صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

بیانیه کمیته من کاندیدا می شوم، از «کمپین تغییر چهره مردانه مجلس» درباره رد صلاحیت گسترده کاندیداهای زن مجلس دهم
نشست پرسش و پاسخ با چهار تن از داوطلبان زن نمایندگی مجلس دهم / گزارش: مریم جوادی
تجارب منحصر به فرد زنان در چالش برای تغییر چهره مردانه سیاست / گزارش: صبا شعردوست
بيانيه «کمیته من کاندیدا می شوم» از کمپین «تغییر چهره مردانه مجلس» در تقدير از حضور بی‌سابقه زنان برای کاندیداتوری مجلس دهم
نظارت بر روند قانونگذاری از اهداف کمپین تغییر چهره مردانه مجلس (گزارش یک نشست) / گزارش از: ندا ناجی – عکس ها: مریم جوادی
ما زنان می خواهیم و می توانیم (گزارش نشست کمپین تغییر چهره مردانه مجلس)/ گزارش: ندا ناجی - عکس ها: مریم جوادی
خواسته های یک زن دستفروش از نمایندگان زن مجلس آینده
مجموعه مقالات ویژه نامه مدرسه فمینیستی به مناسبت روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان
من اگر برخیزم، تو اگر برخیزی، می توانیم چهره مجلس را تغییر دهیم / گزارش: ندا ناجی
حضور کمپین تغییر چهره مردانه مجلس در کنگره تخصصی صلح سبز / گزارش: مریم جوادی

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      روزنامه دیواری....  
 

مرگ سیامک پورزند، تصویر دوپاره خانواده های کنش گر / مدرسه فمینیستی

14 دی 1391

"ای ساعت بدهنگام

چرا با ترسی بی دلیل می آمیزی

هستی باید سپری شوی

سپری می شوی ، زیبایی در همین است" شیمبورسکا

ساعت بدهنگام برای مهرانگیز کار و خانواده او با ترسی بی دلیل در نیامیخته بود ... تهدید، کنترل ، زندان ، ممنوعیت خروج ، پاشیده شدن خانواده ، و سرانجام مرگ پدری دور از دختران و همسر خویش...

هرچند ترسی مستدل می توانست پشت سه زن در این خانواده را بلرزاند ، اما آنچه این سه تن را همچون تثلیث مهر و عطوفت و رهایی بر ضلع و زاویه یکدیگراستوار ساخته بود اعتقاد به برابری ، دموکراسی و احترام به حقوق بشر بود.

مهری کار ، لیلی و آزاده پورزند از اواسط دهه هفتاد ، مورد بازجویی های رسمی و غیررسمی دستگاه امنیتی کشور بودند. و پس از کنفرانس برلین و زندانی شدن مهری کار؛ این فشارها افزایش یافت.

پس از آزادی از زندان ، ادامه فشارهای امنیتی از یک سو و شدت بیماری مهری از سوی دیگر موجب شد که وی با تنی خسته، همچون ماده شیری فرزندان خویش را از مهلکه به در برد و در دیاری دور و به مشقت ، مشق برابری خواهی جنبش زنان را به آنان بیاموزد تا که هریک خود چهره ای شناخته شده در موضوع حقوق زنان و حقوق بشر شدند.

تنها ماندن سیامک پورزند در ایران ، و سوابق فعالیتهای مطبوعاتی و هنری او و افزون بر آن، جرمی همچون همسر مهری کار بودن ، موجب شد که این بار دستگاه امنیتی ، با توجه به کهولت و بیماری وی براو بتازد و بدین سیاق موجبات آزار مهری و دخترانش را نیز فراهم آورد.

اما این سه زن ، صبورانه تاب آوردند. و در این مدت از پا ننشستند و با حمایت بی وقفه و همه جانبه ازحرکت ها ی جنبش زنان ایران و فعالان دربند و تحت کنترل، میزان تعهد و مسئولیت خویش را نسبت به جنبش زنان و آرمان های حقوق بشری نشان داده اند.

دوری این خانواده از هم ؛ هرچند که ناعادلانه طراحی و به این سه زن تحمیل شد اما هریک از آنان سعی کردند که با تکیه بر خرد و تعقل و مدنیت؛ این مشکل را از سرراه بردارند. نامه ها و درخواست های قانونی مهری کار و دختران اش از مسئولین قضایی و امنیتی برای اجازه خروج ازکشور برای سیامک پورزند و تلاش های آزاد ه جوان و بی تاب دیدن پدردر سفرهای کوتاه مدت به ایران ؛ هرچند که پس از هر سفر مورد بازجویی و تهدید قرار گرفت وسرانجام از دیدار پدر محروم شد و پدر نیز در دوری دختر عزیز کرده خویش؛ چشم به راه وی؛ جان از دست داد.

بردباری و تحمل برای این سه زن محبوب و محترم جنبش زنان ایران را آرزومندیم.

مدرسه فمینیستی




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان