت. دسته ای که خود وی مبدع آن بود و برای نخستین بار به شیوه ای زنانه با مقوله شعر و ادب برخورد کرد. به این معنا که فروغ توانست به حوزه ادبیات، زبان خاص زنانه‌ای را وارد کند و به ویژه در سه کتاب "عصیان" و "اسیر" و "دیوار" خود، فارغ از تمام مشخصه های جهانی که تا به حال تنها به شیوه و با نگاهی مردانه توصیف شده بود، تنها به خواهش ها و احساسات زنانه بپردازد و نگاهی جدید را که به علت تازگی اش البته توفیق بسیار هم یافت، معرفی کند.

هرچند که به گفته آقای محمد حسینی فروغ فرخزاد در ادامه کارش، در کتاب "تولدی دیگر"، از این نگاه زنانه صرف که البته تعریف و جهان بینی خاصی را هم در پی نداشت، فاصله می گیرد و از این دریچه تازه، مباحث عمیق‌تری را که لزوما فقط به حوزه زنان منحصر نمی باشند را وارد می‌کند. حال آنکه به گفته آقای حسینی، این پیشرفتی که در کارهای انتهایی فروغ وجود دارد خیلی دامنه دار نمی شود و بعد از وی، غالب نویسندگان زن ایرانی، در همان سطح حرکت نخست فروغ باقی ماندند و جز افرادی معدودی چون خانم ها سیمین دانشور و شهرنوش پارسی پور، سایرین غالبا به ورز دادن همان زبان زنانه ای مشغول بوده اند و با مسائل سطحی و بی مایه محتوا را پر کرده اند و صرفاً به زبان زنانه داستان های خود تکیه داشته است. رویه ای که شاید بهتر باشد پایان گیرد و دیگر، این زبان زنانه صرف، سامان بخش ادبیات زنان نباشد؛ و به قولی دیگر زنان نویسنده بپذیرند که زبان داستان های خود را با توجه به راوی داستانشان تغییر دهند و این ضعف را برطرف کنند . ضعفی را که البته به قول آقای حسینی، در کارهای خانم علی پور دیده نمی شوند و در آثار ایشان تکیه اصلی بر زبان زنانه نبوده و نویسنده توانسته به خوبی در هر موقعیت داستانی راوی مناسب را تشخیص داده و از زبان مناسب آن بهره ببرد.

در ادامه مسئول بخش ادبیات انتشارات ثالث در رابطه با کتاب "بماند" این چنین گفت که در کتاب "بماند"




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان