صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

بیانیه کمیته من کاندیدا می شوم، از «کمپین تغییر چهره مردانه مجلس» درباره رد صلاحیت گسترده کاندیداهای زن مجلس دهم
نشست پرسش و پاسخ با چهار تن از داوطلبان زن نمایندگی مجلس دهم / گزارش: مریم جوادی
تجارب منحصر به فرد زنان در چالش برای تغییر چهره مردانه سیاست / گزارش: صبا شعردوست
بيانيه «کمیته من کاندیدا می شوم» از کمپین «تغییر چهره مردانه مجلس» در تقدير از حضور بی‌سابقه زنان برای کاندیداتوری مجلس دهم
نظارت بر روند قانونگذاری از اهداف کمپین تغییر چهره مردانه مجلس (گزارش یک نشست) / گزارش از: ندا ناجی – عکس ها: مریم جوادی
ما زنان می خواهیم و می توانیم (گزارش نشست کمپین تغییر چهره مردانه مجلس)/ گزارش: ندا ناجی - عکس ها: مریم جوادی
خواسته های یک زن دستفروش از نمایندگان زن مجلس آینده
مجموعه مقالات ویژه نامه مدرسه فمینیستی به مناسبت روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان
من اگر برخیزم، تو اگر برخیزی، می توانیم چهره مجلس را تغییر دهیم / گزارش: ندا ناجی
حضور کمپین تغییر چهره مردانه مجلس در کنگره تخصصی صلح سبز / گزارش: مریم جوادی

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      روزنامه دیواری....  
 

پا به پای آب بازی های مردم، پای کوبیدن / آمنه کرمی

14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: «آب ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بازی» گروهی از مردم در پارک آب و آتش تهران، باعث واکنش تند مقامات امنیتی و دستگیری تعدادی از جوانان که در مراسم شاد «آب پاشی» شرکت کرده بودند و وادار نمودن شان به اعترافات تلویزیونی در برنامه خبر 30: 20 شد. فرمانده امنیت تهران بزرگ در این برنامه از برخورد شدید با مراسم آب بازی جوانان گفت و اعلام نمود که با دستگاه قضایی کشور هماهنگی های لازم برای سرکوب این نوع گردهمایی ها، صورت گرفته است.

رفتار خشن و تحقیرکننده با مراسم آب پاشی و جلوگیری از فضاهای شاد و آب بازی جوانها، یک بار دیگر یادآوری کرد که هیچ حرکت مستقل جوانان، که از سیستم ارزشگذاری رسمی مستقل باشد مورد قبول دولت ایران نیست حتی اگر این حرکت مستقل از دولت، فی المثل آب بازی در یک پارک باشد. برخی از خانمهای دولتی که در سالهای گذشته، دستگیری و به زندان فرستادن فعالین جنبش زنان را توجیه می کردند و جمع آوری یک میلیون امضا (امضاهایی که قرار بود تحویل مجلس شورای اسلامی گردد) را حرکت سیاسی و هدایت شده از غرب و آمریکا می دانستند و لذا مستحق سرکوب، حالا می بینند که حتی قضیه ساده ای مثل «آب بازی» هم از طرف دولت، تحمل نمی شود و با این حرکت تفریحی هم برخورد امنیتی می شود و کار را به اعترافات تلویزیونی هم می کشند.

ولی اگر که از این مراسم آب بازی مثلا مراسمی که شاید صدها برابر هنجارشکنی اش بیشتر از آب بازی باشد اما در داخل خود سیستم باشد از نظر آقایان مجاز است حتی در صدا و سیما تبلیغ اش هم می کنند. مثال بارزش سرودهایی است که ریتم های خیلی شاد دارد ـ از نوع ریتم های موسیقی شاد پاکستان ـ که در خیلی از مناسک مذهبی ما، توسط مداحان اجرا می شود و کسی هم متعرض شان نیست.

اگر زنان نبودند، «آب بازی» مردان لابد به «یک فریضه دینی» تبدیل می شد!

سئوال مهمی که دیشب برای بینندگان برنامه خبر 20:30 مطرح شد اینجاست که چرا در این قضیه آب بازی، اختلاط زنان و مردان است که بیش از هر چیز از جانب مسئولین امنیت بر تقبیح آن تاکید می شود؟ یکی از اعتراف کنندگان می گوید: «خیلی صمیمانه بود، بیش از حد صمیمانه» و انگار همین اختلاط راحت و غیرجنسیتی و صمیمی بین دختران و پسران جوان بوده که مسئولین را حسابی آزار داده است. اگر زنان و دختران در پارک آب و آتش می نشستند و فقط نگاه می کردند که پسران با هم آب بازی کنند حتما نه تنها این کارشان جرم محسوب نمی شد بلکه شاید از این حرکت برای تبلیغات انتخاباتی مجلس شورای اسلامی هم استفاده می کردند و جزو فرائض میهنی و ملی و دینی هم محسوبش می کردند. ولی مشکل آن بود که زنان هم، در آن نبرد آب بازی حضور و فاعلیت داشتند و همین موضوع بوده که دست و پای مسئولان را به لرزه درآورده است. در این تهران که هر کاری مردان بکنند اگر فقط مؤنثی در کنارشان نباشد حتما مشکلی ندارد ولی هر جا جنس مؤنث که حق و حقوق اش نصف است قدم بگذارد انگار آسمان به زمین می رسد و همه ارکان مملکت از جمله ارزش های مقدس آقایان به لرزه می افتد.

یادش بخیر یک زمانی کسانی می گفتند که مگر مشکل مملکت ما چند تار موی جوانان است، احتمال دارد در انتخابات بعدی یک کسانی باید بیایند و بگویند مگر مشکل مملکت ما «آب بازی» است؟ و البته همه مشکلات مملکت هم با همین




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان