صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      مشق هفته....  
 

زنان قربانی سیاست های جدید جمعیتی / دکتر سیمین کاظمی

14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: بهورزی با تردید و سردرگمی می پرسد راستی حالا باید چکار کنیم؟ بیست سال به مردم گفته ایم فرزند کمتر زندگی بهتر! حالا چطور بگوییم هرچه دلتان خواست بچه داشته باشید؟! این سوالی است که در ذهن اغلب دست اندرکاران بهداشت شکل گرفته است.

در دو دهه گذشته تلاش مستمر و پیگیرانه کارکنان بهداشتی و برنامه های وزارت بهداشت، دستاوردهای درخشانی همچون کنترل جمعیت، کاهش مرگ و میر کودکان و مادران را برای جامعه به ارمغان آورده است. اما حالا چون "کشتیبان را سیاستی دگرآمده است"، همان ها که سالیان بسیار کوشیده اند با ارتباط مستقیم با مردم مساله کنترل جمعیت را نهادینه کنند، در موقعیتی قرار گرفته اند که با بازداشتن مخاطبان از کنترل زاد و ولد، تمام آن دستاوردها را نفی می کنند. سوال این است که چگونه می توان مردمی را که در تنگنای معیشتی قرار دارند و در تامین نیازهای اولیه شان درمانده اند، مجاب کرد که چون در فرهنگ اصیل ایرانی داشتن پنج یا شش فرزند متداول بوده است، از این پس باید به همین سنت اصیل بازگشت. تغییرات اقتصادی و اجتماعی پدیده ای نیست که از دید مردم پنهان مانده باشد. دیگر مردم به روشنی دریافته اند که پیش شرط بچه دار شدن تأمین حداقل رفاه و سلامت و آسایش برای اوست و تامین اینها، با افزایش تعداد بچه ها دشوارتر و غیرممکن تر می گردد. مردم آنقدر آگاه شده اند که حتی اگر بپذیرند دندان دهنده، نانشان می دهد، در کنار نان، خدمات گرانقیمت دندانپزشکی را هم برای حفظ بهداشت و سلامت دهان و دندان فرزندانشان ضروری می دانند. پس نمی شود برای فرزند داشتن و فرزندپروری فقط به نانی اکتفاء کرد چرا که امروزه تنها نان، نیاز مردمان نیست.

آن گونه که از سیاست های جدید وزارت بهداشت برای پایان دادن به برنامه های کنترل جمعیت برمی آید، زنان مغبونان اصلی این سیاست ها هستند. اگرچه پیش از این مردان نیز به طور محدود و نه چندان جدی، به شرکت در برنامه های کنترل جمعیت و پیشگیری از بارداری تشویق می شدند، اما با رویکرد جدید، به طور کلی از این برنامه ها معاف شده و تمام بار و مسوولیت جلوگیری از بارداری بر دوش زنان خواهد بود. وزارت بهداشت برای جامه عمل پوشاندن به تصمیم جدید، از مدتی پیش دست به حذف برخی روش های پیشگیری از بارداری زده است. آمپول های جلوگیری از بارداری دیگر در خانه های بهداشت و مراکز بهداشتی درمانی در دسترس نیستند. توزیع کاندوم و انجام وازکتومی متوقف خواهد شد و هنوز مشخص نیست که آیا توزیع رایگان قرص های پیشگیری از بارداری و آی یودی گذاری و توبکتومی ادامه خواهد یافت یا خیر؟

متأثر شدن زنان از تغییر رویکرد وزارت بهداشت به مسأله کنترل جمعیت به موقعیت طبقاتی و جغرافیایی آنها بستگی دارد. برای درک تاثیرپذیری متفاوت زنان، می توان آنان را سه دسته قرار داد: دسته اول، زنان مناطق روستایی و طبقات فرودست جامعه اند که به دلیل رشد فردی محدودشان، قادر به درک فقدان حقوق اجتماعی خود نبوده و در همان احوال و مناسبات قرون و اعصار گذشته زندگی می کنند، با زندگی ای که از بام تا شام صرف رسیدگی به امور خانواده و کار در مزرعه و نگهداری دام و ... می شود و تفاوت چندانی با زندگی زنان نسل های پیشین ندارد. دسته دوم زنان طبقه متوسط شهری و زنان شاغل کارگر و کارمند هستند که توانسته اند با دستیبابی




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    لوگوی هفتگی ها    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان