صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

قانونی شدن ازدواج با فرزند خوانده ایجاد ناامنی برای کودکان

رضوان مقدم-28 مهر 1392

مدرسه فمینیستی: به نظر می رسد مجلس شورای اسلامی لوایحی را که با عرف و فرهنگ جامعه ایران سنخیت ندارد و احتمال بروز اعتراض به تصویب آن ها می رود، به عنوان موضوعاتی زیر خاکی نگه می دارد تا در فرصت مناسب که مردم و رسانه ها سرگرم خبری فرا گیرتر هستند، در خفا و بی سر و صدا به تصویب برساند. این بار نیز مجلس در بحبوحه سفر آقای روحانی به نیویورک که طبعا توجه رسانه ها و مردم معطوف به نتایج این سفر بود، فرصت را مغتنم شمرده و یکی از همان لوایح زیر خاکی را که بخشی از آن متوجه "قانون ازدواج با فرزندخوانده" است، روز یکشنبه ۳۱ شهریورماه، با عنوان «قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و بدسرپرست» برای تصویب نهایی به شورای نگهبان فرستاد.

بر اساس ماده ۲۲ این لایحه فرزندخوانده بودن باید در شناسنامه کودک ثبت شود و بر اساس ماده ۲۷ این لایحه ازدواج سرپرست با فرزندخوانده به درخواست سازمان بهزیستی و حکم دادگاه مجاز خواهد شد. غالب مشکلات امروز ما از آنجا ناشی می شود که متاسفانه نمایندگان مجلس نسبت به بسیاری از مسائل از بعد روانشناختی و جامعه شناختی بی اطلاع هستند، و از این رو بدون توجه به پیامدهای تصویب یک لایحه دست به تصویب چنین لوایحی می زنند. تصور کنید فردی به انگیزه داشتن فرزند، طفلی را از بهزیستی می گیرد ولی از همان ابتدا می داند که می تواند او را به عنوان همسر تصاحب کند. باتوجه به این نکته که طبق قانون شرع ازدواج دختر بچه ای با 9 سال قمری بالغ شمرده می شود.[1] صیغه هم که بر اساس شرع مانعی ندارد پس پدر می تواند با دختر بچه 9 ساله خود ازدواج دائم کرده و یا او را صیغه کند. حال چنانچه پدرخوانده ای اقدام به عقد دختر نه ساله اش کرد قانون چه برخوردی با وی خواهد کرد؟ در این میان جز سوء استفاده جنسی چه نامی می توان بر چنین رفتاری نهاد؟ اگرچه سن قانونی ازدواج برای دختر بچه ها 13 سال تعیین شده، و هر چند فرد 13 ساله نیز کودک محسوب می شود، اما با این حال قوانین بازدارنده جدی در مورد ازدواج زیر 13 سال وجود ندارد و بنابه مصلحت «پدر» و گرفتن «برگه رشد» از دادگاه، دختر زیر 13 سال هم می تواند به عقد مردی درآید. اما در این میان آنچه بیش از همه تعجب برانگیز است سکوت مرگبار و حتی همراهی خانم های به اصطلاح نماینده با چنین لوایحی است. همان 8 نفر نماینده زنی که برای خالی نبودن عریضه، زینت بخش مجلس شورای اسلامی شده اند تا گفته شود که زنان در ایران در ارگان های تصمیم گیری و قانون گذاری دخالت دارند. چگونه است که این خانم های نماینده یک بار از خودشان در مورد چنین قوانین ضدانسانی سئوال نمی کنند و وجدان خود را برای داوری در چنین مواردی بیدار نمی کنند؟ آخر بر اساس کدام منطق و بر مبنای کدام اخلاقی، طفلی که به فرزندی پذیرفته شده می تواند به عقد پدرش درآید؟ البته یک بعد دیگر ماجرا این است که گفته شده سرپرست می تواند با فرزندخوانده اش ازدواج کند. قانون اساسی ایران سرپرست خانواده را مرد تعریف کرده است. در مواردی که مادر سرپرست خانواده است بیم سوء استفاده از فرزند خوانده نمی رود.

در این میان سئوالی که پس از ارائه چنین لوایحی در اذهان شکل می گیرد این است که چرا آقایان نماینده، کمتر در جهت تصویب قوانینی به منظور حل مشکلات معیشتی و رفاه اجتماعی اقشار آسیب پذیر جامعه احساس مسئولیت می کنند. آیا تصو




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان