صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

برای چشم های ما: سیمین بهبهانی / رضا بی شتاب

24 مهر 1389

درختِ همیشه بهار

برای چشم های ما: سیمین بهبهانی

در تیره تار ترین تجسّمی ز وطن

که شب ز وحشتِ ایشان

حذر کُنَد ز نامِ خویش وُ به شرم

شاره بیفکَنَد از سر وُ تن

«سیمین»! تویی چراغِ روشنِ عشق

تا باد تابنده باشی ای عزیزِ سرفراز

چشمانِ مایی ای سپیده ی بیدار

هرگز مباد که بادِ خودسرِ خیره ی خزان

بر برگ برگ وُ گُرگُرِ گفتار؛

بر سطر سطرِ سبزِ جاریِ جانت وَزَد

شکوهِ درختی به هیئتِ انسان

درختِ تمامی، درختِ همیشه بهار

ایستاده با صلابت وُ همچنان جوان

با ما مگو ای روزگارِ زخم های زهریِ بد

که این شکوفه ی شایگانِ شعله ی شعر

با یک جهان شعشعه خاموش می شود

تو ای یگانه ترین مهربان نگار!

آیینه ای به آیین وُ برقرار

غزل چو در تو می نگَرَد

ز شور وُ شوقِ سبزِ حضورت

به پیشبازِ تو چاووش می شود

هر واژه تا مُژه بگشوده بر چکادِ دلت

با تو همصدا وُ همآواز

با تو در جوش وُ در خروش می شود

هر چامه چالشی وُ مژده ی نوبری دهد به یار

باغِ درخشانِ دانشی؛

بار وُ بَر آری تو دم به دم

همه گل ها گرانمایه کم نظیر، بسیار وُ دلپسند

مِهرت جهان گرفت بانو!

ما ماه را دیده ایم ز روزنِ زندانِ روزگار

 هم در پناه وُ پهنه ی صدها هزار آسمان –

که نامِ گرامِ تو دارد وُ با تو همآغوش می شود

رسمِ ستم بسوزانی وُ رَسَن

تا که بلغزانی این قلم

بر صفحه ی سپیدِ سپیدارِ راز

در سرزمینِ ستارگانِ سربلند

سخن چو می کنی آغاز:

«دوباره می سازمت وطن

دوباره می سازمت وطن...»

خصم از مصافِ تو وز حَسَد

در خشمِ خویش می خَزَد

در خویش می خموشد وُ شب پوش می شود

«سیمین»! تویی که ماندگارترین همدمی به هر قَدَم

دشمن چه سود اگر کُنَد انکارِ تو

ما خوانده ایم به دفترِ ایامِ در گذار

این خصمِ خانگی ست که به فرجام فراموش می شود

ــــــــــــــــــ

شاره= تنپوش (ساری) یا دستاری که با آن سر یا تن را بپوشانند. واژه ای هندی است

منبع:

http://rezabishetab.blogfa.com/post-46.aspx




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان