صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کافه مونث....  
 

اتاقِ ویرجینیا وولف

شیرین کریمی-6 خرداد 1394

مدرسه فمینیستی: استدلال‌های ویرجینیا وولف در کتاب «اتاقی از آنِ خود» در طی دو سخنرانی او در دو کالج نیوهام و گرتن شکل گرفته است. ویرجینیا وولف معتقد است: «به هر حال وقتی موضوعی به شدت بحث انگیز است – مثل هر موضوعی در رابطه با جنسیت – نمی توان به بیان حقیقت امیدوار بود.» و در کتاب خود می‌نویسد: «رویای تاثیر گذاشتن بر دیگران را از سر بیرون کنید درباره خود مسائل فکر کنید (ص156). اگر با واقعیت رو به رو شویم زیرا واقعیت اینست که کسی وجود ندارد که به او تکیه کنیم و ما تنها هستیم و با دنیای واقعی سر و کار داریم نه فقط با دنیای زنان و مردان، در این صورت فرصت لازم فراهم خواهد شد و شاعر مرده... قالبی را که بارها تهی کرده اشغال خواهد کرد و مانند برادر خود از زندگی شاعران گمنامی که پیشکسوت او بوده اند جان می گیرد و متولد می شود (ص159).»

ویرجینیا وولف نویسنده و متفکری است که مسئله دارد، کتاب را با طرح سوال آغاز می کند و به دنبال پاسخ است. اگر کتاب را در یک نگاه کلی ببینیم وولف به موضوعاتی از قبیل فقر زنان، جذابیت زن به عنوان سوژه در متون ادبی، اختلاف نظر مردان درباره زنان، تأثیر استقلال مالی در روحیه زنان، زنان بدون سنت و بدون تجربه و بدون تاریخ نویسندگی، تاریخی که زنان از آن حذف شده‌اند، نبوغ سرکوب شده‌ی زنان، پرورش نابرابر زن و مرد، زنانه نوشتن، ناشناختگی و ابهام جنس دیگر برای هر دو جنس، مردانی که خوب پرورش یافته‌اند و تفکر دو جنسیتی را مطرح می‌کند.

یکی از نکات قابل توجه در این کتاب اینست که ویرجینیا وولف در هر فصل بیش از دو بار روش کار خود را با جزئیات شرح می‌دهد صداقت و ریزبینی ویرجینیا وولف در توضیح روش کار و روش پژوهشی که دنبال می‌کند بسیار آموزنده است مثلاً در صفحه 118 در بررسی کتاب مری کارمایکل می نویسد: «... باید آن را طوری خواند که انگار آخرین جلد از یک مجموعه است، ادامه همه کتابهایی که نگاهی به آن انداخته‌ام... زیرا کتاب‌ها، هر چند ما عادت داریم جداگانه درباره آنها قضاوت کنیم، ادامه یکدیگرند... ابتدا صفحه را از بالا تا پایین از نظر گذراندم... می‌خواهم قلق جمله‌های او دستم بیاید... اول باید بفهمم او قلم به دست دارد یا کلنگ. پس یکی دو جمله خواندم و خیلی زود مشخص شد که اشکالی وجود دارد...»

ویرجینیا وولف روش نقد و روش پژوهش خود را با حوصله به خواننده‌ی کتاب، که احتمال بیشتری دارد خواننده یک زن باشد، آموزش می‌دهد. دید موشکافانه و تاریخی دارد، در تمام طول پژوهش آن را حفظ می‌کند و سوژه را در زمینه و محیط تاریخی خودش می‌بیند، گاهی به خود تلنگر می‌زند که از مسیر کارش خارج یا منحرف شده است و شاید این روش را باید کنار بگذارد و با دقت و عمق بیشتری موضوع را ببیند. این که ویرجینیا وولف در طول کتاب مدام به خودش تذکر می‌دهد نوعی حس همدلی و جاذبه همراهی در یک راه به خواننده منتقل می‌کند. کاری که برای یک زنِ بدون تاریخ و سنت نویسندگی با همان ویژگی هایی که ویرجینیا در یک کتاب به زنان می‌دهد بسیار راهگشا و بنیادی است.

ویرجینیا سعی دارد در حین کارش استقلال فکری و تسلط ذهنی خود را حفظ کند در حالی که سعی در رعایت انصاف و درک شرایط نویسندگان دیگر را دارد در نوشته دیگران نیز ذوب نمی‌شود و نگاه ناقد او همواره حفظ می‌شود.

بیشتر جملات کلیدی و نتایج در فصل شش




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان