خودم مي توانم تشخيص بدهم کجا تحصيل کنم

فروغ سميعي نيا - 30 مهر 1387

مدرسه فمنيستي: اخيراً طرح بومي گزيني جنسيتي در شوراي عالي انقلاب فرهنگي و همچنين كميسيون آموزش مجلس مورد بررسي قرار گرفته است. بر اساس اين طرح، سازمان سنجش موظف است كه دختران را تنها در دانشگاه هاي محل سکونتشان پذيرش كند. پس از علني شدن طرح بومي گزيني جنسيتي، عده اي از نمايندگان مجلس و مسئولان در تاييد اين طرح نظراتي را ارائه کرده اند و آن را در حمايت از دختران و خانواده ها دانسته اند.

در اين رابطه، نظر يكي از دختران دانش آموز را جويا شديم. «زهرا. م» كه امسال با رتبه 1800 نتوانست در دانشگاه قبول شود درباره اين طرح مي گويد: «مسلماً اين طرح جنبه حمايتي ندارد. من امسال با رتبه 1800 رياضي قبول نشدم. ما استان قم هستيم، اما تهران جزء استان هاي بومي ما نيست. الان استان هاي بومي ما قزوين و مرکزي هستند، اما من در تهران راحت ترم، چون بستگان ما تهران هستند، من حتي در استان هاي شمالي هم چون فاميل دارم راحت تر تحصيل مي کنم، نه در جاهايي که برايم تعيين مي کنند. من رشته و شهرهايي را انتخاب مي کنم که بتوانم در اين شهرها تحصيل کنم، اگر نتوانم جايي زندگي کنم پس اصلاً انتخابش نمي کنم. خودم مي توانم تشخيص بدهم که کجا تحصيل کنم».

«واحده خوش سيرت»، كارشناس آموزشي در يك موسسه کنکور در يكي از شهرستان ها، در اين باره مي گويد: «دانش آموز خوش استعداد و توانمندي که خود را براي کنکور آماده مي کند، همه تلاشش را مي کند تا بتواند در دانشگاه هاي برتر موفق شود و ما مي بينيم که گاهي برخي از بچه ها به خاطر اينکه فقط در يک دانشگاه درجه اول کشور قبول نمي شوند، يک سال خود را عقب مي اندازند. اين نشان مي دهد براي دانش آموز سطح علمي دانشگاه بسيار اهميت دارد». زهرا. م نيز در اين رابطه مي گويد: « بچه هايي که با رتبه هاي خیلی بالا، دانشگاه خوبي قبول نشدند، ماندند براي سال آينده؛ خيلي نااميد هستند که با اين طرح ها چطور براي سال بعد درس بخوانند».

 بومي گزيني جنسيتي، ظلم به خانواده هاست

جالب است كه يکي از نمايندگان مجلس اين طرح را «هديه مجلس به خانواده دختران» دانسته است. اما آيا به راستي خانواده ها چنين نظري درباره اين طرح دارند؟ واحده خوش سيرت، كه در ارتباط مستمر با دانش آموزان كنكوري و خانواده هاي آنها است، در اين باره مي گويد: «خانواده هاي ايراني که براي تحصيلات فرزندانشان بسيار اهميت قائل اند، همه تلاششان را مي کنند که فرزندشان در بهترين رشته و در بهترين دانشگاه درس بخواند. حتي بعضي از پدر و مادرها براي اينکه فرزندشان مدرسه بهتري برود، او را در شهر ديگري که مدرسه بهتري دارد ثبت نام مي کنند، و چون درجه علمي دانشگاه و مدرسه و... برايشان اهميت فوق العاده دارد هر هزينه اي مي کنند. من فکر مي کنم با اين حد از توجه خانواده ها به تحصيلات فرزندشان اين طرح بزرگترين ظلم به خانواده هاست».

در كنكور سال گذشته (1387) نيز طرح بومي گزيني فارغ از جنسيت به اجرا در آمد كه با اعتراضات دانش آموزان همراه بود. واحده خوش سيرت درباره اجراي بومي گزيني در مورد داوطلبان كنكور 87 مي گويد: «در طرح بومي گزيني همه داوطلبان با هر دو جنسيت دچار محدوديت پذيرش در دانشگاه هاي غير بومي خود مي شوند. در حقيقت، در اين طرح داوطلبان با استعداد شهرستاني از امکان تحصيل در دانشگاه هاي برتر محروم مي شوند، كه متاسفانه عواقب اين طرح ب