صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کافه مونث....  
 

به من نگویید زیبا هستم

ارین تاتوم / ترجمه مهسا پناه شاهی-16 دی 1393

مدرسه فمینیستی: مطلب زیر[1] نوشته «ارین تاتوم»[2] است که توسط مهسا پناه شاهی به فارسی برگردانده شده:

چنین فرض می شود که هر زنی، صریحاً، آرزو و حتی نیاز به شنیدن جمله "تو زیبا هستی" را دارد. من هم مثل بیشتر دخترها آرزوی زیبایی داشتم. در کودکی، ساعت ها با وسایل آرایشی مشغول بازی می شدم. هر روز خدا، مادرم با حوصله ی زیاد موهایم را فر می کرد. از همان بچگی، زیبایی را به خاص بودن ربط می دادم. درست مثل همه ی دختران دیگر، رابطه و درک من از زیبایی در طول دوران نوجوانی ام بیشتر شد. نگران وزنم بودم و درباره ی ظاهرم احساس دلواپسی می کردم. روزهایی که احساس زیبایی نمی کردم با تمام وجودم نسبت به خودم احساس نفرت می کردم. با وجود این که می دانستم همه چیز در ظاهر افراد نیست؛ اما دریافتم که "زیبایی"، به طور اجتناب ناپذیری، از جمله عوامل اساسیِ هویتِ من به عنوان یک "زن" است.

با وجود این که گروه های زیادی در حال تلاش برای افشای تأثیر مخرب رسانه بر زنان و تلاش منحرفانه آن درباره گسترش دیدگاه مثبت نسبت به بدن هستند، اما شدت انتظارات غیرواقعی بر دختران در حال افزایش است و آن ها همچنان زیر ذره بین قرار دارند. اخیرا کمپین هایی[3] تشکیل شده است که در حال تلاش برای نشان دادن این موضوع هستند که زنان می توانند در سایزها و قومیت های مختلف زیبا باشند. با این حال اما نوعی تشویش و دلواپسی آشنایی در تمامی این جنبش های در حال اجرا، وجود دارد- تصوری که همه ی زنان باید احساس زیبایی کنند. چنین تصوری که؛ اگر شما احساس زیبایی نکنید، اعتماد به نفس نداشته و احساس بدبختی خواهید کرد. در این صورت، احساس عدم زیبایی تقریبا تهدید کننده خواهد بود. تعریف نظریه ی کوئیر این سوال را بر می انگیزد: چرا؟ چرا زنان باید مجبور باشند که احساس زیبایی کنند؟ و چه اتفاقی می افتد اگر ما این حقیقت را قبول کنیم که زیبایی اهمیتی ندارد؟

زیبایی به عنوان تبعیض جنسیتی

تبعیض جنسیتی معنای بسیار رایجی از زیبایی است. اگر هر روز اولین چیزی که به ذهن شما خطور می کند که به یک زن بگویید در مورد ظاهر اوست، موضوع کاملاً آشکار می شود. احتمالاً از استانداردهای زیبایی که غیر قابل دسترس هستند به خوبی اطلاع دارید. با این وجود، حتماً، برای این که احساس خوبی در زنان نسبت به خودشان ایجاد کنید، حس می کنید که باید به طور مداوم زیبایی شان را به آن ها یادآور شوید. مشکل این جاست که اغلب، زیبایی به طور ذاتی تقلیل گراست. تصور کنید اگر همه ی موفقیت های شما توسط ظاهری جایگزین شود که بر مبنای روزمرگی قرار دارد؛ چه احساسی به شما دست می دهد؟

ما این موضوع را در رابطه با شخصیت-های اجتماعی زن بارها شاهد بوده ایم. "چه کسی اهمیت می دهد که او مدیر قدرتمندی است، بیایید در مورد ظاهر او صحبت کنیم". هیچ فرقی نمی کند که سیاستمدار قدرتمندی باشید یا یک بالرین؛ چنین سخنانی می توانند ناامید کننده باشند. در نهایت، گاهی چنین به نظر می رسد که ما تقریباَ، با مطلوبیت و زنانگی خود تعریف می شویم.

مطمئناً، تمجید از ظاهر در موقعیت مناسب می تواند بسیار خوب باشد، ولی ما باید به خودمان بیاموزیم که "حس زنانگی"، به طور متداوم، نیاز به تأیید ندارد. شاید، حس زنانگی من بدون رضایت شما به دست آید. علاوه بر این، زنانگی من دربردارنده ی چیزی بیشتر از برداشت من از مد و زیبایی ا




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان