صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

سیاست فمینیستی و خشونت علیه زنان در جنگ

آزاده دواچی-14 دی 1391

مدرسه فمینیستی: پاییز امسال «پنجم آذر ماه 1391»، در شرایطی به استقبال سالروز 25 نوامبر، «روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان» می شتابیم که به نظر می رسد با توجه به سیاست های نابخردانه کنونی، جامعۀ ایران و نیز به تبع آن زنان کشورمان، نگران وقوع خشونت های کلان مقیاسی هستند که در افق آینده جامعه مان رخ می نماید. از این رو اگر سال گذشته در ویژه نامه مدرسه فمینیستی به مناسبت این روز، بنا به شرایط، بیشتر به ابعاد سیاسی خشونت و نحوۀ حل و فصل قهرآمیز منازعات سیاسی و اثرات منفی آن بر زنان و کودکان پرداخته بودیم، اما در ویژه نامه امسال بنابه شرایط بحرانی کشورمان و خطراتی که آن را تهدید می کند، بر آن شدیم که علاوه بر ابعاد مختلف خشونت بر زنان (از خشونت خانگی تا خشونت های قانونی و خشونت های محیط های شغلی و...) به مسئله «جنگ» و پیامدهای آن برای زنان، و نیز به انتقال تجربه های زنان و شیوه های متنوع برخورد کنشگران جنبش های زنان در دیگر کشورهای جهان نسبت به پدیدۀ ویرانگر جنگ، هم بپردازیم. از این رو آزاده دواچی تلاش کرده تا استراتژی ها و سیاست های فمینیستی در قبال جنگ را در مقاله زیر مورد بحث و بررسی قرار دهد:

بیست و پنجم نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان بهانه ای است تا همه ساله گفتگوهای بسیاری پیرامون ابعاد مختلف خشونت های جاری علیه زنان به راه بیافتد. یکی از اصلی ترین مباحث جاری در جنبش های فمینیستی در برابر خشونت علیه زنان، موضع گرفتن در برابر چنین خشونت هایی، یافتن راهکار و بالاخره مبارزه با آن به طرق مختلف بوده است. آنچه که در این میان مشخص است خشونت علیه زنان مسئله ای چند بعدی بوده و هست که در بافت و زمینه های گوناگون سیاسی و اجتماعی، تحت تاثیر عوامل خاص قرار می گیرد و در نتیجه در بیشتر موارد خشونت علیه زنان را قانونی و موجه جلوه می دهد. خشونت‌های مختلف علیه زنان در خانه، محل کار، خشونت های روانی و کلامی و... عموما در بستر فرهنگ مردسالاری جوامع به خصوص جوامع غیردموکراتیک همچون ایران، بعضاَ قانونی شده و به تجربه عادی هر روزه زنان تبدیل شده است.

از سوی دیگر یکی از عوامل مؤثر بر گسترش خشونت علیه زنان که از قضا در بافت سیاسی و به دلیل سیاست های خصمانه ی دولت ها شکل می گیرد، خشونت علیه زنان در جنگ و نظامی کردن دستگاه های اجرایی کشورهاست. اکثر این سیاست ها در کشورهای جهان سوم به دلیل استقرار نیروهای بنیادگرا اتفاق می افتد. از سوی دیگر، در دنیای امروز مسئله جنگ و تهاجم نظامی (به خصوص در خاورمیانه) قوت بیشتری گرفته است که در این میان خشونت های جاری علیه زنان نیز انواع مختلف بیشتری پیدا کرده است. از آنجایی که زنان و کودکان هدف اصلی خشونت های حاصله از جنگ و سیاست های خصمانه و جنگ افروزی در این کشورها هستند، به نظر می رسد که از اصلی ترین سیاست های فمینیستی تعریف خشونتهای حاصله در جنگ و برقراری گفتمان و دیالوگ برای حذف این خشونت ها و همینطور تلاش برای دستیابی به صلح به رغم حضور و تسلط نیروهای حامی جنگ است. سیاست های فمینیستی در کشورهایی که مدام با تهدید جنگ روبه رو هستند و یا تجربه ی جنگ داشته اند، از آنجایی که بسیار عاجل و حائز اهمیت است ـ زیرا می تواند بخش زیادی از خشونت های حاصله علیه زنان در این کشورها را بازنمایی کند ـ در تحلیل نهای




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان