صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

بیانیه کمیته من کاندیدا می شوم، از «کمپین تغییر چهره مردانه مجلس» درباره رد صلاحیت گسترده کاندیداهای زن مجلس دهم
نشست پرسش و پاسخ با چهار تن از داوطلبان زن نمایندگی مجلس دهم / گزارش: مریم جوادی
تجارب منحصر به فرد زنان در چالش برای تغییر چهره مردانه سیاست / گزارش: صبا شعردوست
بيانيه «کمیته من کاندیدا می شوم» از کمپین «تغییر چهره مردانه مجلس» در تقدير از حضور بی‌سابقه زنان برای کاندیداتوری مجلس دهم
نظارت بر روند قانونگذاری از اهداف کمپین تغییر چهره مردانه مجلس (گزارش یک نشست) / گزارش از: ندا ناجی – عکس ها: مریم جوادی
ما زنان می خواهیم و می توانیم (گزارش نشست کمپین تغییر چهره مردانه مجلس)/ گزارش: ندا ناجی - عکس ها: مریم جوادی
خواسته های یک زن دستفروش از نمایندگان زن مجلس آینده
مجموعه مقالات ویژه نامه مدرسه فمینیستی به مناسبت روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان
من اگر برخیزم، تو اگر برخیزی، می توانیم چهره مجلس را تغییر دهیم / گزارش: ندا ناجی
حضور کمپین تغییر چهره مردانه مجلس در کنگره تخصصی صلح سبز / گزارش: مریم جوادی

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      روزنامه دیواری....  
 

دختری با جلیقه شب رنگ در ایستگاه اتوبوس

عاطفه کشتکار-14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: سی و دو زمستان دیده بود. دختری سبزه با مانتو و مقنعه مشکی و جلیقه ی شب رنگ در ایستگاه اتوبوس، زیر پل گیشا. خط جمهوری – پارک وی. کرایه ی اتوبوس می گرفت: نفری 100 تومن.

می گفت: پیشترها کارمند شرکت واحد بوده، با بیمه و تسهیلات برای با سابقه ها. اما از وقتی رئیس جمهور، یارانه ها رو به مردم هدیه کرد، دیگر جایی برای ما نبود. همه ی ما را اخراج کردند. به ما گفتند می توانید در ایستگاه ها از دست مردم بلیط بگیرید.

می گفت: مردم اوایل فکر می کردن این اتوبوس های جدید مجانی اند و نباید پول بگیرند. بعد از مدتی عادت کردند بلیط بدهند، اما با منت و فحش. وقتی هم که خط ها خصوصی شد، به ما گفتند جای بلیط. از مردم پول بگیرید، اما به ما چون زن بودیم پول نمی دادند. می گفتند: «چرا به تو پول بدم؟؟!! می دم به آقای راننده!!»

می گفت: آن اوایل ما زن ها اجازه نداشتیم جلوی مردم پول دست مان بگیریم. باید می نشستیم و پول را می انداختیم تو صندوق پول. بعد از چند ماه برای مردم جا افتاد ولی انگار هنوز ته دل شان راضی نیستند.

می گفت: خیلی از همکارهایش بیکار و خانه نشین شده اند. به خاطر ساعت کاری زیاد و حقوق کم. ساعت کاری آن همکارم خیلی زیاد بود، چون دو شیفت کار می کرد از 5/30 صبح تا 2 بعد از ظهر و از 2 تا 10 شب. خودش که مجرد بود اما می گفت برای کسانی که بچه دارند، این جور کار کردن خیلی سخته به خصوص که پول زیادی هم از این کار در نمی یاد. وقتی فهمید من ازدواج کردم تو چشم اش حس غریبی درخشید. انگار که دست روی دل اش گذاشته بودم.

دوباره شروع کرد از رفتارهای مردم گفتن...

می گفت: الان بهتر شده اند، از هر 100 نفر 10 نفر پول کرایه را نمی دهند. قبلا از هر 100 نفر 10 نفر کرایه می دادند. اما آن هایی که نمی دهند بدانند به خدا این پول حرام است. چون قبلا پول خود مردم بود و دولت باید می داد، اما الان هر یک نفری که پول نمی دهد آن پول از حقوق ما کسر می شود.

می گفت: خط 1 امام حسین – آزادی را یک آدم پولدار اجاره کرده که 4 تا پسر دارد. ایستگاه ها را بین پسرانش تقسیم کرده. می گفت حتا روزهای تعطیل هم برای او سود دارد، چون فوق العاده این خط شلوغ استت. می شد حدس زد که همیشه در زندگی اش از ظلم رنج برده.

می گفت: هیچ تفریحی ندارد و به هیچ کار دیگری نمی تواند برسد، چون از صبح تا شب باید آنجا کار کند. قبلا شرکت واحد به آنها مرخصی می داد آن هم با مزایا، اما الان اگر مرخصی بخواهد باید یکی را جای خودش بگذارد و اگر طرف پول بخواهد باید از جیب خودش به او بدهد تا بتواند مرخصی داشته باشد.

می گفت: با بیکار شدن همکارهایش بدجوری به آن ها برای چرخاندن زندگی شان فشار آمده. یارانه هم که جز دردسر هیچی برای آن ها نداشته. بعد از اخراج از شرکت واحد، با وجود حقوق کم و ساعت کاری زیاد فقط مجردها و بیوه ها توانسته اند در این کار دوام بیاورند.

اما من هم باید بگویم: در نگاه اول به نظر نمی آمد آنقدر از اوضاع اجتماعی و اقتصادی و قوانین صنفی خودش سر در بیاورد اما می شد فهمید که او هم یک زن است که برای به دست آوردن حق خودش، در گوشه ای از این شهر شلوغ و پر از دود شهر ما، هر روز از صبح تا شب در حال جنگیدن است...




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان