صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کافه مونث....  
 

نقد آثار زنان، با کدام معیار؟ (کارگاه نقدفمینیستی؛3)

پریسا کاکائی-29 خرداد 1387

کارگاه نقد فمینیستی در حالی فعالیت خود را پی می گیرد که سعی بر آن دارد تا از میان طوفان آزارها و سرکوب های وارد بر یارانش، تحمل پیشه نموده و وعده ی پا برجایی را به خویشتن خویش و مخاطبانش عملی نماید. همچنان که روزهای پر تلاطم پس از 22 خرداد، روز همبستگی زنان ایران را پشت سر می گذاریم و اگرچه هنوز تبعاتش فعالان جنبش زنان را رها نکرده است، کارگاه نقد فمینیستی می کوشد با ادامه برگزاری کارگاه و ارائه ی مقالاتی، ضرورت وجودی اش را اعلام نموده تا شاید با افزایش آگاهی درونی و انتشار بیرونی آن بتواند راهی نوین در دل نگرش سنتی برادبیات و هنر زنان گشوده و طرحی نو در افکند.

هر ساله موسسات مختلف به عناوین متفاوت جوایزی به کتاب ها و نویسندگان برتر اهدا می کنند. به هنگام اهدای جایزه، معیارهایی تدوین شده و بر اساس آن کتاب های برخوردار از معیارهای نخستین، مورد بررسی و داوری قرار می گیرند. این در حالی ست که غالبا آثار نویسندگان زن و مرد با معیارهایی یک سان داوری می شوند. در حالی که این پرسش همواره مطرح است که آیا برای نقد و بررسی آثار زنان می توان از بوطیقای خنثی گرا [1] به مانند بوطیقای وحدت گرا [2] (در نقد آفرو- امریکایی [3]) پیروی کرد؟ بدین معنا که آیا می توان برای نقد و بررسی آثار زنان و مردان از معیارهای یگانه بهره برد؟ پاسخ به پرسش مزبور نیز متاثر از سوالی مقدماتی تر مبنی بر این است که موضوع متن را چه معیاری تعیین می کند؟ فرهنگ یا جنسیت؟ آیا جنسیت صاحب اثر بی تاثیر از فرهنگ غالب است؟ جنسیت در بستر کدام عوامل نمود بیرونی پیدا می کند و اثری تحت عنوان اثر زنانه شکل می گیرد؟

در میانه ی دهه ی 70 که نقد فمینیستی به مرحله ی جدیدی به نام نقد وضعی زنان قدم گذارد ظاهرا پاسخ به بخشی از پرسش های مزبور در بین معیارهای این نوع نقد مشخص شد. نقد فرهنگ مردسالارانه، بررسی موقعیت زنان نویسنده در این فرهنگ و اعتراض به حذف زنان از اندیشه ی ادبی، از جمله شاخص های مورد توجه در این رویکرد بودند. به نظر می رسد برای روشن شدن شاخص های مزبور مروری بر مفاهیم آن ها لازم است.

اگر چه بنابر شاخه های مختلف فمینیسم، نظام مردسالاری و فرهنگ مرد سالارانه نیز تعاریف متنوعی دارند اما آنچه از اشتراک برخوردار است سلطه ی این نظام بر همه ی جوانب زندگی زنان و دسترسی بیشتر مردان به منابع مختلف است. نظام مذکور، امتیازاتی را به مرد می دهد و به واسطه ی آن سلطه ی مردسالارانه را تضمین کرده و اقتدار را دوام می بخشد ( به مانند آنچه در قوانین کشور ایران جاری ست). علاوه بر تداوم اقتدار مردانه و تحت الشعاع قرار دادن حوزه های زنانه، حتی درونی ترین ویژگی های زنان از جمله تخیل زنانه نیز دستخوش این نظام می شود. تخیلی که هنر زنانه [[منظور از هنر زنانه صرفا هنرهای دستی مانند گلدوزی و ب

پانوشت:

[1پیش از جنبش آزادی بخش زنان، برای نقد و بررسی ادبیات زنان و مردان معیاری یگانه به کار برده می شد و در اواخر دهه ی 1960 بعد از جنبش زنان، بحث نقد فمینیستی فرهنگ مردانه و زیبایی شناسی زنانه شکل گرفت.

[2پیش از مبارزات دهه ی شصت امریکا، معیار نقد یگانه ای برای آثار سیاه پوستان و سفید پوستان قائل بودند که ظاهرا عادلانه به نظر می آمد اما عملا به بی ارزش شمرده شدن آثار سیاه پوستان به ویژه زنان سیاه پوست منجر می شد.

[3Afro – American، آمریکایی های آفریقایی تبار




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان