صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

فریاد زنان بی سلاح علیه جنگ: به یاد تلاش های باربرو الوینگ در روز مبارزه با خشونت علیه زنان

منصوره شجاعی و مهشید شریف-14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: پاییز امسال «پنجم آذر ماه 1391»، در شرایطی به استقبال سالروز 25 نوامبر، «روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان» می شتابیم که به نظر می رسد با توجه به سیاست های نابخردانه کنونی، جامعۀ ایران و نیز به تبع آن زنان کشورمان، نگران وقوع خشونت های کلان مقیاسی هستند که در افق آینده جامعه مان رخ می نماید. از این رو اگر سال گذشته در ویژه نامه مدرسه فمینیستی به مناسبت این روز، بنا به شرایط، بیشتر به ابعاد سیاسی خشونت و نحوۀ حل و فصل قهرآمیز منازعات سیاسی و اثرات منفی آن بر زنان و کودکان پرداخته بودیم، اما در ویژه نامه امسال بنابه شرایط بحرانی کشورمان و خطراتی که آن را تهدید می کند، بر آن شدیم که علاوه بر ابعاد مختلف خشونت بر زنان (از خشونت خانگی تا خشونت های قانونی و خشونت های محیط های شغلی و...) به مسئله «جنگ» و پیامدهای آن برای زنان، و نیز به انتقال تجربه های زنان و شیوه های متنوع برخورد کنشگران جنبش های زنان در دیگر کشورهای جهان نسبت به پدیدۀ ویرانگر جنگ، هم بپردازیم. از این رو مقاله زیر که توسط منصوره شجاعی و مهشید شریف به نگارش درآمده، به فعالیت های یکی از روزنامه نگاران و فمینیست های سوئدی در جنگ جهانی دوم می پردازد:

قریب به یک قرن پیش در سال 1914، جنگ جهانی اول در اروپا هنگامی آغاز شد که زنان اروپا و امریکا یکی دو سال پیش از آن در نتیجه تلاش های مدنی خویش به برخی از حقوق مدنی خویش همچون حق رای دست یافته بودند و یک صدا و یک قول تاریخی واحد را به عنوان روز جهانی زن و برای همبستگی با زنان جهان تعیین کرده بودند.

ترور ولیعهد اتریش و مجارستان در ژوئن سال 1914، زنانی را که آماده مشارکت سیاسی و حضوری مدنی و صلح آمیز در اداره امور جامعه و کشور خویش بودند ناگهان با غول مردساخته جنگ جهانی مواجه ساخت.

تقابل دو رویای زنانه و مردانه در اداره جهان، موجب شکل گرفتن تلاش ها و فعالیت هایی در مقابله زنانه با خشونت های جنگ شد.

اولین تلاش زنان مبارز اروپایی در اعتراض به جنگ در هشتم مارس 1915 بود که با تم ضدیت با جنگ در چند کشور اروپایی برگزار شد.

هرچند که تصمیم گیری برای شعار اصلی موجب اختلاف نظر در میان گروه های مختلف زنان بود اما در هشتم مارس سال 1917 تظاهرات زنان کارگر در پتروگراد با شعار اصلی اعتراض به جنگ، گرسنگی و تزاریسم موجب شد که کارگران نیز به صفوف زنان بپیوندند و تظاهرات روز جهانی زن به تظاهرات عظیم ضد جنگ تبدیل شود.

از اواسط دهه 30 و یکی دو سال پیش از جنگ جهانی دوم برگزاری روز زن در کشورهایی که تحت سلطه فاشیسم بودند غیرقانونی اعلام شد. و هرچند که در سال 1936 در آلمان در شهر برلین و در اسپانیا تظاهرات گسترده ای برای روز زن برگزارشد اما با شروع جنگ فعالیت های سازمان یافته زنان متوقف می شود.

از این تاریخ حضور زنان فعال در دوران جنگ جهانی دوم در نهضت های مقاومت برای نجات کشور، در هیبت پزشکان، پرستاران، معلمان از جان گذشته، روزنامه نگاران و... دیده می شود.

در میان زنان روزنامه نگار نام "باربرو الوینگ"[1] فمینیست سوئدی با فعالیت های ضدجنگ گره خورده است.

در طول دهه 1930، مقالات و گزارش های «باربرو»، موضع گیری های او را نسبت به جنگ های داخلی اسپانیا، فاشیسم هیتلری و فجایع جنگ مشخص کرد.

در سال 1936 در قالب گز




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان