صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

دغدغه‌های زنانه در دنیای داستان‌های بلقیس سلیمانی / ویدا وفایی

28 مهر 1389

رادیو زمانه: ویرجینیا وولف به گمانم در کتاب اتاقی از آن خود است که می‌گوید ادبیات زنان تا مدت‌ها خشمگین و معترض خواهد بود و باید سال‌ها بگذرد، زن‌ها خشم‌شان را ابراز کنند، جامعه تغییر کند و بعد زنان داستان‌نویس بتوانند فارغ از این خشم و با تکیه بر جنبه‌های زیباشناختی بنویسند. الاین شوالتر هم آثار زنان نویسنده‌ی بریتانیایی را به سه دسته تقسیم می‌کند: ادبیات زنان (female) (قرن نوزدهم) که مقلد و دنباله‌رو قواعد و مضامین ادبیات مردان است؛ ادبیات فمینیستی (feminist) (از ۱۸۹۰تا پایان دهه‌ی ۱۹۲۰) که ادبیات اعتراضی است و رنگ و بوی سیاسی دارد؛ و ادبیات زنانه (feminine) که دهه‌ی ۱۹۲۰به بعد را دربرمی‌گیرد و در این آثار زنان به جنبه‌های زیباشناختی توجه دارند و زنانگی را به تصویر می‌کشند.

البته من بر این باورم که حتی پس از دهه‌ی ۱۹۳۰ آثار زنان داستان‌نویس در بریتانیا و امریکا سیاسی بوده چون ذهنیت و هویت ما برساخته‌ی نظامی است که در آن شکل می‌گیریم و در واقع حتی فردی‌ترین جنبه‌های زندگی فرد را اجتماع و سیاست تعیین می‌کند، بنابراین روایت زنانه نمی‌تواند فارغ از سیاست باشد، حتی اگر داستان‌نویس خود از این امر آگاهی نداشته باشد.

در ایران سیمین دانشور با انتشار مجموعه داستان آتش خاموش در سال ۱۳۲۷اولین زنی بود که رسماً به عرصه‌ی داستان‌نویسی پا گذاشت، و پس از آن فهرست زنان داستان‌نویس ایرانی بلند و بلندتر شد. اگر امروز نگاهی به بازار کتاب‌های ادبی بیندازیم، می‌بینیم که زنان دست‌کم به لحاظ کمی حضور پررنگی در این حوزه دارند. اما در میان آثاری که این روزها به قلم زنان در ایران تولید می‌شود، آن دسته که بیشتر جدی گرفته شده‌اند و نظر منتقدان و مطبوعات را جلب کرده‌اند، مصداق نوع دوم تقسیم‌بندی شووالتر هستند.

داستان‌های این زنان عرصه‌ای است برای به تصویر کشیدن نابرابری‌های جنسیتی و وضعیت زن در جامعه‌ی ایران که به شدت درگیر مذهب است و عرف و سنت؛ عرصه‌ای برای اعتراض ارزش‌های نادرست فرهنگی و نیز به حقوقی که از زنان دریغ شده است؛ عرصه‌ای برای نشان دادن رنج هرروزه‌ی زن در جامعه‌ای مردمحور. در این میان، گاهی این وجه اعتراضی نه در قالب «گفتن» که به صورت «نشان دادن» به خوبی با تکنیک‌های روایی و صناعت‌های ادبی درآمیخته و به لحاظ زیباشناختی آثاری قابل اعتنا تولید شده است، و گاهی هم صدای این اعتراض‌ها آنقدر بلند بوده که قصه به نجوایی غیرقابل شنیدن تبدیل شده است.

بلقیس سلیمانی یکی از داستان‌نویسانی است که در آثارش به مسائل زنان پرداخته است. او که متولد ۱۳۴۲در کرمان است و فوق لیسانس فلسفه دارد، در سال ۸۷ با انتشار رمان خاله‌بازی به جمع نویسندگان پیوست و از آن زمان تاکنون رمان بازی آخر بانو، مجموعه داستان بازی عروس و داماد و رمان به هادس خوش آمدید را منتشر کرده است. او با دو نوع برخورد از سوی منتقدان مواجه شد؛ دسته‌ای با توجه به توان روایت و قصه‌پردازی و مضامین داستانی او کارش را تحسین کردند و دسته‌ای دیگر با نظر به ظاهر مذهبی و حجاب کامل اسلامی او و کارنامه‌اش به عنوان منتقد «ادبیات دفاع مقدس» روی خوشی به او و آثارش نشان ندادند و یا به او و دنیای داستانی‌اش تاختند.

سلیمانی جوانی‌اش در آن سال‌های بحبوحه‌ی انقلاب و جنگ گذشته و ستیزهای ایدئو




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان