صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

آیا وجود پدران ضروری است؟ / ونداد زمانی

15 آبان 1389

برداشت عمومی در تمام جوامع بشری همیشه حکایت از این داشته است که پدران نقش اساسی در تربیت فرزندان خانواده دارند. باراک اوباما در سخنرانی روز پدر در سال ۲۰۰۸ خطاب به ملت امریکا این باور عمومی را تکرار کرد و از پدران به عنوان آموزگار و مربی یاد نمود.

اوباما با پشتیبانی از نقش پدر به‌عنوان الگویی برای فرزندان، از تأثیرات ناگواری سخن گفت که از غیبت پدر در خانواده ایجاد می‌شود. او با ردیف کردن آمارهای مربوط به ناهنجاری‌های رفتاری در کودکانی که از بی‌پدری در رنج هستند به همان باورهای عمومی جامعه که کسی در صحت و سقم آنها شک نمی‌کند، تکیه کرد.

اوباما بر سرنوشت‌های ناگواری نظیر این‌که بچه‌های محروم از پدر، پنج بار بیشتر از سایر کودکان در خطر فقر خواهند بود، تأکید می‌کرد. خطر ترک تحصیل برای بچه‌هایی که در خانه‌ی بی‌پدر زندگی ‌می‌کنند ۹ برابر بیشتر از بقیه است و یا اینکه بچه‌های مزبور ۲۰ بار بیشتر از کودکان دیگر امکان به زندان افتادن دارند، این آمارهای ترساننده از همان باور عمومی ناشی می‌شود که فکر می‌کند برای این ادعاها، تحقیقات علمی ثابت‌شده نیز وجود دارد.

انسان بسیار موفقی همچون اوباما که خودش محصول یک خانواده‌ی محروم از پدر بوده است در میان این همه اطلاعات به‌اصطلاح مستند، موجودی عجیب و استثنایی جلوه می‌کند که توانسته است به شکل معجزه‌‌آسایی‌ از انواع خطرها و ناهنجاری‌های بی پدری، سالم بیرون بیاید. بر طبق این نوع حدس وگمان به ظاهر معتبر، بقیه‌ی بچه‌های محروم از ‌پدر، اگر جنایتکار نشوند، ناگزیر در یکی از انواع طبقه‌بندی‌های کلیشه‌ای نظیر بی‌بخارِ و توسری‌خور، عقده‌ای‌ و چاق و شلخته بودن می‌گنجند.

نقش پدران

ما مادران فمینیست لیبرال که با شوق و ذوق تمام، بیرون از خانه مشغول کار هستیم و بعد از کار روزانه در خانه به بچه‌داری می‌پردازیم، از باور بسیار مثبت درباره‌ی نقش حیاتی پدران در کنار فرزندان حمایت‌ می‌کنیم. ما به شوهران‌مان می‌گوییم که بله، شما تأثیر مهمی در شکل‌گیری شخصیت بچه‌ها دارید و منبع منحصر‌به‌فرد و مفیدی در پرورش فرزندان‌مان هستید.

مشکل اصلی در این نهفته است که هیچ‌کدام از ادعاها و باورهای عمومی درباره‌ی نقش و ضرورت پدران، که آقای اوباما نیز آن را در سخنرانی روز پدر تکرار کرده است از نظر علمی اثبات نشده است.فصلنامه‌ی «ازدواج و خانواده» در شماره‌ی زمستان گذشته، گزارشی از خانم «جودیث استیسی» استاد جامعه‌شناسی دانشگاه نیویورک و آقای «تیموتی بیبلارز» متخصص سنجش آمار دانشگاه کالیفرنیا1 چاپ کرده است تحت عنوان «بازنگری و مشاوره‌ی مدارک موجود درباره‌ی نقشِ جنسیت والدین در سرپرستی کودکان» که در آن بسیاری از داده‌های ظاهراً‌ً به‌اثبات‌رسیده را به نقد کشیده‌اند.
دو محقق فوق در بررسی‌های‌شان بر این نکته‌ی اساسی انگشت گذاشته‌اند که بسیاری از تحقیقاتی که از نقش مؤثر پدران در پرورش فرزندان طرفداری می‌کنند، پایه‌‌های مقایسه و تطبیق علمی را رعایت نکرده‌اند.تحقیقات فوق به جای آنکه فرق بین خانواده‌‌ای که زوج زن وشوهر آن را سرپرستی می‌کنند را با زوج دو‌ پدر (گی‌ها) و یا زوج‌ دو مادر (لِزبین‌ها) مد نظر قرار دهند بیشتر تحقیقات خود را به مقایسه بین خانواده‌ی زوج زن وشوهر و خانواده




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان