صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

زن ایرانی در قاب تصویر خویش

نیلوفر مهدیان-17 فروردین 1393

مدرسه فمینیستی: بحث های پیرامون زنان غالباَ بنیان های مشخصی دارد که مسئله شناسی عمومی از آن نشات می گیرد. در کنار موضوعاتی مثل «توانمندسازی»، «اشتغال»، «جامعه پذیری»، «سلامت و بهداشت»، «جایگاه سیاسی و اجتماعی» و بسیاری از موضوعات دیگر، یکی از محورهای کانونی گفتمان های زنان را می توان «تصویر زن» برشمرد. با توجه به این واقعیت که تحولات وسیع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و بالاخره تکنولوژی در ابعاد ملی و بین المللی سبب ایجاد تحول و دگرگونی در مفاهیم می شود دور از انتظار نیست که شاهد دگرگونی در مفهوم «تصویر زن» نیز باشیم. اتفاقاَ شاید دگرگونی مفهوم «تصویر زن» در تاریخ یکی از شگفت انگیزترین این دگرگونی ها باشد که جای بحث فراوان و گسترده دارد؛ که پیش از این در جامعه ما بسیار مطرح شده، اما هم اکنون نیز ادامه دارد. خیلی کلی و خلاصه به نظر می رسد در قرن اخیر هنگامی که «تصویر زن» از معنای صرف «قیافه» تهی گشت و ابعاد اجتماعی و سیاسی به خود گرفت به یکی از محورهای بحث های زنان روشنفکر ایرانی تبدیل شد. یعنی، هنگامی که زنان تصمیم گرفتند تصویرشان در اجتماع نه تنها صرفا قیافه فردفرد انها نباشد بلکه معنایی بر این «تصویر» بار کنند که بازتابنده مطالبات آزادی خواهانه و برابری خواهانه اجتماعی و سیاسی آنان باشد. به عبارت دیگر، به نظر می رسد درست بر خلاف معنای ابتدایی تصویر, غرض آنان از یافتن تصویر شایسته، به انتزاعی ترین شکل ممکن، برخورداری از جایگاهی برابر با مردان بوده است.

خیلی روشن است که زنان روشنفکر و پژوهشگر و یا فعالان اجتماعی هنگامی که از تصویر زن سخن می گویند «قیافه» آنها را مد نظر ندارند و اگر دیگران نیز چنین برداشتی از آن بکنند اتفاقا احتمالا به نظرشان شدیدا توهین آمیز خواهد آمد. با این حال اما، این مفهوم نیز مثل تمام مفاهیم دیگر، به دگرگونی خود ادامه می دهد و در عرصه های مختلف هم ممکن است معانی دگرگونه ای به خود بگیرد. به عنوان مثال در عرصه سینما، هنر (به خصوص نقاشی) و سیاست و اجتماع ممکن است همچون کلمات دیگر بار مفهومی گوناگون داشته باشد. به نظر می رسد آنچه مهم است این است که ما از کلمات کجا و چگونه استفاده می کنیم و مبتنی بر همین به کارگیری چه تأثیری می گذاریم یا می پذیریم. در این میان، ناآگاهی از کلمات و بار معنایی آنها یا آشنا نبودن با مفاهیم و کاربردهایی که می توانند در گفتمان ها بیابند سبب بدفهمی ها و نارسایی ها در انتقال منظور و در حالت بدتر پدید آمدن معضلات و گره ها و به دنبال آن سوءتعبیرها و سوءتفاهم ها می گردد. به نظر می رسد در شرایطی که کلمات بار معنایی متضاد با آنچه می خواهیم می یابند تنها راهی که می ماند این است که اگر نمی توانیم با توضیح بیشتر القای معنی کنیم، به گونه ای که کلمه همان معنی را که خودمان می خواهیم بدهد، دست کم می توانیم از آن استفاده نکنیم. کلمات دیگری استفاده کنیم یا این که معنای مورد نظر خودمان را قبلا روشن و صریح بیان کنیم. به عنوان مثال، در شرایطی که از «تصویر زن» صرفا «قیافه» و «وضع ظاهر» و «حجاب و پوشش» زن دریافت می شود می توان با کلمات دیگر و یا توضیح معنا انتقال منظور کرد.

در همین ارتباط، در گفتگوی مهمی که به ابتکار مجله اندیشه پویا در شماره نوروزی آن توسط امنه شیرافکن با الهه کولایی، شهین دخت مولاوردی و ا




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان