صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کافه مونث....  
 

اين نويسنده سه بچه دارد و يك رمان(کارگاه نقدفمینیستی؛4)

تنظیم :فریده غائب/ عکس: فخری حقانی-17 تیر 1387

کافه مدرسه فمینیستی در ادامه برگزاری کارگاه نقد، دعوت از برخی صاحبنظران را آغاز کرده است. اولین میهمان کافه "شهلا لاهیجی" مدیر انتشارات روشنگران ومطالعات زنان است . گزارش زیربه مواردی می پردازد که لاهیجی در کارگاه طرح کرده است .
کافه امید آن دارد که بابرگزاری کارگاه نقد بتواند منابع بیشترودیدگاه های متنوع تری را در اختیار مخاطبان خویش قرار دهد.

شهلا لاهيجي با بيان تارخ ادبيات زنان و نيز ادبيات زنانه به اين نكته اشاره کرد كه امروزه زنان نویسنده نگاهي فراگير و همه جانبه پيدا كرده اند. اگر زماني آنها فقط درباره خودشان و يا چند شخصيت محدود مي نوشتند اما محيط زيست، صلح و مقابله با انواع خشونت ها و ... نيز دغدغه اين زنان شده و در آثارشان تنوع موضوعي ديده مي شود.

اين موفقيتي است كه به اعتقاد لاهيجي تحت تاثیر جنبش زنان و طرح مسائل حقوقی از دهه 1960 به بعد در نگاه زنان نويسنده ایجاد شده است. او معتقد است ادبيات زنان از قالب داستان خارج شده است. زنان نويسنده درباره جنگ؛ صلح؛ محيط زيست و خشونت عليه ديكتاتوري ها و تبعيض هاي نژادي هم مي نويسند.

نقد فمنيستي به طور جدي از سال 1960و از انگلستان آغاز شد. اين كشور زادگاه ادبيات زنانه است. لاهيجي با اين مقدمه مي گويد:" برخی معتقدند زنان بانيان رمان نويسي هستند اما مردان اين ادعا را قبول ندارند و مي گويند چيزي به نام نويسنده به مفهوم زن وجود ندارد بلكه اينها زنان قلمزن هستند و نويسندگي آنان را جدي نگرفتند."

او مثالي از چارلز ديكنز و نگاه او نسبت به زنان نويسنده مي آورد: "ديكنز زنان را به عنوان نويسنده تعريف نمي كرد و درباره شان مي گفت كه اين نويسنده سه بچه دارد و يك رمان و ديگري چهار بچه دارد و دو رمان."

مدير انتشارات روشنگران، فراموش شدن آثار 100 زن رمان نويس مشهور قرن 17 را مصداق ديگري از مشكلات حضور ادبي زنان مي داند: "اگر اثري از زنان در گذشته ديده نمي شود به خاطر اين نيست كه آنها در گذشته چيزي ننوشتند و يا شعري نگفتند. فمنيست ها در نقدهايشان از"فراموشي عمدي" نام مي برند. جامعه پدرسالار آماده است كه زنان و فعاليت هايشان را به فراموشي بسپارد. ثبت نشدن آثار 100 زن نويسنده هم نوعي سرقت تاريخي است. و يا مي دانيم كه در كشور خودمان زنان شاعر بسياري وجود داشتند كه جرات نكردند آثارشان را در جايي بنويسند آنهايي هم كه نوشتند سرنوشت شومي داشتند. مثل رابعه بنت كعب كه به خاطر شعر عاشقانه اش و بيان احساسات دروني اش مجازات شد."

به گفته ميهمان كارگاه نقد فمنيستي مردان هميشه سعي كرده اند صداي زنان را خاموش كنند و با تخريب چهره زنان رمان نويس و مخدوش نشان دادن آثار آنها امكان چاپ آثار را فراهم نياورند.به همين دليل بسياري از منتقدين فمنيستي معتقدند بسياري از آثار زنان امكان چاپ پيدا نكرده است چرا كه زمينه مساعدي برا يشان فراهم نشده است.

او مي گويد:" قرن 18 را يادمان باشد كه زنان مجبور مي شدند نام هاي مردانه و يا دو جنسي براي خود انتخاب كنند.يكي از چيزهايي كه آثار زنان را به لحاظ اجتماعي تنزل مي داد جنسيت شان بود و ديدن نام يك زن روي اثر كافي بود كه آن اثر هرگز خوانده نشود."

"دوازده در مقابل یک" مثال معروفی است که حتی تا اوایل قرن بیست می آید و به معنای آن است که در ازای هر دوازده نویسنده مرد تنه




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان