صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

جامعه شناسی مجرد ستیزی

سیمین کاظمی-14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: وضعیت تأهل در زندگی اجتماعی متغیر تعیین کننده ای است. متأهل بودن یا مجرد بودن افراد بر شیوه زندگی، حقوق، تعاملات و روابط آنها تأثیر می گذرد و ناخواسته و مطابق مقتضیات اجتماعی با محدودیت هایی مواجه، یا از آزادی هایی برخوردار می شوند. در جوامعی که رشد فردگرایی قابل توجه بوده و حقوق و آزادی های فردی برای همه افراد به رسمیت شناخته می شود، وضعیت تأهل کمتر بر نوع زندگی فرد تأثیر می گذارد. در این جوامع مجرد بودن به عنوان یک انتخاب فردی، قابل احترام است و شخص مجرد می تواند همانند افراد متأهل زندگی موجه و آرامی داشته باشد، بدون آنکه احساس کند خلاف نُرم ها و هنجارهای جامعه عمل می کند و در این صورت فشار اجتماعی برای تغییر وضعیت تأهل بر زندگی و هستی او کمتر سنگینی می کند. اما در جوامعی مثل جامعه ما که فردگرایی رشد محدودی دارد و کنترل و نظارت اجتماعی بر زندگی اشخاص امری عادی است، مجرد بودن امری ناهنجار و غیرقابل پذیرش است.

در جامعه ما آدم مجرد معمولا آدمی غیرقابل اعتماد و در پی سوءاستفاده شناخته می شود که سعی بر آن است از او دوری شود. کمتر کسی حاضر است خانه اش را به آدم مجرد اجاره بدهد یا در همسایگی آدم مجرد خانه داشته باشد. صاحبکارها، به آدم های مجرد کار نمی دهند، مثلا راننده های آژانس ترجیحا باید متأهل باشند. توی رستوران ها بخش خانوادگی، از بخش مجردها جداست. مجردها را کمتر به مهمانی های خانوادگی دعوت می کنند.

آدم مجرد معمولا اهمیت اجتماعی اش کمتر از شخص متأهل است.در محیط کار تبعیض علیه مجردها امری عادی و پذیرفته شده است، مجردها چون نان آور خانواده نیستند، برای کسب فرصت های شغلی در اولویت قرار نمی گیرند، و حقوقشان در برابر کار مساوی کمتر از افراد متأهل است. از افراد مجرد شاغل انتظار می رود زمان بیشتری را به کار اختصاص دهند، از مرخصی کمتری استفاده نمایند و شیفت های شبانه بیشتر به آنها محول می گردد. از نظر جامعه، مجرد بودن و دور بودن از حوزه ازدواج، نوعی نقص و ضعف به شمار می آید که باید در رفع آن کوشید، از همین روست که فشار اجتماعی برای ازدواج و وارد شدن به دایره آدم های «نرمال» فزونی می گیرد و افراد برای کسب موقعیت اجتماعی بهتر و پذیرش در اجتماع به ازدواج سوق داده می شوند.

مجرد بودن در جامعه ما به عنوان یک انتخاب آگاهانه تلقی نمی شود و جایی در زندگی اجتماعی ندارد. از نگاه جامعه، کسی نمی تواند مجرد بودن را آگاهانه و عامدانه انتخاب کرده باشد و چون فردیت جایگاهی ندارد و فردگرایی رشد نیافته، پس نمی تواند به عنوان یک انتخاب پذیرفته شود. مجرد بودن اگرچه، نه رسما ولی در عرف ناگفته و نانوشته نوعی کجروی به شمار می آید. کجروی ای که از ناهمنوایی فرد مجرد با یک هنجار اجتماعی به نام ازدواج ناشی می شود. در جامعه ای که نهاد خانواده دارای تقدس و اعتبار است، مجرد بودن، به دلیل تقابل با نهاد خانواده یک انحراف تلقی می شود و از این رو نگاه غالب جامعه به فرد مجرد همراه با برچسب هایی است که فرد را زیر فشار روزافزون برای پذیرفتن هنجار ازدواج قرار می دهد.

تجرد افراد و تغییر الگوی زندگی، از نگاه کارشناسان و برنامه ریزان اجتماع هم یک مسأله پاتولوژیک و انحراف به حساب می آید که باید در رفع آن کوشید و برای آن راه حل ارائه داد. از نگاه آنان این معضل ا




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان