صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      مشق هفته....  
 

رؤیای مبارزه بدون خشونت «در خیابان های یمن» برنده جایزه نوبل شد و در «خیابان های ایران» به بند کشیده شد / آزاده دواچی

14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: خبر «اهدای جایزه نوبل صلح امسال به سه زن مبارز»، یادآور روزهای خوش گذشته است، زمانی که شیرین عبادی جایزه صلح را برای زنان ایران به ارمغان آورد و جهان را متوجه نقش زنان در روند دموکراسی خواهی و صلح و دستیابی به حقوق برابر در کشوری مانند ایران کرد. اما امروز پس از گذشت 8 سال از آن واقعۀ عزیز، این بار «خواهری و همبستگی جهانی زنان» است که باز هم نور امید را برای ما زنان ایرانی شعله ور می سازد، امید به این که حضور مؤثر زنان در جنبش های اجتماعی و دموکراسی خواهی همراه با تأکید و پافشاری بر «مبارزات مسالمت آمیز و عاری از خشونت» همچنان از سوی افکار عمومی جهانی، به طور فزاینده ای مورد تکریم و پذیرش واقع می شود. امروز «این سه خواهر جهانی» ما درحالی به نمایندگی از همه زنانی که به مبارزات مسالمت آمیز در جهت استقرار دموکراسی و برابری، امید دارند، برنده جایزه صلح شده اند، که «سه خواهر هموطن» ما به خاطر همین آرزو و امید و ایمان شان متأسفانه در حبس و حصر و زندان بسر می برند.

نسرین ستوده، زهرا رهنورد و فرانک فرید، سه سمبل مبارزات بی خشونت برای دستیابی به دموکراسی و برابری هستند که امروز در کشورمان به بند کشیده شده اند. هم «آن سه خواهر جهانی» برندۀ جایزه نوبل صلح، و هم «این سه خواهر وطنی» همگی در جبهه ای جهانی و گسترده برای ایجاد «جهانی عاری از خشونت» تلاش کرده اند و برای آن، دچار رنج و محرومیت و هزینه های بسیار شده اند. اگر «توکل کرمان» زن یمنی که امروز در مقابل «علی عبدالله صالح»، سعی دارد «مبارزات بدون خشونت گاندی را در خیابان های صنعا» ترویج کند (و به همین خاطر هم مورد تکریم جهانی قرار می گیرد)، «نسرین ستوده» همتای ایرانی اش، در همین چارچوب های حقوقی بسته، با صداقت و فداکاری از حقوق موکلان اش دفاع می کند تا روشی مسالمت آمیز و عاری از خشونت برای «حق خواهی» را به نمایش بگذارد و به همین خاطر به بند کشیده می شود. «فرانک فرید» همتای دیگرش، در آرزوی صلح و برابری و دموکراسی و داشتن محیط زیستی عاری از آلودگی و فاجعه، سرودهایش را به زبان تورکی و فارسی بر صفحات تاریخ جنبش زنان ثبت می کند و از این رو به بند و زندان کشیده می شود، و «زهرا رهنورد» به اتهام حق خواهی و پتانسیل های رهبری اش در جنبش دموکراسی خواهی سبز، به حصر کشیده می شود.

آن سه زن، و این سه زن، بی شک از یک تبار هستند، از تبار زنان مبارزی که برای دستیابی به دموکراسی و برابری، مسالمت جویی و پرهیز از خشونت را در سر لوحۀ پیکار اجتماعی خود قرار داده اند. بی شمار زنان ایرانی دیگر که امروز در بند و حصرند از بهاره هدایت تا مهدیه گلرو و فرشته شیرازی و.... همگی می توانند تبلور مبارزات خود را در آن سه زنی که امروز جایزه صلح را از آن خود کردند، بیابند. از همین روست که می توان اهدای جایزه صلح به «آن سه زن»،«الن جانسون»، «لیما گوبوی» و «توکل کرمان»، را به همه زنانی که به واسطه منش و روش مبارزه خشونت پرهیزشان امروز در زندان بسر می برند تبریک گفت. از همین رو مدرسه فمینیستی هم به سهم خود، این پیشآمد مبارک و ماندگار در تاریخ جوایز صلح نوبل را به همه زنان کشور بویژه به «این سه زن» برجسته ایرانی: «نسرین ستوده، زهرا رهنورد و فرانک فرید» تبریک و تهنیت می گوید.- مدرسه فمینیستی

اهدای صلح نوبل به سه




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    لوگوی هفتگی ها    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان