صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

جنبش وال استریت و چپ سنتی

دکتر کاظم علمداری-14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: جنبش در حال شکل گیری «وال استریت» یک حرکت ضد فساد، ضد تبعیض و بی عدالتی و خشونت پرهیز است. بر این اساس، پایه های مشترک و مشابهی با جنبش های ضددیکتاتوری جوامع خاورمیانه ای دارد و بازتابی از روند رو به گسترش جهانی شدن است. اگر نیروهای آنارشیست در غرب آن را به خشونت نکشند بی شک می تواند نتایج مثبتی در پی داشته باشد. خشونت می تواند بخش عمدۀ این جنبش را خانه نشین کند و آن را در نطفه بخشکاند. تا به کنون نیروهای شرکت کننده در این جنبش به طور عمده قشرهای میانی، تحصیل کرده و نسل جوان عاصی از وضعیت پُرتبعیض و تناقض امروز جهان هستند.

همانگونه که بارها سخنگویان غیررسمی جنبش وال استریت بیان داشته اند، این جنبش خودجوش نه ضد سرمایه داری و نه ضد آمریکایی است بلکه در پی تعدیل سرمایه داری و مقابله با نقش مخرب نهادهای زیاده خواه و حدنشناس مالی، و نماد آنها «وال استریت» است که موقعیت اجتماعی و شغلی طبقات میانی جامعه آمریکا را با تهدیدهای جدی روبرو کرده است. نهادی که افزون بر اقتصاد، به استقلال فرایند دمکراسی نیز صدمه وارد کرده و آن را بیش از پیش تابع اراده منابع مالی می کند. کوتاه سخن این جنبش در پی بازسازی آمریکاست، نه تخریب آن. بنابراین، با کلیشۀ «تضاد کار و سرمایه» که برخی افراد چپ گرای سنتی بکار می برند و یا می خواهند از آن، جنبش ضد آمریکایی بسازند ارتباطی ندارد. در تجمعات آنها کارگران نقشی ندارند و شعارهای آنها سوسیالیستی نیست. عوارض منفی سرمایه داری انحصاری و افسار گسیخته فقط کارگران را زیر فشار قرار نداده است بلکه قشرهای میانی جامعه نیز از این مناسبات در رنج اند. این جنبش در عین حال واکنشی است در برابر دو عامل فساد و بحران مالی دهه گذشته، و شکل گیری حزب بسیار محافظه کار و دست راستی «تی پارتی» که برای مقابله با رئیس جمهور سیاه پوست و لیبرال آمریکا، شکل گرفته است. این جنبش سرشتی رنگین کمان و نگرشی لیبرالی و باز به مشکلات جامعه دارد. بنابراین با محافظه کاری و دگماتیسم کلیسا نیز در تضاد است.

این جنبش بدیل سرمایه داری نیست. اینگونه مبارزات همیشه در جوامع پیشرفته و پُر تضاد و تناقض سرمایه داری وجود داشته اند و بخش جدا ناشدنی از پروسۀ تعمیق دمکراسی و رشد جامعه مدنی است. همه آنها تغییر در بطن نظام سرمایه داری را دنبال کرده اند. رشد و گسترش سرمایه داری صنعتی در طی قرنهای 19 و 20 مملو از جنبش هایی بوده است که جامعه را به جلو برده اند.

در «شرق» و «جنوب» جهان، جنبش های: ضد استعماری و ضد استبدادی و ضدامپریالیستی، و درغرب، جنبش های: دمکراسی خواهی، ضد برده داری، جنبش زنان، و جنبش ضد نژادپرستی، جنبش ضد جنگ ویتنام و جنبش های مدنی دهه شصت، و جنبش های ضد حکومت های کمونیستی و زیر سلطه روس ها در اروپای شرقی همه و همه برای اصلاح جامعه، نمونه هایی از این دست بوده اند. انقلاب های ضد سرمایه داری (و سوسیالیستی) همگی شان به سیستم سرمایه داری منجر شده اند. فعلا سیستم سوسیال دمکراسی کشورهای اسکاندیناوی یکی از بدیل های ممکن ـ و به طور نسبی مطلوب ـ میان سرمایه داری افراطی آمریکا و سوسیالیسم شکست خوردۀ بلوک شرق، محسوب می شود.

کسانی که با تاریخ مبارزات سیاسی و اجتماعی در غرب آشنا باشند با شروع جنبش «وال استریت» زیاد هیجان زده نمی شوند و فکر نمی کنند پدیده کاملا جد




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان