صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      مشق هفته....  
 

جنبش اشغال وال استریت و ما ایرانی ها / آمنه کرمی

14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: مردمان کشورهای غربی، مردمان خوشبختی هستند. این بهروزی، بادآورده نیست، و تنها به دلیل امنیت و وفور نعمت و تکنولوژی هم نیست بلکه به دلیل آن ممکن است باشد که در این جوامع باز و دموکراتیک، از هر اندیشه و ندای مخالف نظام سرمایه داری حتی اگر خیلی هم رادیکال و آوانگارد مثل «وال استریت را اشغال کنید» باشد به منظور بهبود کارکردهای سیستم اجتماعی و اقتصادی شان، استقبال می کنند. مثلا دو قرن پیش (قرن 19 میلادی) که جنبش چپ مارکسیستی در کشورهای سرمایه داری فعال شده بود همان زمان هم، نظام سرمایه داری نقش خود را به خوبی ایفا کرد و توانست از انتقادات کمونیست ها به نفع اصلاح نظام اقتصادی اش استفاده ببرد و خشونت آن نظام را تعدیل و انسانی ترش کند و جلوی فاجعه انسانی در محیط های کارگری را هم بگیرد و لجام گسیختگی رابطه کار و سرمایه را بر مبنای شرایط عادلانه تر (مثل تعدیل ساعات کار کارگران به 8 ساعت در روز، آزادی فعالیت های اتحادیه ای و سندیکایی، آزادی تجمع ها و روزنامه ها، بیمه تامین اجتماعی، و...) تنظیم کند، همانطور که امروز هم بدون تردید، جنبش وال استریت را اشغال کنید به عنوان جنبشی مردمی و پیشرو خواهد توانست در آینده ای نه خیلی دور، دولت های غربی را وادارد تا برای عبور از بحران اقتصادی کنونی، با در نظر گرفتن وضعیت اقتصادی مردم شان و طبقات متوسط و پایین جامعه شان، برنامه ریزی بهتر و خردمندانه تری، تدارک ببینند.

ما ساکنین کشورهای جهان سوم چه کاره ایم؟

گاهاَ غم بزرگی از میان این پرسش همیشگی، بر قلب و روح آدم سنگینی می کند، غمی ناشی از آن که انگار ما ساکنین کشورهای جهان سوم، محکوم به فرودستی در برابر ساکنان بخش غربی سیّاره مان هستیم. ساکنان کشورهای پیشرفته، چه در مقام دولت، چه در مقام روشنفکران و نخبگان، چه در مقام دانشمندان علوم، یا در مقام جنبش های اجتماعی، در مقام هنرمند و نویسنده، همواره بر ما ایرانیان برتری و فرادستی داشته اند. از فرادستی دولت های غربی بر ما ساکنان جهان سومی، بسیار شنیده ایم و گوش مان آنقدر از طریق صدا و سیمای مان پر شده که باور کنید گاهی پیش می آید که حتی گوش هایمان فارغ از اراده مان، این تبلیغات تکراری را ناخودآگاه، پس می زند. ولیکن در این میان نه تنها دانشمندان و پزشکان غربی، ساکنان جهان سوم را برای آزمایشات پزشکی خود مورد استفاده قرار می دهند بلکه نظریه پردازان غربی و چپ و پیشرو نیز جهان سوم را آزمایشگاه ایده ها و تئوری های خود ساخته اند. در آن زمان ها که کارل مارکس و عقاید مارکسیستی، از طریق روشنفکران چپ غربی به کشورهایی همچون کشور ما صادر شد ما ساکنین کشورهای غیرسرمایه داری «آزمایشگاه سوسیالیسم» شدیم. ولیکن شبح سرخ کمونیسم، دو نوع محصول را بوجود آورد که یکی در کشورهای پیشرفته غربی بود و محصول دوم که متفاوت بود را به مای جهان سومی هدیه داد. آن عقاید مترقی و انتقادی برای ساکنان غربی، یکسره از دستاوردهای رنگارنگ، مالامال بود: از قدرت گرفتن سندیکاهای کارگری تا مهار بحران های سرمایه داری و هشت ساعت کار و بسیاری دیگر از حقوق شهروندی برای مردمان شان شد، ولیکن حاصل اش برای ما تپه های عظیمی شد از اجساد انسان های بیگناه، تکثر زندانها و تعطیلی روزنامه ها و وفور اعدامها و اردوگاههای کار اجباری.

وقتی می گویند نا




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    لوگوی هفتگی ها    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان