صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

فراز و فرودهای جنبش زنان در سالی که گذشت

آزاده دواچی-27 اسفند 1392

مدرسه فمینیستی: آستانه سال نو 1393خورشیدی و انتظار فرا رسیدن نوروز باستانی، فرصت و شاید بهانه ای باشد برای نگاه به فعالیت های سال گذشته ی جنبش زنان. زیرا بررسی عملکرد کوشندگان این جنبش نشان می دهد که تلاش برای تغییر در وضعیت نابرابر کنونی با توجه به موقعیت و شرایط زن امروزی، همچنان ادامه دارد. به عبارت دیگر نگاهی به جنبش زنان در ایران در سالی که گذشت بیانگر این واقعیت است که نیروها و کنشگران برابری خواه، پس از تحمل دشواری ها و فرازهای و نشیب های فراوان، اکنون به تببین سطح مشخصی از مطالبات و دستاوردهای خود رسیده اند و عملا توانسته اند بر خلاف فشارهای چند سال گذشته، پیوسته و آهسته در تلاش باشند تا به تقویت و تثبیت جامعه ی مدنی و ارتباط آن با نهادهای مختلف، نزدیک شوند.

در سالی که گذشت (1392) همراهی و همکاری فعالان جنبش زنان با ناامید نشدن از هشت سال شرایط بسته ی سیاسی، جان تازه ای گرفت و شکل دیگری از مبارزات مدنی جنبش زنان را در کشور به نمایش گذاشت. در این میان بود که بسیاری از فعالان زن بر آن شدند تا با بهره گرفتن از فضای انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری، راه را برای فعالیت مجدد در عرصه های مدنی بگشایند و بار دیگر، حقوق و مطالبات شهروندی خود را از پرتوی کم فروغ همین تغییرات اندک سیاسی، پیگیری کنند. به نظر من آن چیزی که فعالان زنان در ایران نشان دادند در واقع اهمیت فعالیت مستمر جنبش های مدنی به خصوص جنبش زنان برای ایجاد تغییر تدریجی در ساختار سیاسی کشور است. این در حالی است که شرایط اجتماعی و سیاسی سال های گذشته، نیروهای فعال بسیاری را به خصوص در عرصه های مدنی و اجتماعی تحت تاثیر قرار داده و بسیاری از فعالان را خانه نشین یا مجبور به مهاجرت و ترک وطن کرده بود اما شرکت دیگرباره ی برخی از گروه های جنبش زنان در داخل کشور، فعالیت همه جانبه و امیدوارانه ی آنها، انتشار بیانیه های هوشمندانه، و در عین حال مقاومت و تلاش خستگی ناپذیر برای تغییر ، مسیر تازه ای را برای همه گروه ها و فعالان مدنی جنبش زنان باز کرده است. آن چیزی که به وضوح می توان در جنبش های مدنی سال گذشته دید بازتر شدن فضا برای احراز مطالبات مدنی و تلاش برای یافتن هر روزنه ای ـ حتا کوچک ـ به منظور گشودن راه تغییر، بوده است.

به نظر می رسد که معادله ی خاصی میان «سیاست مقاومت مدنی زنان» در کنار «صف بندی نیروهای اقتدارگرا برای هرچه به حاشیه راندن آنها»، وجود دارد اما نکته ی قابل توجه و امیدوارکننده، کوتاه نیامدن فعالان زن و در واقع پیدا کردن راه های متفاوت مدنی برای تغییر و اصلاح رفتارهای نظام سیاسی نسبت به جامعه ی مدنی در ایران است .

طی هشت سال گذشته به هر میزان که قوانین تبعیض آمیز با هدف گوشه نشین کردن و راندن زنان به کنج خانه ها عمل کرده اما در مقابل نیز الگوهای خاصی مطابق با این شرایط فشار، توسط بسیاری از فعالان زنان ایجاد شده است. همین امر موجب شده که بدنه ی محرک و در عین حال مقاوم جنبش هایی مثل جنبش زنان با وجود آسیب های فراوان، توانایی ایستادگی در برابر نیروهای اقتدارگرا را داشته باشد. به همین دلیل با بازتر شدن نسبی شرایط سیاسی، این بدنه به حرکت پیش رونده ی خود ادامه داده است و در تلاش بوده تا فضا و مناسبات سیاسی را به نفع جنبش زنان، به آرامی متحول کند. به این ترتیب می توان گفت هر ن




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان