صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کافه مونث....  
 

هند: تجربه حسی از یک سفر

مهشید شریف-14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: هندوستان یکی از پرشتاب ترین رشد اقتصادی کشورهای دنیا را دارد. آمارها نشان می دادند هندی ها دارند به شکل شگفت انگیزی به خودکفایی داخلی می رسند و موج این تحول اثرات مثبتی به دنبال داشته تا جایی که دنیا امروز با کنجکاوی به آنها چشم دوخته است. عده ای می گویند تحولات اقتصادی، اجتماعی کشور هند زنهای زیادی را به بازار کار کشانده است و بزرگترین جمعیت کار زنان جهان را تشکیل می دهند. بسیاری این تحول را حاصل جنبشی می دانند که گاندی در سال 1947 راه انداخت. جنبش استقلال طلبانه و ضد خشونت گاندی توانست هم انگلیسی ها را بیرون کند و هم دریچه های رشد گسترده ای را به روی مردم خود بگشاید.

مانند بسیاری از کشورهای دنیا حقایق پشت پرده در هند نیز در آمار و ارقام ها کمرنگ و گاه هیچ حضوری ندارند. پاره ای از آنها را می توان از لابلای بعضی از نوشته ها و گزارش ها جستجو کرد که گاهی بسیار با آنچه به عنوان آمارهای رسمی تلقی می شود متفاوت است.

در سفری که به هند داشتم زندگی زنان هندی مرا به اندازۀ کافی کنجکاو کرده بود که نمی توانستم دمی از آن غافل بشوم. کمتر کسی است که به این کشور سفر کند و حضور پرقدرت رنگ لباس زنها – ساری – از چشم او پنهان بماند. زنها رنگها و طرحها را سخاوتمندانه در تمام کشورشان گسترده اند و هماهنگی آن با طبیعت اطراف به شکل معجزه آسایی در هم تنیده شده است. رنگها و طرحها حضور ساکت و صبورانۀ زنها را در همه جا همراهی می کنند. فرق نمی کند کجا باشند: زنی در انتهای جنگل، پشت تنۀ درختان یا زنی جمع و مچاله شده در صندلی اتوبوسی هر دو در لباس ساری و احساس پذیرندۀ خود می درخشند.

بسیار پیش تر از آنکه پای انگلیسی ها به هند برسد، جامعۀ طبقاتی – سیستم کاست - تکلیف رفتاری هر کسی را در طبقه ای که زندگی می کند روشن کرده است. در تجربۀ عینی می دیدم انگار زنها به عنوان خانه دارهای ابدی برای همیشه سنگینی این بار را به دوش می کشند.

اولین سری عکسها را که گرفتم تازه واقعیت زندگی زن هندی تا حدودی برایم شکل گرفت. نزدیک به دو میلیارد از آدمهای روی کرۀ زمین به بودیسم و هندویسم اعتقاد دارند و عدۀ زیادی از اینها زن هستند و در هند زندگی می کنند. در کتابهایشان نوشته شده تمدن آنها به هشت هزار سال قبل از مسیح می رسد و به وجودآورندۀ بسیاری از زبانها، مذاهب، اعتقادات، رقص، یوگا، موسیقی و بناهای تاریخی و صنایع هستند.

در یکی از بازارهای دهلی هرچه به اطرافم نگاه می کردم مردهای زیادی را می دیدم. یادم افتاد در هند نسبت تعداد زنها به مردها 933، زن در مقابل هزار مرد است. داشتم فکر می کردم این گونه تفاوتها چه تاثیری در زندگی روزمرۀ زنهای هندی می توانست داشته باشد. سؤال مبهمی بود که هر چه خیابانها را گشت زدم جوابی برای آن نمی یافتم.

تنها دختر بچه های بسیار کوچکی که کار می کردند توجهم را جلب کرد. در بعضی از سایت های زنان مترقی هندی خوانده بودم که کارفرماهایی به راحتی دختربچه های 5 تا 15 ساله را در مقابل حداقل حقوق روزانه استخدام می کنند و عصارۀ جان کودکی آنها را بی رحمانه می بلعند.

در "خواجه رو" به دیدن معابد " لَکش مانا" رفتم. معابدی که بیش از هزار سال پیش ساخته شده و نقشهای روی ستون ها و دیوارها سراسر تصاویری از زنان زیبا و شاد و رقصنده ای را نشان می دادند که




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان