صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

پشت سر هر پدر یا مادر زندانی، کودکی بی صدا رنج می برد

ریا ولس وینکل/ ترجمه و تلخیص: سپیده یوسف زاده-14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: در آستانه فرا رسیدن «روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان» قرار گرفته ایم. در این ایام، فعالان حقوق زنان و کودکان در سراسر جهان با انرژی فزاینده تری به مبارزه و تلاش مسالمت آمیز خود علیه خشونت بر زنان و کودکان می پردازند. از جمله این تلاش ها، در نهادها و سازمانهای مربوط به حقوق کودکان سازمان ملل متحد صورت می گیرد. با توجه به این تلاش هاست که امسال در بیست و دومین سالروز تصویب پیمان نامه حقوق کودکان، برای اولین بار «کمیته حقوق کودک سازمان ملل» یک روز را به کودکان زندانیان (یعنی فرزندانی که پدر یا مادرشان در زندان هستند) اختصاص داده است و این پیروزی را نباید دستکم گرفت.

مقاله حاضر متن تحریر شدۀ سخنرانی دکتر ریا ولس وینکل است که در نشستی با موضوع «کودکان زندانیان» و به مناسبت سالگرد تصویب «پیمان نامه حقوق کودک» در آبان ماه امسال ارائه شده است. برگردان این مطلب، توسط «سپیده یوسف زاده» از کنشگران باسابقه حقوق کودکان ایران صورت گرفته است.

دکتر ریا ولس وینکل از سپتامبر 2005، مدیریت آموزش دانشکده حقوق دانشگاه ماستریخت را بر عهده داشته است. وی از سال 2000 تا 2005 رئیس کمیته اروپایی برای فرزندان زندانیان (یوروچیپس) در پاریس بوده و اکنون نیز عضو مرکز حقوق بشر ماستریخت و مدیر ملی دوره فوق لیسانس اروپایی حقوق بشر و دموکراسی است. دکتر وینکل، استاد «زنان و حقوق» در بخش قانون کیفری است و تخصص وی در رشته تحقیقاتی اش جنسیت در قوانین خانواده، زندانیان و خانواده آنهاست. پایان نامه دکترای او (1997) در زمینه زنان در حبس و حقوق خانوادگی آنها بوده است و در این زمینه نیز مقالات متعددی را به نگارش در آورده است.

ما در مدرسه فمینیستی امید داریم که با کمک کنشگران حقوق کودکان و زنان، بتوان زاویه ای تازه را در موضوع خشونت بر زنان زندانی و فرزندان و دیگر اعضای خانواده های آنان گشود[1] و از این زاویه به شناخت عمیق تر نسبت به لایه های زیرین خشونتی که بر زندگی خانواده های زندانی (به ویژه کودکان خردسال آنان) تحمیل می شود، دست یافت و از سوی دیگر، توجه مسئولان ایرانی را نیز به تبعات تصمیم گیری های شان که می تواند بر بخشی از نسل آینده کشورمان تاثیر عمیق بگذارد جلب کرد.

پشت سر هر پدر یا مادر زندانی، کودکی بی صدا رنج می برد

کودکان زندانیان نیاز به توجه ویژه دارند چرا که چنین کودکانی نه تنها در وضعیتی قرار دارند که امکان آسیب پذیری شان افزایش می یابد بلکه برای اطمینان از اینکه شرایط نگهداری از این کودکان، می تواند توانمندی و رشد و سلامت همه جانبه آنها را تضمین کند. رفتاری که با زندانیان امروز داریم به شکلی گریزناپذیر تاثیر بسیار زیادی بر کودکان و آینده آنها دارد. از همین رو باید پیامدهای چنین رفتارهایی را در نظر داشته باشیم. این کودکان، گروهی از نسل آینده هستند و تمایلات و نیازهای آنها باید در تصمیم گیری هایی که به آنها مربوط است در نظر گرفته شود. / ریا ولس وینکل

مقدمه: زندانی شدن یکی از اعضای خانواده رابطه های شخصی سایر افراد خانواده را به طور قابل توجهی تغییر می دهد. این تغییرات که از لحظه دستگیری شروع می شود و حتی پس از آزادی هم ادامه می یابد، کودکان را بیش از سایر اعضای خانواده تحت تاثیر قرار می دهد. کودکان زندانیان به عنوان یک گروه با




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان