صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

اين زنان «بي .آر.تي» / سحر افاضلي

18 اردیبهشت 1387

<:voir_en_ligne:> : کانون زنان ایرانی

پنج راننده زن اتوبوس هاي بي .آر.تي (B.R.T)، با مانتو شلوارهاي قهوه اي، يك شكل و سردوشي هايي كه نشان شركت واحد روي آن دوخته شده است در اتوبوس هاي برقي ايستگاه دپوي بعثت مشغول آموزش رانندگي با اتوبوس هاي برقي هستند.

يكي از اين زنان كه دستكش هاي سفيد كار پوشيده، سعي مي كند كابل هاي برق اتوبوس را كه از سيم برق جداشده، به جاي اول خود بازگرداند. در هواي گرم و آفتابي دپوي بعثت انتهاي خيابان 17 شهريور، كلاه هاي نقاب دار روي مقنعه هاي خود گذاشته اند و عينك دودي به چشم زده اند.

اين زنان چند ماهي است كه در ناوگان اتوبوس هاي ويژه بي آرتي مشغول رانندگي شده اند و حضور آن ها بسياري از مسافران تهران را متعجب كرده است.

آرزو محمدي كيا، جوان ترين زن راننده اتوبوس هاي بي آرتي 34 ساله است و يكي از نخستين زناني كه در شركت واحد به عنوان راننده كار خود را آغاز كرده است مي گويد: «قبل از شروع اين كار 10 سال مربي آموزش رانندگي بوده، سال 1380 گواهينامه پايه يك خود را گرفته و گواهينامه موتورسيكلت نيز دارد.»

قبل از اين كه رانندگي اين شركت واحد را آغاز كند مربي شنا و واليبال نيز بوده، رانندگي اتومبيل هاي سنگين آرزوي او بوده است: «سعي مي كنم هركاري را آغاز مي كنم تا آخر آن را بياموزم به همين دليل حتي راندن موتورسيكلت را نيز يادگرفته ام.»

او حتي در خيابان هاي تهران موتورسيكلت نيز رانده است: «گاهي هم با هيبت مردانه موتورسيكلت سوار شده ام اما هيچگاه مشكلي برايم پيش نيامده است.»

زماني به فكر گرفتن گواهينامه پايه يك مي افتد كه از وجود زناني كه اتومبيل سنگين مي رانند آگاه مي شود: «براي گرفتن گواهينامه بين المللي اقدام كردم تا راننده ترانزيت شوم حتي دفترچه اتوبوس نيز گرفتم، اما همسرم موافق رانندگي من در جاده نبود و معتقد بود بهتر است صبركنيم تا خودمان اتوبوسي بخريم.»

او كه سال 1370 ازدواج كرده است، از مخالفت هايي مي گويد كه همسرش اوايل با كار او داشت: «وقتي متوجه ويژگي هاي خط اتوبوسراني بي .آر.تي شد كه خانم ها در قسمت جلوي اتوبوس مي نشينند و راننده چندان با مسافرها در ارتباط نيست، قبول كرد.» همسر او نيز راننده شركت واحد است، محمدي كيا مي گويد: «او و همسرش اولين زوجي هستند كه هم پست هستند.»

هر اتوبوس به دو نفر سپرده مي شود، يك راننده، شيفت صبح كار مي كند و ديگري بعدازظهر، محمدي كيا و همسرش هر دو روي يك اتوبوس كار مي كنند.

ستاره نادري يكي ديگر از زنان راننده است. او هم در حال آموزش رانندگي با اتوبوس هاي برقي است. 40 ساله است مي گويد: «رانندگي را از سن نوجواني دوست داشتم، 18 ساله بودم كه گواهينامه گرفتم و در سن 25 سالگي گواهينامه پايه يك را گرفتم.»

تا قبل از اين كه راننده اتوبوس شركت واحد شود، هيچ گاه فرصت نداشته تا اتومبيل سنگين براند. او به محض اين كه متوجه شد شركت واحد راننده زن استخدام مي كند، داوطلب مي شود: «در ابتدا دوست داشتم در بخش خصوصي كار كنم و اتوبوس بخرم و در شهر رانندگي كنم. اما همسرم معتقد بود كه اين كار مشكل است و استخدام شدن در شركت واحد دردسرهايي مثل تعمير و سرويس اتوبوس كه توسط خود شركت واحد انجام مي شود، ندارد.»

همسر نادري نه تنها مخالفتي با كار او ندارد، بلكه مشوق او نيز هست. اين زن در دو شيفت كار مي كند و همچون محمدي كيا، شغل قبلي اش مربي آموزش رانندگي است. مدتي هم مربي




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان