صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      اخبار....  
 

نامه خانواده های زندانيان اعتصاب کننده به رييس قوه قضاييه

23 مرداد 1389

کلمه: خانواده های زندانيان اعتصاب کننده اوين با ارسال نامه ای برای ايت الله صادق لاريجانی ضمن اظهار نگرانی نسبت به سلامت عزيزان دربندشان که سه روز پيش اعتصاب غذای خود را شکسته اند ، توضيح داده اند که مسوولان زندان اوين به آنها گفته اند به دليل انجام مصاحبه در باره وضعيت زندانی هايشان از هرگونه تماس تلفنی و ملاقات با زندانی هايشان تا اطلاع ثانوی محروم اند و هروقت دست از مصاحبه و اطلاع رسانی بردارند ،در باره قطع تماس و ملاقات های اين زندانيان تجديد نظرخواهد شد.

متن کامل نامه سرگشاده خانواده های شانزده زندانی سياسی اعتصاب کننده اوين که در اختيار کلمه قرار گرفته ، به اين شرح است:

آيت الله آملی لاريجانی

رياست محترم قوه قضاييه

با سلام

چنانچه مطلع هستيد نزديک به ۲۰ روز از آخرين تماس ما با عزيزانمان می گذرد. در اين مدت اين زندانيان سياسی که همگی از نخبگان کشور، دانشجويان و روزنامه نگاران هستند، در اعتراض به شرايط نامطلوب بند ۳۵۰ زندان اوين و برخورد توهين آميز زندانبان ها که منجر به انتقال ناعادلانه آنها به سلول های انفرادی شد، دست به اعتصاب غذا زدند.

از نخستين روزهای اعتصاب با آنکه چنين اعتراضی را حق اسيران بی گناهمان می دانستيم ، در صدد بر آمديم با برقراری تماس با آنها از ادامه اعتصاب منصرفشان کنيم .ما نيز همچون اقشار مختلف مردم آنچنان که در پيامهايشان بيان کردند، حفظ سلامتی آنها را برای آينده کشور عزيزمان لازم می دانستيم و می دانيم.

به همين منظور به دادستانی تهران مراجعه کرديم تا راهی برای حل موضوع بيابيم اما برخلاف انتظار ما ، دادستان حاضر به شنيدن حرف های ما نشد و بدتر از آن با برخورد غير معقول و توهين آميز ماموران نيروی انتظامی مواجه شديم. در اين مدت که از عزيزانمان بی خبر مانده ايم، به هر مرجع قضايی که به ذهنمان می رسيد مراجعه کرديم تا شايد بتوانيم از بروز فاجعه جلوگيری کنيم اما نه تنها هيچ مسوولی حاضر به شنيدن حرفهايمان نشد که برخورد های خشن و غير معقول با مادران رنجيده نگران تا جايی پيش رفت که اکنون برخی با قرار وثيقه و برخی ديگر با تعهد آزاد هستند.

ما در حيرتيم که کدامين آموزه اسلامی مجوز چنين بر خورد هايی را با مادرانی نگران و رنجيده خاطر که فقط در پی کسب خبری از فرزندانشان بوده اند، صادر می کند.

بی تدبيری های مداوم مسوولان قضايی می رفت که فاجعه به بار آورد، مسولانی که از همان روز اول می توانستند به کمک خانواده ها در صدد حل مشکلات به وجود آمده بر آيند، اما واکنش بی نظير هم وطنان عزيزمان از جمله رهبران جنبش سبز ،کنشگران مدنی و اجتماعی و سياسی که هيچ گاه فرزندان در بندشان را فراموش نکرده اند از فاجعه جلوگيری کرد و بر اساس اخبار غير رسمی اما نسبتا موثق منجر به پايان اعتصاب غذا شد.

اما نگرانی های ما همچنان باقی است :ما از ۲۰ روز پيش هيچ گونه تماسی با آنها نداشته ايم و اصرار مسوولان زندان در تداوم قطع تماسها و عدم بازگرداندن آنها به بند عمومی ۳۵۰ اين سوال را در ذهنمان به وجود می آورد که آيا وضعيت نامناسب جسمی آنها قطع تماسها را ضروری کرده است؟ آيا واقعا عزيزان ما سالم هستند و از شرايط سخت اعتصاب غذای دو هفته ای جان سالم به در برده اند؟

ما خانواده های زندانيان سياسی اعتصاب کننده اعلام می کنيم تا زمانی که با عزيزانمان ديد




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان