صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

جنبش سبز مرده است؟

پری سکوتی-14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: بحث های داغ و خاردار مربوط به چالش های دوران گذار، این روزها بر زنده بودن یا مرگ جنبش سبز متمرکز شده اند. آیا این جنبش مرده است؟ آنها که جنبش سبز را زنده و سرپا می بینند و می خواهندش، براهین و دلائل شان برای دوام و بقاء جنبش دموکراسی خواهی در ایران صحیح است چون تا وقتی که جامعه به دموکراسی نرسد، طبیعتا جنبش ها و خرده جنبش های اجتماعی را برای حصول به آن مقصود، از بطن خودش تولید می کند. آنهایی هم که می گویند جنبش سبز خاموش شده است براهین شان برای اثبات فروکش کردن آن، ایضا صحیح است و به همان نسبت دلائل دسته اول، می تواند به حقیقت مقرون باشد، چون که جنبش سبز، از معدود جنبش های بزرگ دموکراسی خواهی ملت ایران در سه دهه اخیر است که بسی فراتر از یک سال، عمر کرد، جان و هزینه بخشید و همهنگام در بدترین شرائط خشونت و سرکوب، پایداری و دوام نشان داد. منتها به حکم خصائل جنبش های اجتماعی جدید که به همه گروه ها و نیروها هم دیکته می شود این جنبش دموکراتیک در مقابل خشونت و سرکوب متداوم، نهایتا فروکش کرد. و لذا به حکم مقدّر زیستن در یک اجتماع مدرن، فعلا هم نمی شود با واژگان و شعارهای امیدوارانه، فعال نگه اش داشت.

از قلمرو رنگارنگ این دو مبحث پُر دلیل جامعه شناختی : زنده بودن جنبش سبز و هم مرگ آن، می شود به این نتیجه هم رسید که جنبش سبز یکی از خیزش های گوناوند مدرن اجتماع ما است [ایضا در مقیاسی بزرگ تر از خیزش های دیگر] که در قلمرو نیاز به دموکراسی خواهی جامعه شکل گرفت و علیرغم دستاوردهای مثبتی که داشت نتوانست به خواسته اش برسد. منتها نباید فراموش کرد تعداد زیاد حرکت هایی را که از عطش جامعه به کسب دموکراسی، شکل و قوام گرفته اند از همان ابتدای انقلاب تا حال حاضر، یکی بعد از دیگری آمده اند و جنبش سبز یکی از این انبوهه است.

در میان خیزش ها و حرکت های ریز و درشتی که در قلمرو دموکراسی خواهی قوام یافته اند می توان از حرکت ها و جنبش های مشخص و شناسنامه دار، که دامنه فعالیت شان از چندماه تا چند سال ادامه یافته ولی سرکوب شده اند نام برد. نمونه ای از آنها، جنبش یک میلیون امضاء بود که آن هم یکی دو سال ادامه یافت و بر اثر سرکوب فروکش کرد. آن حرکت نیز دستاوردهای بسیاری برای جامعه و گذار به دموکراسی داشت اما به اهداف اش نرسید. جنبش سندیکایی کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه نیز در میان این جنبش ها، نمونه وار است که در سطح و مقیاسی خردتر بود که آن هم با سرکوب روبرو شد و علبرغم دستاوردهایی که داشت، فروکش کرد. خیزش بزرگ دانشجویی 18 تیر ، یا خیزش اعتراضی علیه تحقیر قومی که در تبریز به بهانه کاریکاتوری توهین آمیز در یک روزنامه به حرکت آمد، و یا حرکت های کوچک و بزرگ دیگری که خاصه در این دو دهه اخیر اتفاق افتاده است همگی شان مجموعه ای گوناوند از جنبش های دموکراسی خواهی در ایران را بازتابانده اند. همگی این خیزش ها، دستاوردهای مثبتی در قلمرو تجربه دموکراسی خواهی داشته اند که تبعات جانبی ولی مهم جنبش های اجتماعی جدید، محسوب می شود. ایضا شرائط در ساخت سیاسی دولت و توان و پتانسیل مدنی جامعه در برابر سرکوب هنوز به حدی نرسیده که تعادل نیروها را بتواند به نفع خواسته های دموکراتیک جامعه بهم بریزد.

هر جامعه ی بزرگ و چندفرهنگی، ده ها جنبش بزرگ و صدها حرکت ریز و درشت تولید




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان