صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

بوسیدن عاشقانه

گفتگو با آلکساندر لاکوروا / ترجمه محمد ربوبی-17 شهریور 1392

مدرسه فمینیستی: به تازگی اثری با عنوان «‌پژوهش تئوری بوسیدن*» منتشر شده است. نویسنده کتاب، آلکساندر لاکوروا، فلسفه، اقتصاد و علوم سیاسی تحصیل کرده است. سپس به نوشتن رمان و انتشار مقالات علمی و اجتماعی در مطبوعات روی آورد و در سال ۲۰۰۶ مجله Philosophie Magazine را تأسیس کرد که حاوی مقالات علمی در زمینه فلسفه و مسایل اجتماعی و فمینیسم است. لاکوروا مدتی است در آموزشگاه Science Po پاریس، دوره های نوشتن ابتکاری (خلاق) تدریس می کند. این گفتگو، درباره ی موضوع پژوهش اوست.

ـ آقای لاکوروا ، شما بوسیدن را به طور مبسوط بررسی کرده اید. با این حال همسرتان از شما گله کرده بود که به ندرت او را می بوسید. چرا در زندگی زناشویی شما چنین امری پیش آمد؟

من برای بوسیدن ارزش زیادی قایل نبودم اما برای همسرم چنین نبود. او به من ایراد گرفت که فاقد احساس هستم در حالی که چنین نبود. به نظر همسرم، بوسیدن نوعی عشق سنج است. آنگاه، از خودم پرسیدم چرا من برای بوسیدن ارزش زیادی قایل نیستم. سرانجام پی بردم هرگاه بوسیدن ترک شود زندگی زناشویی سیر قهقرایی طی می کند.

ـ این امر برای شما شگفتی آور بود؟

آره اندکی. بیش از همه، چیز دیگری برایم شگفتی آور بود: من تصور می کردم بوسیدن، همواره در سراسر دنیا رواج داشته. تصور می کردم آدم هایی که عاشق یگدیگرند در گذشته نیز مانند عصر کنونی همواره یگدیگر را می بوسیده اند. اما بوسیدن به نشانه ی اظهار عشق، با تماشای فیلم های مشهوری مانند فیلم «برباد رفته» مرسوم شد و در سرتاسر جهان به سرعت رواج یافت، مانند پیتزا که اینک در سراسر دنیا مصرف می شود.

ـ در گذشته بوسیدن چگونه بود؟

در گذشته بسته به جوامع و مناطق مختلف این مسئله فرق می کرد و بسیار متفاوت بود. مثلا در اکثر کشورهای آفریقا، اهالی بومی موقعی که می دیدند سفیدپوستان یگدیگر را می بوسند، شوکه می شدند و حال شان به هم می خورد. اکنون در شهرهای بزرگ این قاره می شود یکدیگر را بوسید اما در مناطق روستایی چنین نیست. در آسیا، وضع متفاوت بوده. در تاریخ آسیا، بوسیدن از گذشته های بسیار دور رواج داشته: روبوسی و دست بوسی ... اما بوسیدن آنها نشانه ی اظهار عشق نبود. موقع ازدواج، زن و مرد یکدیگر را نمی بوسیدند‌ بلکه در رختخواب می بوسیدند. این جور بوسیدن را که پراتیک سکس بود برخی انجام می دادند و برخی نه.

ـ آیا در این مناطق وضعیت امروز با گذشته تفاوت کرده ؟

اصولا تفاوتی نکرده. در آسیا در بین خانواده نیز مرسوم نیست. در کشورهای شمال آسیا مانند سیبری و لاپلاند با بوییدن چهره ی یکدیگر خوش آمد گفته می شود: بینی را روی چهره یکدیگر می گذارند و نفس عمیقی می کشند.

ـ به منظور این که آیا طرف بوی خوش و مطبوعی می دهد؟

خب این تحلیل شماست ولی من آدم محتاطی هستم. ما اغلب تمایل داریم که آداب و رسوم سنتی دیگران را بر مبنای فهم و شعور خودمان تعبیر و تفسیر کنیم .

ـ بازگردیم به فاکت ها و داده های آماری، گفته می شود که فرانسوی ها در بوسیدن رکورد جهانی را به دست آورده اند. چنین نیست ؟

اگر آمار پژوهش ها را باور کنیم، مرد و زن در فرانسه و در ایتالیا روزانه هفت بار یکدیگر را می بوسند. در چین و ژاپن یک بار در هر دو روز. البته در این آمار، در فرانسه بوسیدن صبحگاهی و شامگاهی نیز به حساب آمده که این بوسه ها به معنای اظهار ع




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان