صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

سیاست اختگی افراد نا اجتماعی / وبلاگ جوجو

16 بهمن 1386

...ما از دانشجويان ساكن كوی دانشگاه می‌خواهيم كه با درك موقعيت دشوار و لرزان جنبش دانشجویی بر مطالبات مشخص صنفی تمر كز كنند، از دادن شعارهای سياسی افراطی و ورود به زمين بازی غيرمدنی و خشن بپرهيزند. در اين وضعيت دشوار به جای تأكيد بر خواسته‌های برآورده‌نشدنی می‌بايست بر گام‌های كوچك اما معقول و دست‌يافتنی تمركز كرد...

بخشی از بیانیه دانشجویان لیبرال دانشگاه های تهران

این فقط دانشجویان لیبرال نیستند که در "موقعیت دشوار کنونی" دیگرانی را از "سر دادن شعارهای سیاسی" و "تاکید بر خواسته های برآورده نشدنی" بر حذر داشته اند؛و فقط هم دانشجویان ساکن کوی دانشگاه نیستند که مخاطب چنین فراخوانی قرار گرفته اند.فروکاهی اجتماع به جمع اصناف(کار گروه های افراد) و تقلیل خواسته های اجتماعی به مطالبات صنفی یک شگرد معمول برای اخته سازی جنبش ها و خیزش های اجتماعی است.این شیوه که در ذیل دستور کار عمومی "سیاست زدایی" به یاری قدرت می آید،روش ساده و غالبا موثری است.نخست واقعیت اجتماعی به دو پاره مجزای "امر صنفی" و "امر سیاسی" تفکیک می شود.سپس در توصیف این هر دو اغراق شده و در حالی که اولی امری دم دستی و روزمره جلوه داده می شود،دومی هیبتی هیولایی و اساطیری می یابد.مردم عادی که به فکر زندگی روزمره اند اگر می خواهند فعالیتی کنند،ناگزیر باید منطبق با مختصات خود امر عادی و روزمره را انتخاب کنند،امر صنفی را.سیاست هم می ماند برای مردمان غیرعادی،آن ها که فراتر از روزمرگی اند،می ماند برای سیاستمدارها.

تقسیم بندی "صنفی،سیاسی" البته نادرست به نظر نمی رسد،چرا که منافع فوری افراد ارتباط مشخصی با سیاست کلان ندارد.مسئول مستقیم کیفیت غذای سلف سرویس دانشگاه پیمانکار مربوطه است یا حزب حاکم؟دستمزد پایین کارگران چینی به کارفرمایان ایشان مربوط می شود یا به شرکت کنندگان در مجمع جهانی اقتصاد؟زنی که مورد خشونت خانگی قرار گرفته(عبارتی بهداشتی که تجاوز و توحش مردانه را توصیف و پنهان می کند)باید شوهر خود را مقصر بداند یا قوانین نابرابر را؟تقسیم بندی انگار درست هم به نظر نمی رسد،که فضایی بین "افراد" و "سیاست" را نادیده گرفته است،فضای اجتماعی را.

امر افرادی(امر صنفی)عرصه خودخواهی همگان است،امر اجتماعی عرصه خودخواهی همگانی و امر سیاسی عرصه همگان را برای خود خواستن.عرصه اجتماعی منافع ملموس و مطالبات فوری افراد را در قالب آمیزه ای از ایدئولوژی،علوم انسانی و فلسفه سیاسی به خواسته هایی تاریخی و پیچیده ترجمه می کند.عرصه سیاسی اما با فلسفه و ایدئولوژی امور روزمره را سامان می دهد.در حالی که دستیابی به یک مطالبه صنفی به معنی مرگ جریان پیگیر آن است،تحقق خواسته اجتماعی،همانند دستیابی به یک هدف سیاسی،ارتقای آن را در پی خواهد داشت.همین توان تناسلی(تداوم استعلایی)امر اجتماعی است که سبب می شود قدرت از آن هراسیده،نفی و طردش کرده و افراد را به جستجوی سود مشخص خود در قالب امر صنفی فرا بخواند.امر صنفی محکوم به در خود ماندگی و اختگی است،اما امر اجتماعی از خود فراتر می رود،اموری چون خود می زاید.منطق امر صنفی(افرادی)سود آنی و مشخص کارگزاران آن است،منطق امر اجتماعی اما جهت گیری کلانی تاریخی،اندیشگی است که ضرورتا با منافع کارگزارانش منطبق نبوده و او را ناگزیر می کند توالی های منطقی خود را هم تعقیب




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان