صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

بانوي اصلاح‌گر و ترويج مدارس دختران

الهه باقری-14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: انقلاب مشروطه در ايران، تأثيرات شگرفي را، در همه‌ي عرصه‌ها به جاي گذاشت كه حوزه‌ي فعاليت‌هاي اجتماعي و سياسي زنان را هم در برگرفت. به عبارت ديگر مي‌توان گفت كه سرآغاز جنبش زنان ايراني براي دستيابي به حقوق خويش، به انقلاب مشروطه باز مي‌گردد. صديقه دولت آبادي (1340-1261 هـ..ش) از زمره‌ي زناني است كه فعاليت براي احقاق حقوق بانوان را از سال‌هاي پاياني سلطنت قاجار آغاز کرد و در دوره‌ي پهلوي نيز در اين زمينه فعال ماند. نقش و تأثير او در جنبش زنان ايراني بر يک منوال نبود و با فراز و نشيب‌هايي همراه شد. صديقه دولت‌آبادي، فرزند حاج ميرزا هادي دولت آبادي، زني از خاندان روحاني و از پيشگامان جنبش اجتماعي زنان در ايران بود که در زمينه‌ي آموزش، آگاهي دادن به زنان، انتشار روزنامه و مبارزه در راه تساوي حقوق زنان کارهاي ارزشمندي را انجام داده است. فعاليت اجتماعي دولت آبادي با عضويت در «انجمن مخدرات وطن» از انجمن‌هاي فعال در عصر مشروطه، آغاز شد. صديقه دولت آبادي براي نخستين بار در اصفهان، مدرسه‌ي دخترانه‌ي «مکتب خانه‌ي شرعيات» را با هدف سواد آموزي به دختران تأسيس کرد و با عزمي راسخ براي آموزش زنان قيام کرد و در اين راه تهمت‌هاي زيادي را متحمل شد.

اما آنچه در اين مقاله به دنبال آن هستيم، يافتن پاسخي براي اين پرسش‌هاست که:

 زمينه‌هاي حضور زنان در عرصه‌ي تأسيس مدارس چگونه فراهم شد؟

 تأسيس مدارس در چه شرايطي و به چه شيوه‌اي بوده است؟

 صديقه دولت آبادي در تأسيس مدارس چه اهدافي را دنبال مي كرد؟

پاسخ به اين پرسش‌ها و بررسي و شرح تأسيس مدارس دخترانه مي‌تواند نتيجه‌‌‌ي فراواني بر روشن كردن قسمت‌هاي ناديده گرفته شده از تاريخ تأسيس مدارس دخترانه و فعاليت‌هاي اجتماعي ـ فرهنگي زنان ايراني باشد، كه در اغلب منابع تاريخي باقيمانده از آن روزگاران، بدان اشاره‌ايي نشده است.

اين مقاله نشان دهنده‌‌ي دوره‌‌اي از تاريخ نويسي در ايران است که زنان در آن جايي نداشته و حتي زناني نيز که در طبقات ممتاز جامعه قرار داشتند و درخانواده‌هاي سرشناس و اشرافي پرورش يافته بودند ناشناخته باقي ماندند و اگر هم به زندگي آنان اشاره اي شده، گذرا و ناچيز بوده است. اين پژوهش مي‌تواند به نخستين فعاليت‌هاي زن نوگرا در مواجه با مشکلات و چالش‌هاي موجود، بپردازد و پرتويي هرچند ناچيز به گوشه‌هاي تاريك تاريخ معاصر ايران بياندازد. اميد كه در سايه‌ي انجام چنين تحقيقاتي، در آينده نقش زنان در تاريخ اجتماعي ايران بيش از گذشته آشکار گردد. از جمله مشكلات سرراه اين تحقيق، كمبود منابع و اسنادي است که از طريق آن بتوانيم اطلاعاتي در اين زمينه بدست آوريم. روش تحقيق در اين مقاله توصيف و تحليل داده‌هاي مأخوذ از کتب و منابع تاريخي است.

تأسيس مدارس دختران

« زن و فرزند خود را از تحصيل باز مدار تا غم و اندوه به تو نرسد و پشيمان نشوی.». (11/1346:ص372)

قبل از مشروطه، تعليم و تربيت دختران، عموماً در سه شكل صورت مي‌گرفت؛ مكتب‌خانه‌ها، تدريس خصوصي در منازل و حوزه‌هاي علميه بوده است. در مكتب خانه‌ها معمولاً از آموزش خواندن قرآن و احكام مذهبي شروع مي‌كردند و بيشتر به يادگيري صرف و نحو عربي و ادبيات قديم هم چون غزليات حافظ، گلستان سعدي، مثنوي معنوي‌مولو




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان