صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

به مناسبت سالگرد مشروطیت: فرصت هایی اندک، گام هایی بزرگ

فتانه عبدالحسینی-13 مرداد 1392

مدرسه فمینیستی: با نزدیک شدن به سالگرد مشروطه، نگاهی دوباره به تحولات آن دوران و نقش زنان، به ما یادآور خواهد شد که زنان تلاش شان چگونه بوده است. دستاوردهای نسل های گذشته با وجود محدودیت های فراوان قابل تامل است.

شواهد تاریخی حاکی بر این است که در دوره ی قاجار، زنان حق خروج از خانه را نداشتند و در چهارچوب اندرونی محبوس بودند، اما با این وجود زنان در تحرکات اجتماعی حضور داشتند. استفاده از تحولات گفتمانی در دوره ای خاص و سود جستن از فرصت هایی محدود، باعث شد زنان بتوانند از اندرونی ها بیرون آیند و در حرکت های اجتماعی شرکت کنند.

از نیمه ی دوم سلطنت ناصرالدین شاه به تدریج شاهد تغییر الگوهای گفتمانی از طریق روزنامه هایی که خارج از کشور به چاپ می رسید و متن هایی که روشنفگران آن زمان به چاپ می رساندند، هستیم. تغییراتی که سنت ها را از طریق دیدگاه های مدرن به چالش می کشید. دست یابی به شیوه ی اندیشه دنیای مدرن و تغییر سبک زندگی که از آن حاصل می شد، دغدغه ی عده ای از دگراندیشان این دوره بود. یکی از راه های ورود به چنین دنیایی تغییر شرایط زنان ایرانی بود. شرایطی که به دلیل بی سوادی و خرافات وضعیت فلاکت باری را برای آنان رغم زده بود. اطلاعاتی در روزنامه های خارج از کشور از شرایط زنان دیگر ملل به چاپ می رسید، باعث می شد که تجربه های جدیدی شکل گیرد. فرصت هایی که قبل از آن وجود نداشت و باعث تغییر فضای اجتماعی گردید.

اگرچه در اسلام، خروج از خانه برای زنان، صریحا می بایست با اجازه شوهر انجام گیرد، ولی ظرفیت های محدودی نیز در نگرش به مذهب در آن زمان به وجود آمد که استفاده از آن، حضور را در فضای خارج از خانه برای زنان امکان پذیر می کرد. وجود زنان در مراسم مذهبی بصورت مسافرت های زیارتی و یا تعزیه، رفتن به تکایا، بخشی از فرصت هایی بود که زنان شهری در آن زمان برای خارج شدن از زندان خانه برای خود ایجاد می کردند. از طرف دیگر حضور در تحصن ها و اعتراضات، که بر اساس نگاه میهن پرستی و یا شرایط اقتصادی شکل گرفت (جنبش تنباکو و بلوای نان)، ابتدا با درخواست مردان و علمای مذهبی آغاز شدند. استفاده ی ابزاری مردان اندیشه و مذهب از زنان برای شکل یافتن اعتراضات اجتماعی، بر تجربه حضور جمعی زنان افزود. این تجربه ها هرچند اندک بعدها در جنبش مشروطه به آنان کمک کرد تا خواست های زنانه ی خود را در چارچوب های سیاسی اجتماعی مدنی مطرح سازند. اگرچه حضور زنان در جامعه با تحولات مشروطه گسترش یافت ولی "سابقه ی فعالیت سیاسی زنان، در آن فضای انقلابی گری و ملی گرایی، پدیده ای نوظهور بود".1 مشروطه در واقع یک حرکت اصلاح طلبانه ی شهری بود که زنان را به سطح جامعه کشاند. آنها توانستند در مدتی کوتاه درخواست های مدون خود از قبیل "لزوم آگاهی، گسترش سواد آموزی، اصلاح قانون و احقاق حقوق زنان و همچنین پرداختن به امور خیریه، تاسیس مدارس دخترانه و چاپ مجله و روزنامه مطرح کنند".2

در پی فشارهای فراوانی که بر زنان روشن اندیش وجود داشت و خواسته هایی که مرتب از طرف جامعه ی آن دوران پس زده می شد و امکان حضور را در عرصه های مختلف تنگ تر می کرد، آنها با پافشاری بر درخواست های حداقلی مانند بهداشت و سوادآموزی سعی داشتند تا هرچه بیشتر شرایط را برای تغییر وضعیت هم نوعان خود هموار کنند. برای درگیر نشدن با ساختا




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان